Συναρμολόγηση

"...απλά βάζεις κάποιες φορές δοκιμαστικό λαμπάκι στο βλέμμα των ανθρώπων, αν ανάψει ξέρεις πως τους θέλεις δίπλα σου, όμως κάποιες φορές αν σκαρφαλώσεις στην αξιοπρέπεια σου και πηδήξεις μετά απότομα...θα δεις ότι αυτό το δοκιμαστικό λαμπάκι μάλλον βραχυκυκλωμένο ήταν. Αυτό που λέω μοιάζει βαρύ, ίσως να'ναι ασήκωτο όμως...δεν παύουν όλες οι ιστορίες, μικρές ή μεγάλες, να ξεβάφουν και να αφήνουν αποτύπωμα"

έτσι μου είπες και με καληνύχτισες...

όπου και αν είσαι...

Σχέσεις τροχαία

Τώρα αυτό πως να στο πω...

You are a splendid butterfly
It is your wings that make you beautiful
And I could make you fly away
But I could never make you stay
You said you were in love with me
Both of us know that that's impossible
And I could make you rue the day
But I could never make you stay

Not for all the tea in China
Not if I could sing like a bird
Not for all North Carolina
Not for all my little words
Not if I could write for you
The sweetest song you ever heard
It doesn't matter what I'll do
Not for all my little words

Now that you've made me want to die
You tell me that you're unboyfriendable
And I could make you pay and pay
But I could never make you stay

Oξυγόνο@Live

Στο Οξυγόνο Live της οδού Κορυζή πραγματικά οξυγονώνεται ο ανθρώπινος εγκέφαλος, μην σου πω ολόκληρο το κυκλοφοριακό σου σύστημα…αλλά να είσαι ψυχολογικά προετοιμασμένος για αυτό που θα επακολουθήσει. Tip της βραδιάς: πολλές βαθιές αναπνοές για να αντέξεις το γέλιο!!!
Η ομάδα «ΠΡΟΒΑΤΑΚΟΜΜΑΤΙΑ» παραμένει στον τόπο του εγκλήματος και σας υποδέχεται με δυνατό χιούμορ, σουρρεάλ διαλόγους, καμμένο attitude και βαρύ υβρεολόγιο δια στόματος Μουζουράκη να «εξοστρακίζεται» προς όλες τις πλευρές, και όποιον πάρει ο …Φρουρός. Η σύνθεση αφοπλιστική: Γιώργος Μυλωνάς, παιδί της Lyra Records, άλλοτε συνοδοιπόρος του σχήματος του Σταυρού του Νότου και παλιός φίλος του Στάθη Δρογώση, ερμηνευτής του παιχνιδιάρικου «Άσε ένα ψέμα» -ύφους και στυλ Ζακ Στεφάνου- επιδεικνύει το ταλέντο του αξιέπαινα στην σκηνή.
Ο δεύτερος "καμμένος" της Lyrο-παρέας, είναι ο γνωστός Ήρωας– και για όσους έβλεπαν Singles- Τζάμπα. Βαθύ μπλε, γαλάζιο βλέμμα, βαριά φωνή Σαββοπουλική, σαν βρυχηθμός πλανάται στην καπνισμένη ατμόσφαιρα. Σατιρικός, πληθωρική παρουσία, επιβλητικός showman, ίσως λιγάκι υπερβολικός όμως, τα αστεία του προκαλούσαν οχλαγωγία από γέλια και χειροκροτήματα αλλά και κάποια δόση αμηχανίας. Η επιλογή των τραγουδιών χρωμάτιζε με ευφορία τις καρδιές μας, με θετική σκέψη και αντοχή τους χάρτες του μυαλού και της ψυχής μας, αλλά εγώ συνταξιδιώτης σε αυτό το ταξίδι δεν υπήρξα για πολύ . Κινήθηκαν, κυρίως, στα μουσικά χνάρια των καινούριων τους άλμπουμ. Για τον λόγο αυτό, εάν δεν είσαι φαν, μην εκπλαγείς. Οι μουσικές αναπνοές ήρθαν αναπάντεχα από την όμορφη φωνή της Ηλιάννας Τσαπατσάρη και του Κώστα Μαδεμλή (ο κιθαρίστας της ορχήστρας που πλαισιώνει το σχήμα).
Το καλύτερο όμως το κράτησα για το τέλος.
Κυρίες και κύριοι, έχω την τιμή να σας παρουσιάσω τον Guest Star των Προβατοκομματιών, τον ζοφερό, στυγνό μπάτσο του L.A.P.D., τον πολυδιάστατο, πολυμήχανο, πολυτάλαντο Γιώργο Χρυσοστόμου!!!
Η ξεκαρδιστική νότα της βραδιάς… στην ταστιέρα της κιθάρας μου, δεν την έχω βρει ακόμη, γαμώτο μου. Η εκφραστικότητα, η μίμηση, η θεατρικότητα, ο συγχρονισμός, η κίνηση…θεωρώ ότι είναι κάποια από τα στοιχεία που ενσαρκώνει επιδέξια ο Γιώργος πάνω στην σκηνή, γιατί του βγαίνουν αβίαστα. Δάκρυσα από τα γέλια και μαζί μου ένα κατάμεστο Οξυγόνο. Ενώ φαινόταν πολύ κουρασμένος όταν τον συναντήσαμε αρχικά, κατάφερε να δώσει παλμό στη νύχτα μας. Στο τέλος λοιπόν, έλαβε το πιο βροντερό, το πιο κεραυνοβολημένο χειροκρότημα γιατί το άξιζε, τελικά, περισσότερο από όλους. Δεν πρέπει να χάσετε το σόου, ούτε να το σκέφτεστε…βουυυρρρρρρρρ

Troy

U R the ONE ORGASM-atron

ααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααα
ααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααα
θέλω να ουρλιάξω δυνατάααααααααααααα....
πεθαίνωωωωωω αργοσβήνωωωωωω...και στο βίντεο o Eddie κάνει stage diving, είναι μόλις 28 ετών και είναι από τις πρώτες, πολύ μεγάλες συναυλίες που δίνει το συγκρότημα...
εγώ γιατί να είμαι μόνο 12 ετών το '92 γιατί, γιατί, γιατί......
έχουνε βγάλει τον πρώτο τους δίσκο, την πελώρια δισκάρααααααααααααα Ten, και αποθεώνονται στο Pink Pop της Ολλανδίας, και μετά από αυτό το χάος... να βράσω όλες τις άλλες μουσικές του κόσμου....!!!!!!! Δεν θα ανεχτώ διαφωνίες, ναι μεν αλλά και άλλα τέτοια περιττά...γιατί αυτή είναι η απόψη μου και δεν χωράνε δεύτερες σκέψεις...Συγχωρήστε με αλλά οι τύποι δεν ΥΠΑΡΧΟΥΝ!!!!!!Ο θεός VEDDER !!!!!

Ειλικρινά τώρα, η πώρωση που νιώθω μέσα στο πετσί μου, στις φλέβες μου είναι ανεκδιήγητη.... αϋπνη στη 1 τα ξημερώματα να κάθομαι υπνωτισμένη να χαζεύω τον Έντι να ψυχεδελιάζεται, μάλλον δεν είμαι καλά....είναι στην σφαίρα της φαντασίας μου ...σκέφτομαι συνεχώς την εικόνα να παρασύρομαι από το πλήθος και μέσα σε αυτό...με Ρorch, Οnce, Rearviewmirror, Why go, Alive ... ζαλίζομαι.....
αρκεί να δείτε - όσοι δεν με καταλαβαίνετε - όλο το live Pinkpop@92 στο youtube...από τότε έχουνε περάσει χρόνια αλλά κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι ακόμη και πιο πρόσφατα, στο live της Αθήνας το 2006, δώσανε την καλύτερη συναυλία που πραγματοποιήθηκε ποτέ στα χρονικά....
....δεν υπάρχουν λέξεις, δεν τις βρίσκω .. μόνο οργασμός για να μην πω κ!@#@#$ και παρεξηγηθώ... χαχαχχαχα

υ.γ. πως θα μπορούσα άλλωστε να κλείσω τη χρονιά χωρίς να βάλω ένα βιντεάκι από τους Σιμπάλμπα της grudge σκηνής

Καλή Χρονιά Παίδες!!!!

Μetal X-Mas και Καλή Χρονιά σε όλους...

χαχαχαχαχαχαχχαχαχαχαχαχαχχαχαχααχαχαχαχαχα

Dark poetry

Στις 13/12 πήγαμε στη συναυλία των Monster Magnet, εμπειρία ζωής... τελεία και παύλα...και ας πάχυνες ρε Dave, και ας μην φόραγες δερμάτινο αμάνικο γιλέκο, και ας μην είχες strippers στην σκηνή...είσαι ο SpaceLoooorddd mother fuckeeerrrr …Χθες είδαμε τελευταίοι και καταϊδρωμένοι την «ελεγεία» του Ευρυπίδη, Μήδεια 2, από τον έξοχο χορογράφο Δημήτρη Παπαϊωάννου, απίθανο αλλά δεν ήταν 2!!!!

Από ταινίες είδαμε τo Changeling του Clint Eastwood, πολλά κοινά με την επικαιρότητα που τρέχει, δεν περίμενα όμως να δω μια ΕΛ.ΑΣ κλώνο της L.A.P.D …αληθινή ιστορία, ανέκαθεν οι «προστάτες» μας είναι και οι κακοποιοί αυτού του πλανήτη...L.A.P.D είπα; Αχ γεια σου Γιώργο.... Την Παρασκευή βρεθήκαμε ξανά στα Εξάρχεια, στο Αν Club, μετά από τα θλιβερά γεγονότα, για να ακούσουμε τους Vodka Juniors που μας χαρίσανε ασύλληπτες στιγμές γέλιου και μουσικής απόλαυσης, ένα γκρουπ - κίνημα διαφορετικών επιρροών από skate hardcore punk, σε reggae, metal punk rock στοιχεία, με φανατικό crew που συνοδεύει λογικά την μπάντα, η οποία επιδίδεται σε ανεκδιήγητες, ατελείωτες crowd surfing τεχνικές.

Φανταστείτε πέντε άτομα ταυτόχρονα στην σκηνή να παίρνουν το μικρόφωνο και να τραγουδάνε μη χάνοντας στίχο, να πετάγονται από την σκηνή στο κοινό που κάνει κύμα...τι να πρωτοθυμηθώ...δείτε live εμφανίσεις τους στο youtube, μόνο έτσι θα με καταλάβετε!!!Εγώ σας δίνω μια γεύση από την βραδιά στο Αν... Επίσης, 5ευρώ η είσοδος και μπύρες να ρέουν plus 5ευρώ το cd-ακι που τα σπάει μαζί με την αφίσα τους (που τσαλαπατήθηκε και την πέταξα)…ανέβηκε και η Sugah Spank και έριξε κάτι πενιές με τα παιδιά, το κομμάτι λέγεται Colour of Hate και είναι γαμηστερό...what else should I say…αααα ναι, ανακαλύψαμε ένα μπαράκι χτες, το Capu, κάπου ανάμεσα στην Κολοκοτρώνη και Καραγεώργη Σερβίας, σε ένα στενάκι...όμορφη ατμόσφαιρα....

Μην ξεχάσω επίσης να κράξω λιγάκι τους απαράδεκτους τύπους/ τύπισσες που συνάντησα στο Lunch Party; του Κ44 την ημέρα που πήγαμε με την loli να αφήσουμε το dvd της explosive φωτο-ιστορίας της. Δήθεν ποιότητα, ότι μαλακία υπάρχει που ξεχωρίζει επειδή ακριβώς είναι μαλακία, είναι τέχνη και είμαι κουλτουρέ ατομάκι και έχω επίπεδο...στο background μια γκόμενα παχουλή ντυμένη παγώνι ούρλιαζε κάτι παράξενους ρυθμούς κινεζο-ινδικής προέλευσης...και ναι αυτό είναι τέχνη...μόνο το δίμετρο γκομενάκι, ο ιδιοκτήτης, άξιζε εκεί μέσα...ο άλλος ο μαλάκας που μου έκανε κοντινό με την κάμερα, και έβγαλε την μούρη μου, λέτε να του ζητήσω copyright;

Σας αφιερώνω την κομματάρα των Vodka Juniors - Remember this Day (είναι για πολλές Absolut) από το Dark Poetry…αλληγορική όπως και η πραγματικότητα!!!!ΈΧΕ ΓΕΙΑ

υ.γ. έχω βγάλει φωτογραφίες από το iphone του συνάδελφου μπλόγκερ, μιας και δεν αξιωθήκαμε να έχουμε μηχανή μαζί μας...όταν μου της στείλει θα προσθέσω καμιά στο ποστ για να μην είναι έτσι άχαρο...

Bullet in the head...

Μια σμπαραλιασμένη πόλη και κάτι σαράβαλες καρδιές, εξαθλιωμένες από την σαπίλα του συστήματος και την ανέχεια... Πορείες, κοινωνικές διαμαρτυρίες, συναυλίες αλληλεγγύης, συλλαλητήρια...αποτέλεσμα...κούτες από χαρτόνι σε ρόλο βιτρίνας, βροχή από στάχτες και σπασμένα γυαλιά.

Ο κόσμος έχει μπουχτίσει, δεν ακούγονται οι φωνές μας, βρισκόμαστε στο περιθώριο και αντιδρούμε δικαιωματικά ενάντια στο αδιέξοδο...Βαλτοπέδι, οικονομική κρίση, σκάνδαλα και γεμάτα πορτοφόλια για την κυβερνητική ολιγαρχία, ούτε 3% για την παιδεία, ανύπαρκτες κοινωνικές και υγειονομικές δομές και παροχές, μια υδροκέφαλη δημόσια διοίκηση με στελεχωμένους γραφειοκράτες που «τα ματώνουν» στις αντίστοιχες υπηρεσίες, το υπέρογκο δημόσιο χρέος των ΔΕΚΟ και ένας απαράδεκτος προϋπολογισμός που επιβαρύνει τον φορολογούμενο προκειμένου να κλείσουν τις μαύρες τρύπες και να ευνοηθούν οι αλόγιστες κρατικές σπατάλες...καμία επένδυση δεν καρποφορεί και πενιχρές είναι ενισχύσεις των μικρομεσαίων και των μικροεισοδηματιών... Είμαστε επισήμως πλέον οι δακτυλοδεικτούμενοι της Ένωσης.

Τα νέα παιδιά νιώθουν αποκλεισμένα, δηλώνουν απέχθεια και αποστροφή...ρίχνουν πέτρες γιατί έτσι νομίζουν ότι θα ακουστούν, κοιτάξτε είμαστε και εμείς εδώ...λένε...ποιος φταίει που αντιδρούν έτσι...όλοι εμείς, οι παιδαγωγοί, οι γονείς, οι εκπαιδευτικοί που δεν προσφέρουν τα εχέγγυα, τα σωστά εφόδια για να προχωρήσουν, για να διαχειριστούν ώριμα την κατάσταση, για να μην λεηλατούν περιουσίες και ανθρώπινες υποστάσεις είτε είναι ο μπάτσος της γειτονιάς είτε το άξεστο γουρούνι ΜΑΤατζής που απροκάλυπτα σηκώνει το όπλο και ρίχνει στον μικρό Γρηγορόπουλο και στον Καλτεζά... Τι έκανε και τότε η κυβέρνηση, αθώωσε τον Μελίστα, κάτι παρόμοιο θα συμβεί και τώρα...

Η αστυνομική κατάλυση της δημοκρατίας -και όχι όπως ισχυρίζονται τα καλοζωϊσμένα ακροδεξιά φασιστικά παράσιτα «κατάλυση της δημοκρατίας έγινε από ακραία στοιχεία που εισέβαλλαν στο στούντιο της κρατικής τηλεόρασης της ΝΕΤ»- οι προβοκάτσιες, οι παρακρατικοί παράγοντες φοράνε κουκούλες που ξεχύνονται μανιασμένα μέσα από τα μπλόκα των ΜΑΤ στις διαδηλώσεις, οι προσαγωγές υπόπτων δεν ρίχνουν φως στην ιστορία, δεν αποκαλύπτονται αλλά καλύπτονται τα ονόματα και η ταυτότητα τους, οι σεξουαλικές παρενοχλήσεις, ο ψυχολογικός βιασμός και το ξύλο σε ανυποψίαστους περαστικούς, οι «ταξιδιάρικες» σφαίρες που ποτέ δεν εξοστρακίστηκαν στα σώματα και στα άκρα των ανήλικων μαθητών αλλά επιδέξια στόχευσαν τα θύματα, τα κατευθυνόμενα μηνύματα από τα προπαγανδιστικά ΜΜΕ, σε νέες περιπέτειες, συνεχίζουν να κατέχουν μόνιμα τον ρόλο του χειραγωγού, ρεπορτάζ λογοκριμένα και ακουστικές μαρτυρίες από δημοσιογράφους που ποτέ δεν δημοσιεύτηκαν, η τρομολαγνεία και τα φοβικά σύνδρομα που καλλιεργούν στους πολίτες για να απέχουν, να μην συμμετέχουν στις διαδηλώσεις, τα πλιάτσικα που αλλοιώνουν την ουσία της εξέγερσης, τα χριστουγεννιάτικα δακρυγόνα, οι μολότωφ, τα ληγμένα χημικά που έχουν ποτίσει τους δρόμους και τα πνευμόνια μας, οι διμοιρίες που φυλάνε έντρομες το δέντρο στο Σύνταγμα και όχι τις περιουσίες των πολιτών και μικροπωλητών όταν η χώρα παραλίγο να κηρυχθεί «σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης», ο αποπροσανατολισμός της κοινής γνώμης από τις εκάστοτε κυβερνήσεις που δεν σερβίρουν την αλήθεια στους εκλέκτορες τους, ποιος είναι ο πραγματικός εχθρός, οι κουκουλοφόροι ή το βαθύ κράτος, τα αληθινά πορίσματα των βαλλιστικών διαγνώσεων φουντώνουν τα πλήθη και την αγανάκτηση, οι συγκεντρώσεις στα Εξάρχεια εις μνήμην του Αλέξανδρου (τα Εξάρχεια είναι γειτονιά και το «άβατο» είναι μια επίπλαστη έννοια για λόγους αυτονόητους)...όλα αυτά αποδομούν την κοινωνία, θέτουν σε σύγκρουση τις κοινωνικές ομάδες μεταξύ τους, υπηρετούν ένα σκοπό...

Ο πόνος που προκλήθηκε μέσα μου όταν συμμετείχα στις διαδηλώσεις, όταν μπροστά στα μάτια μου γινόντουσαν οι καταστροφές, η εφιαλτική συνειδητοποίηση, η άγαρμπη προσγείωση, το τσαλάκωμα των ρομαντικών ιδεών, η ανυπαρξία κινημάτων με συγκροτημένα αιτήματα, ο φόβος ότι αυτά θα ξαναγίνουν στη χώρα γιατί δεν υπάρχει ξεκάθαρο πολιτικό στίγμα που θα επιφέρει την επιτακτική αλλαγή, την αφύπνιση...παρόλα αυτά...τα γεγονότα που συνέβησαν με αφορμή τον θάνατο του Αλέξη δεν πρέπει να μείνουν και πάλι στο χρονοντούλαπο της ιστορίας χωρίς να επιφέρουν καμία μεταβολή στις υπάρχουσες δομές, πρέπει να συντελέσουμε όλοι με τον τρόπο μας, με την καθημερινή μας κοινωνική αντίσταση, στο να μην γίνουν απλά ρακένδυτες μνήμες μιας εποχής αναβρασμού και κοινωνικής αδικίας ...γιατί όπως πολύ εύλογα αναφέρει και ο Κάιν, είμαστε όλοι θύματα τη ς ίδιας σφαίρας που σκότωσε τον Αλέξη.

Δέκα 24ωρα και σήμερα...

Δώστε βάση στο αγόρι της φωτογραφίας...δεν με κεντρίζει τόσο το λευκό τριαντάφυλλο, όσο η κιθάρα που κρατάει ...μόλις θυμήθηκα κάτι που άκουσα το πρωί σε μια εκπομπή, το οποίο με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη...γιατί η μουσική πάντα έντυνε τις επαναστάσεις...

"το rock n´ roll σαν δύναμη ανατροπής, είναι πιο επικίνδυνο για μια κυβέρνηση, από τους ίδιους τους πολιτικούς της αντιπάλους..."

υ.γ. αυτό είναι μόνο η αρχή...
υ.γ. Κώστα ευχαριστώ για το link

RoseBleed@After Dark

Συμβολή Διδότου και Ιπποκράτους, στο κέντρο της Αθήνας. Οι νεανικές μας ψυχές, και τα εμφανώς κουρασμένα μας σώματα περιπλανιόνταν εκεί το βράδυ της Τρίτης. Από το After Dark έχουν παρελάσει ένα σωρό ονόματα και ειλικρινά αναρωτιέμαι…ένας χώρος τόσο μικροσκοπικός, πως μπορεί να χωρέσει τόσες ανθρώπινες αναμνήσεις; Ήταν αποπνικτικά στην αρχή, όμως δεν γκρινιάξαμε, απλά ανταλλάξαμε βλέμματα και ράψαμε το στόμα μας. Στην σκηνή βγήκαν αρχικά οι Place Within. Το intro μου φάνηκε ενδιαφέρον. Ο ενθουσιασμός από τα πρώτα riffs που διαχύθηκαν στο χώρο, δυστυχώς, δεν διήρκεσε. Στίχοι, φωνή καλή αλλά ντεκαβλέ. «Καλύτερα να είσαι κακός παρά αδιάφορος» βροντοφωνάζεις στο αυτί μου. Πως μπορώ να διαφωνήσω; Η αλήθεια είναι ότι, η μαθητική χαβαλεδιάρικη διάθεση, τα χαμόγελα, ο θαυμασμός από γονείς και καθηγητές έσπερναν έτσι και αλλιώς ένα αλλιώτικο hype στο κατάμεστο – μέχρι εκείνη την ώρα- After Dark …όμως εγώ περίμενα καρτερικά να τελειώσουν μουρμουρίζοντας ήδη μελωδίες στο μυαλό μου από το Stories…Πραγματικά, είχα τέτοια περιέργεια να διαπιστώσω εάν η φωνή του τραγουδιστή των Rosebleed είχε τόσο όμορφη χροιά! Δεν ξέρετε τους Rosebleed; Είχα ξαναμιλήσει γι’ αυτούς σε προηγούμενο post. Είναι κάτι μαμουνάκια με θλιμμένες instrumental μουσικές. Αυθεντικά παιδιά της Sony BMG. Ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια τα βράδια, μετά τις 23.00, σε διάφορες αθηναϊκές σκηνές της πόλης. Είναι άραγε απόφοιτοι λυκείου; Το τσιγάρο στο τέλος της performance ίσως σηματοδοτεί και το τέλος της αθωότητας… μου θύμισε τις κοπάνες τα αλήτικα πρωινά του χειμώνα με καφέ και κιθάρες στα καπνιστήρια του Πολυκλαδικού. Νοσταλγός του rocknroll…

Ο μικρός πρίγκιπας Βασίλης Αυγουστάκης (σήμερα έμαθα και το όνομα του) ξεπροβάλλει, λοιπόν, στην σκηνή με τους επιμελημένους βόστρυχους και τα γυαλιά σκηνοθέτη για να μοιραστεί μαζί με τον λιγοστό κόσμο που απομένει, σπαρακτικές blue νότες και κυματοειδή power chords ( καλά δεν τα λέω δάσκαλε;)…το γκρουπ έδωσε τον καλύτερο του εαυτό, είναι σε πρώιμη φάση αλλά οι πειραματικοί τους ήχοι και οι καταβολές τους αποδίδουν έστω και άγουρους μεν καρπούς δε…και αυτή είναι η ουσία, το ψάχνουν, το προσπαθούν και στην τελική κάνουν αυτό που γουστάρουν…ένω άλλοι στην ηλικία τους αποβλακώνονται και συμβιβάζονται με σκουπίδια....και να σας πω κάτι, δεν μου φάνηκαν καθόλου ψωνάκια από το ύφος και το στήσιμο τους στη σκηνή, αν όμως στις προσωπικές τους συναναστροφές φέρονται, πράγματι, σαν πόζεροι μόνο κακό μπορούν να κάνουν στο προφίλ τους!

Μουσικά τώρα, ένα σύμπλεγμα Muse, Radiohead και Him επιρροών έχει στιγματίσει εμφανώς τις κυκλοθυμικές τους ενορχηστρώσεις. Τρομερή η διασκευή του Blue Velvet με λίγες ενδοφλέβιες riffαρισμένες δόσεις από This is not a Love Song…το A Story και το Claud κυριαρχούν στο προσωπικό μου soundtrack, αλλά και το Until next time, που μέχρι πρότινος δεν με έπειθε, τελικά live έκανε δουλειά!!! Την μεγάλη ώρα, όταν έπαιζε Claud, ήμουν σε νιρβάνα κατάσταση και δεν κρύβω ότι όλα φάνταζαν ιδανικά μετά από το τρίτο σφηνάκι tequila. Το ντελίριο των Rosebleed έκλεισε με το Good Morning των Dandy Warhols, ξημέρωνε Τετάρτη βλέπετε…

Trying your luck!!!

You said you couldn't stay
You've seen it all before
I know

They sold you on their way
Oh, honey, that's OK

No harm, he's armed
Setting off all your alarms
When I find out
I hope it's you who set this trap

And storefronts rarely changed
At least I'm on my own again
Instead of anywhere with you

But, to me, it's all the same

And I lost my page. Again
I know this is so rare
But, I'll try my luck with you
This life is on my side
Well, I am your one?
"Believe me, this is a chance," oh oh

Let's see what's for sale
He's trying hard to give his job a chance
Oh, it's never gonna be
It's sad, but I agree
The signals don't seem right
They last for just one night, and then
I'm sorry that I said:
"That we were just good friends"

p.s. οι Strokes γ#$$#%^%&&*!!!!!

Hahahaha

and knocked me out and then you shook me all night long
you had me shakin'
yeah you shook me, well you took me...



I know ...u can't quit me babe...

Same old things...

Στην χθεσινή επικαιρότητα εντόπισα ανακοίνωση του ιταλικού τύπου που αφορά τα μέτρα στήριξης των οικονομικά ασθενέστερων τάξεων εν όψει των εορτών. Μετά από πιέσεις του Πρωθυπουργού Silvio Berlusconi και τη χθεσινοβραδινή σύσκεψη του Cavaliere στο Palazzo Chigi με το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, ο Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών καθηγητής Giulio Tremonti λέγεται ότι «θα ανεβάσει τον πήχη» για τη χρηματοδότηση του πλέον δημοφιλούς των μέτρων προς αντιμετώπιση της κρίσης και τόνωση της εγχώριας ζήτησης. Το bonus (που θα καταβληθεί εφ’ άπαξ στους δικαιούχους πριν από τις γιορτές υπό μορφή επιταγής) θα κυμαίνεται από 200 έως 1.000 ευρώ και θα αφορά εισοδήματα μέχρι 22.000 ευρώ. Συγκεκριμένα, ενώ στην αρχική εκδοχή το υψηλότερο bonus των 800 ευρώ δικαιούντο οι οικογένειες με 4 ή περισσότερα παιδιά και με εισοδήματα μέχρι 20.000 ευρώ τον χρόνο, τώρα η κυβέρνηση υπόσχεται 1.000 ευρώ για τις τρίτεκνες οικογένειες και με εισόδημα όχι μεγαλύτερο των 22.000 ευρώ. ΄Ενα ζευγάρι με εισόδημα μέχρι 17.000 ευρώ ετησίως θα λάβει bonus 300 ευρώ προσαυξημένο κατά 150 ευρώ για κάθε παιδί. Ο συνταξιούχος που ζει μόνος του και με εισόδημα μέχρι 15.000 ευρώ θα λάβει bonus 200 ευρώ. Η κοστολόγηση του bonus εκτιμάται στα 2,3 - 2,5 δις ευρώ. Αντικειμενικά, δεν πρόκειται για κανένα τρομερό ποσό/ οικογένεια, εάν σκεφθεί κανείς τους δείκτες τιμών και πληθωρισμού της αγοράς, μπορούν να καλυφθούν όμως, έστω προσωρινά, κάποια πάγια έξοδα, π.χ. θέρμανσης

Στην αντίπερα όχθη, ο Εργατικός πρωθυπουργός της Βρετανίας κ. Γκόρντον Μπράουν ετοιμάζεται να μειώσει το συντελεστή ΦΠΑ κατά 2,5 μονάδες, για να τονώσει την κατανάλωση και να στηρίξει τον οικογενειακό προϋπολογισμό των Βρετανών. Ωστόσο, ο Βρετανός πρωθυπουργός δεν δίστασε να εθνικοποιήσει και τις τράπεζες που βρέθηκαν σε οικονομικό αδιέξοδο. Το βρετανικό Δημόσιο αγόρασε το 60% των μετοχών της Royal Bank of Scotland, απομάκρυνε τα ανώτατα διευθυντικά στελέχη της και προχωράει ήδη στη δραστική εξυγίανσή της. Ανάλογες κινήσεις έκανε και σε άλλες σημαντικές τράπεζες.

Ήδη έχει προταθεί στην ελληνική κυβέρνηση να δεσμεύσει ένα ποσό της τάξης των 2 δισ. ευρώ για την κρατικοποίηση της Εθνικής, αντί να δαπανήσει 5 δισ. ευρώ μετέχοντας στο μετοχικό κεφάλαιο των τραπεζών. Του κουτουρού!

Στην εγχώρια ελληνική σκηνή, λοιπόν, τα πράγματα είναι ακόμη πιο συναρπαστικά. Δεν έχουμε βρει ακόμη ποιο μοντέλο θα αντιγράψουμε, το αγγλικό, το ιταλικό ή μήπως το ιθπανικό, και συνεχίζουμε να πρωτοστατούμε υιοθετώντας τακτικές άκρατης περισυλλογής ρευστού, με ποικίλους τρόπους, προκειμένου να καλυφθούν οι «μαύρες τρύπες» των κυβερνήσεων, ενώ αυξάνεται το φορολογικό φορτίο και καταργείται το αφορολόγητο όριο για το εισόδημα των ελεύθερων επαγγελματιών. Θα μου πεις, πως μπορεί η κυβέρνηση να προχωρήσει άμεσα σε ανάλογες μεταρρυθμίσεις όταν το δημόσιο χρέος της χώρας μας αγγίζει το 95% του ΑΕΠ-τριπλάσιο της Μεγάλης Βρετανίας- γεγονός που δεν επιτρέπει τον πρόσθετο δανεισμό του Δημοσίου για να χρηματοδοτηθεί η έξοδος από την ύφεση και όταν στην Ελλάδα η γραφειοκρατική και ιδιοτελής δημόσια διοίκηση επιτρέπει, για προφανείς λόγους, την ανάπτυξη της φοροδιαφυγής και εισφοροδιαφυγής σε επίπεδα ρεκόρ.

Όπως μπορεί, λοιπόν, κανείς να αντιληφθεί εύλογα, τα 3 δισ. εκατ. ευρώ που αντιστοιχούν στην χώρα μας ως μέλος της Ε.Ε. (1,5% ΑΕΠ), μετά από ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για έγκριση του προγράμματος 200 δισ. ευρώ, με το οποίο θα επιδιωχθεί να προστατευθούν οι θέσεις εργασίας στην Ε.Ε. των «27» και να αντιμετωπιστεί η επερχόμενη ύφεση με το μικρότερο δυνατό κοινωνικό κόστος, είναι φαινομενικά ένα εντυπωσιακό ποσό, αλλά δεν μπορεί να εξυγιάνει τα χαοτικά δημόσια οικονομικά της χώρας. Αν αναλογιστούμε ότι, οι οφειλές του ΕΣΥ προς τους προμηθευτές του είναι 4-5 δισ. ευρώ και ότι το συσσωρευμένο χρέος του ΟΣΕ αγγίζει τα 7 δισ. ευρώ, φαντάζει αδιανόητο έως σουρεαλιστικό το σενάριο έστω μικρής τόνωσης της αδιαφανούς ελληνικής μας οικονομίας!

Υ.Γ. Και επιτέλους, ας πάψουν να τρομοκρατούν τον κοσμάκι ο οποίος, και να μην νιώθει τις επιπτώσεις της περιβόητης κρίσης στην τσέπη του, ψυχολογικά και μόνο σίγουρα νιώθει φτωχότερος…

...Go, Go, Go

Remember, remember

................

................

the 20th of November

Reclaim Public Space

η "τρομοκρατία" ενάντια στους ποδηλάτες, δεν θα περάσει...

Όλοι την Κυριακή στις 15.30 στην πλ. Δεξαμενής...Alley Cat Race

ο αγώνας συνεχίζεται...go, go, go, go

υ.γ. στη φώτο, διάσημος πλέον αν και incognito φίλος blogger και ενίοτε μανιακός ποδηλάτης...ονόματα δεν λέμε...ψάξτον, ψάξτον δεν θα τον βρεις...

Τρία Κλικ Αριστερά

Ήταν τρεις οι άγγελοι της πλατείας των Εξαρχείων, αυτό μας εξιστορούν οι Πρωταγωνιστές...
στο τέλος έμεινα με μια σταγόνα πικρή να καίει το λαρύγγι μου...επαναστάτες, θρίαμβοι της μεταπολίτευσης, ταλαντούχοι νέοι, γνήσιοι αντιεξουσιαστές, "διώκονταν" από το σύστημα αλλά ζουν ακόμη ως μια αέναη υπάρξη όπως λέει και η Λεονάρδου...ανεξέλεγκτοι, ροκ, κατατρεγμένοι και στυλοβάτες των κατατρεγμένων...είμαστε εξαντλημένοι μην νομίζετε ότι ζούμε όπως ζείτε και συμπαθάτε μας αν δεν μπορούμε να μιλήσουμε σε όλους, να σας σφίξουμε το χέρι, ομολογεί ο Άσιμος...ο ασυμβίβαστος τροβαδούρος μάθαινε δύο ακόρντα και με αυτά έπλαθε μουσική, ξάφνου ένα πρωί μου έφερε το '69, θυμάται ο μπασίστας του γκρουπ που "ηγείτο" ο Σιδηρόπουλος...η Κατερίνα ήταν μια ποιήτρια του δρόμου, ανήσυχη, γκρέμιζε το κάστρο για να το ξαναχτίσει...κοινό στοιχείο που τους έδενε, η φούντα, η τάση φυγής, το τραγικό τέλος...
μια εικόνα, λίγοι στίχοι από τα Τρία Κλικ Αριστερά ...
ένα μεγάλο μπράβο στους Πρωταγωνιστές, σε όλους τους συντελεστές...γερή γροθιά στο στομάχι...σας ευχαριστώ

I'm just...a sucker with no self esteem

When he's saying, that I'm like a disease
Then I wonder how much more I can spend
Well I guess, I should stick up for myself
But I really think it's better this way
The more you suffer
The more it shows you really care
Right?????

Μy Precious Black Beauty!!!!

Είμαι ερωτευμένη...τελεία και παύλα!!!!!!!

Μιλάμε για ασύλληπτη ομορφιά, για έργο τέχνης, για κομψοτέχνημα....μεταλλικές χορδές που σε μαγεύουν με τον ήχο τους σαν τις Σειρήνες της μυθολογίας που παγίδευαν τους ανυποψίαστους ταξιδιώτες...έτσι και εγώ αφήνομαι και ξεχνάω τον προορισμό μου μπροστά στην θεϊκή της όψη, στην σπιρτόζικη γυαλάδα της, στο αλαβάστρινο της "πρόσωπο"...υποτάσσομαι στην μεγαλειότητα του κάλλους της ....και ας με κατασπαράξει...σ'ευχαριστώωωωωωωωω

RoseBleed

Ακούτε Claud από RoseBleed....
πρόκειται για ένα γκρουπάκι που φαίνεται να ξεπροβάλλει στην αθηναϊκή σκηνή με αγγλικό στίχο και alternative experimental ήχους, έχοντας σαφείς επιρροές από The Cure, Muse, Nick Cave, και Placebo...έγιναν γνωστοί κυρίως από τα μαθητικά schoolwave, εγώ δε, τους ανακάλυψα εντελώς τυχαία μια βαρετή μέρα του Οκτώβρη...
είναι πολύ μικροί σε ηλικία και χαρίζουν decent εμφάνισεις στα live τους...
αξιοσημείωτη η φωνή του τραγουδιστή και respectful το παίξιμο των λοιπών μελών της μπάντας...
από ότι αντιλαμβάνομαι, έχει κυκλοφορήσει και ο πρώτος τους δίσκος με τίτλο "Stories"...
δεν μένει παρά να τους ευχηθούμε καλή επιτυχία...και σύντομα να τους δούμε σε κάποιο live, γιατί οι ηχογραφήσεις τους, τους αδικούν πραγματικά! Go get them guys...

Blurred

Θέλω να γράψω και πάλι, αλλά τι να πω...το μυαλό μου έχει πάψει προ πολλού να σκέφτεται με λέξεις, μόνο στιγμές, εικόνες και νότες χοροπηδάνε εδώ και εκεί....ατίθασες, ανήμερες
σταματημό δεν έχουν, με ζαλίζουν απρόσκοπτα...τόσο που κρατιέμαι για να μην πέσω...στίχο, στίχο με τραγουδώ τα βράδια σε κάποιο βαγόνι...μια καταιγίδα θέλω να'ρθει να ουρλιάξει, όσα δεν είπαμε από φόβο ή ντροπή, στα σωθικά μας και στα μάτια μας να ψάξει, κάθε μας λέξη μυστική να την πετάξει, μέχρι τον ήλιο ν'ανέβει και να τον κάψει...αυτό σφυρίζω, σιγοψιθυρίζω...ότι δεν γίναμε ποτέ να μην το δείξει, στην ανημποριά της χαμένης μας ζωής...Όσο με άφηνες τόσο σε άφηνα, κλείνω τα μάτια και βλέπω το αύριο, κι είναι ένα αύριο δίχως εικόνες...τελικά τι απομένει; οι λέξεις στέρεψαν κι αυτές, μόνο αγέννητη σιωπή και μουσική...μια μουσική που ακόμη δεν ξέρεις να διαβάζεις στο πεντάγραμμο...