Thus Spoke Zarathustra ...

Mεταφοραί..μετακομίσεις

2009-10-07T23:56:00.001+03:00

Μεταφερθήκαμε εδώ

Είναι σοβαρή η κατάσταση μου....

2009-08-29T18:08:00.000+03:00

Young Freud in Gaza

2009-08-19T10:24:00.008+03:00

I will preserve the purity of my life and my arts

Επιστροφή στην πόλη με κινηματογραφικά νέα. Ενόψει του 15ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας - Νύχτες Πρεμιέρας που θα λάβει χώρα στο γνωστό Τρίγωνο των Βερμούδων (16-27 Σεπτεμβρίου), έχω να σας προτείνω κάτι διαφορετικό...μια πραγματικά δελεαστική πρόταση που συνδυάζει διακοπές με σινεφιλικές αναζητήσεις...Το Πρώτο (1ο) Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ για Θέματα Υγείας, το οποίο βρίσκεται υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, θα πραγματοποιηθεί στη νήσο Κω, από 1 έως 6 Σεπτεμβρίου. Πρόκειται για το μοναδικό φεστιβάλ στον κόσμο με αυτήν τη θεματολογία και του οποίου το πρόγραμμα περιλαμβάνει μέχρι και εκλαϊκευμένες διαλέξεις για την πρόληψη. Ξεχωρίζει το ντοκυμαντέρ του 27χρονου Αγιέντ, του μοναδικού εν ενεργεία ψυχολόγου στη βόρεια Γάζα, για την βάναυση και ζοφερή πραγματικότητα που μαρτυρούν οι εξομολόγησεις στον φακό πρώην μαχητών της Χαμάς, γυναικών και παιδιών που είδαν με τα μάτια τους, τους δικούς τους να κατακρεοργούνται. Για περισσότερες πληροφορίες κάντε κλικ στα παρακάτω λινκ:

http://healthfilmfestival.blogspot.com/2009/08/young-freud-in-gaza.html

http://www.enet.gr/?i=news.el.texnes&id=72848

5.31'

2009-07-03T17:46:00.008+03:00

O χρόνος ξεκινά να μετρά αντίστροφα. Μέσα σ'αυτά τα πολύτιμα λεπτά που καθηλώνεται το βλέμμα στην οθόνη, επεξεργάζομαι μέχρι και το τελευταίο κύτταρο του προσώπου του...πόσες φορές ακόμα θα το πω, πόσες φορές ακόμα θα τραγουδήσω τους ίδιους στίχους. Ημερολόγιο 1991 MTV Unplugged...Έχω στα χέρια μου το νέο Deluxe Edition άλμπουμ των Pearl Jam, το Ten με dvd extra. Προσωπικές στιγμές απεικονίζονται σε polaroid, σκίτσα, artworks- σημειώματα- γραπτά, (by Εddie Vedder & Jeff Ament) playlists, stickers, flyers, αφίσες από συναυλίες, πένες...Μadness...Απόλυτος εκστασιασμός! Τρίβω τα μάτια μου για να τα ανοίξω ξανά μετά από δευτερόλεπτα και να σε αντικρύσω εκεί μπροστά να μου τραγουδάς για τον κόσμο σου που βάφτηκε μαύρος...νιώθω, ναι νιώθω πολύ έντονα...και αν ποτέ σε φέρει ο δρόμος προς τα εδώ...Eddie... πριν ανοίξει η αυλαία θα καρδιοχτυπώ, θα τρέμω στην ιδέα και μόνο ότι θα σας δω ξανά live...Όπως και εσύ μου ομολόγησες χθες για τους Slipknot, πως αισθάνθηκες λίγα λεπτά πριν εμφανιστούν στη σκηνή... μπορεί να μην έχουν καμία σχέση τα groups, but the feeling is exactly the same...

υγ. ...και πράγματι δεν είναι πολλοί αυτοί που το καταλαβαίνουν!!!that's too sad...

Yours,
Faithfully

RockWave Festival 2009

2009-07-01T18:11:00.009+03:00

*GOGOL BORDELO *

*MOBY*

*PLACEBO *

in Concert Delerium

2009-06-27T09:37:00.007+03:00

Προσπαθώ εδώ και μισή ώρα να συντάξω μια παράγραφο. Κατάντια. Να φταίει το ότι είναι Σάββατο και είναι πουρνό. Να φταίει το άτιμο το ξυπνητήρι που με πήρε από εκεί (κλαψ)...να φταίει το ότι η καφείνη δεν έχει ακόμα κυλήσει στις φλέβες, να φταίνε τα εφτά κακά της μοίρας μου (το' χω κάψει ;). Κανονικά, θα έπρεπε να είχα κατεβασμένη μια μούρη μέχρι εκεί κάτω....Αντιθέτως θα έλεγα, έχω μια γλυκιά νύστα και αισθάνομαι μια απίστευτη ηρεμία. Ονειροπολώ και αναπολώ τη θαλπωρή του κρεβατιού...θα αφήσω την ημέρα να τιτιβίσει και να κλείσει το ίδιο όμορφα με τη χθεσινή βραδιά...σιγά μην το χαλάσω!
Αν και με αποσυντονίζουν πάντα οι σκέψεις μου σε σχέση με τα συναυλιακά δρώμενα του μήνα...τα οποία προσπαθώ εδώ και μέρες να καταγράψω αλλά βαριέμαι. Την εβδομάδα που πέρασε βρεθήκαμε στο Ελληνικό, Ejekt Festival 1 μέρα. To Line up φάνταζε δυνατό στις λεζάντες των περιοδικών και στις υπαίθριες (ολέθριες) διαφημίσεις. Δυστυχώς όμως, δεν ανταποκρίθηκε πλήρως στις προσδοκίες μας. Οι White Lies, ένα φρέσκο σχήμα με alternative rock ήχους, δυνατές κιθάρες και hopefully ένα πολλά υποσχόμενο μέλλον, οι Starsailor με country καταβολές, ανέμελες θύμησες και τραγούδια που μουρμουρίζαμε σε φοιτητικά σπίτια τις χρονιές 2002-2003 (γερό χαρτί ο μπασίστας), οι Editors με ένα overdose από synth μπλιμπλίκια, ωραία μεν αλλά copy paste hit-ακια (Munich - An end has a start, Bullets-Sparks), και οι Pixies που δώσανε αναμφισβήτητα το vibe της βραδιάς, με χαλαρό moshing σε all time classic κομμάτια όπως το Debaser, Where is my Mind etc χωρίς πολλές ανάσες, γρήγορα rythms και απλόχερα χαμόγελα από την Kim. Eνδιαφέρουσα βραδιά χωρίς πολύ, πολύ ενθουσιασμό την επομένη!Εξάλλου, δεν δυνάται όλες οι συναυλίες να είναι σαν τους Pearl jam και AC/DC.

Σε αντίθεση με την συναυλία των Silversun Pickups @ Gagarin205 όπου και πάθαμε την πλακάρα μας!!!!!! Τι να πω για αυτό το αναπάντεχο event? Τρελαθήκαμε κυριολεκτικά, σπινιάραμε, χοροπηδήσαμε, αποθεώσαμε το γκρουπ...μορφές, ιδιαίτερος ήχος και φωνητικά, πολύ κουλ σκηνική παρουσία από τον Brian, η Nikkie μας σκλάβωσε με το ύφος της χαμηλοβλεπούσας ντροπαλής παιδούλας χαχαχαχχα, καλά για τον Kung Fu drummer δεν έχω λόγια...θυμάμαι μόνο την σκηνή να βαράει το πιατίνι στο θεό και λιώνω από τα γέλια!!!!Έχει τη σωστή κατατομή ντράμερ!Και το σωστό attitude κινησιολογικά!

Τέλος, η χθεσινή βραδιά σας το υπόσχομαι ...είχε πολύ μουσική αλλά ουδεμία σχέση με τα παραπάνω...Πήγαμε στον αγαπημένο μας Αλκίνοο, στο Θέατρο Βράχων...Η αλήθεια είναι ότι τον είχα δει και το χειμώνα στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο...Kαι τότε περάσαμε καταπληκτικά αλλά εγώ αισθανόμουν ...πως να το πω...μισή! Χθες ένιωσα απίστευτα ολοκληρωμένη! Με κλειστά μάτια, με ζεστές ανάσες, σιγοψιθυρίζαμε...ο ένας στο πρόσωπο του άλλου..πολύ feeling ...βούρκωσα στον Προσκυνητή, χαρά και γλυκιά θλίψη, θες επειδή παλεύω με τα ακόρντα του εδώ και μήνες, θες επειδή είσαι στις αναμνήσεις μου, ήσουν δίπλα μου και μακριά μου...ήμουν δίπλα σου και μακριά σου...δεν ξέρω...θα το φυλάξω μέσα μου, μαζί και αυτό το πρωινό, και με αυτά θα πορευτώ για σήμερα...είμαι πλήρης....

Kαλές ακροάσεις να έχουμε στο RockWave! Cheers!

Eξαγγελίες για ποδηλατόδρομο

2009-06-16T12:49:00.005+03:00

Ανακοίνωση Ποδηλατ-ισσ-ών σε σχέση με τις εξαγγελίες του ΥΠΕΧΩΔΕ για την κατασκευή ποδηλατόδρομων:

"Θα θέλαμε πολύ να μπορούσαμε να θεωρήσουμε ως θετικές τις σημερινές εξαγγελίες του Υπουργού ΠΕΧΩΔΕ για την κατασκευή του ποδηλατικού άξονα Κηφισιάς-Φαληρικού όρμου. Οφείλουμε όμως να επισημάνουμε ότι αυτά που δεν αναφέρονται στην ανακοίνωση του ΥΠΕΧΩΔΕ είναι εξίσου σημαντικά, αν όχι σημαντικότερα, με αυτά που αναφέρονται.
Είναι αναμφισβήτητα σημαντικό το γεγονός ότι το ΥΠΕΧΩΔΕ, ένα υπουργείο που συνήθως εξαγγέλλει έργα για το Ι.Χ., αναγνωρίζει την ανάγκη να κατασκευαστούν ποδηλατικές υποδομές στο Λεκανοπέδιο και προχωρά στην υλοποίησή τους.
Όμως οι εξαγγελίες αποτελούν ελάχιστο τμήμα όσων απαιτούνται για να ενταχθεί το ποδήλατο στην καθημερινότητα της πόλης. Οι προτάσεις της Ομάδας Ποδηλατικών Αξόνων των Ποδηλατ-ισσ-ών αφορούν την δημιουργία δικτύου ποδηλατικών αξόνων 154 χλμ. Οι εξαγγελίες του ΥΠΕΧΩΔΕ κάνουν λόγο για 26χλμ. Προφανώς από κάπου πρέπει να γίνει η αρχή, όμως δεν μπορούμε να μην σχολιάσουμε το γεγονός ότι την ίδια στιγμή που το ΥΠΕΧΩΔΕ εξαγγέλλει έργα 7 εκατομμυρίων για το ποδήλατο, προωθεί την κατασκευή νέων αυτοκινητοδρόμων αξίας δεκάδων δισεκατομμυρίων στην ήδη κορεσμένη από αυτοκίνητα πόλη μας.
Επίσης
Το ΥΠΕΧΩΔΕ συνεχίζει να απαγορεύει τη μεταφορά ποδηλάτων στο Μετρό της Αθήνας. Καλούμε το Υπουργείο να τεκμηριώσει τη θέση του με συγκεκριμένη μελέτη. Τέτοια μελέτη δεν υπάρχει και είμαστε βέβαιοι ότι αν ποτέ γίνει, θα καταλήξει στην άρση της απαγόρευσης. Σημειώνουμε ότι στην σημερινή συνάντηση ο κ Σουφλιάς παρουσιάστηκε θετικός σχετικά με την μεταφορά ποδηλάτων στο Μετρό, αλλά τίποτα τέτοιο δεν αντικατοπτρίζεται στην ανακοίνωση του ΥΠΕΧΩΔΕ.
Αυτά ως μια πρώτη απάντηση. Συνεχίζουμε να διεκδικούμε τα αυτονόητα που αφορούν το ποδήλατο προσπαθώντας να αντιστρέψουμε την ανισόρροπη πολιτική υπέρ του αυτοκινήτου.
Η επόμενη εκδήλωσή μας για το ποδήλατο θα γίνει στο Θησείο το διήμερο 20 και 21 Ιουνίου.
Για περισσότερα σχετικά με τα αιτήματα μας, τις εκδηλώσεις μας και την πρόταση της Ομάδας Ποδηλατικών Αξόνων: www.podilates.gr"

Ι CuM CHoRDs

2009-05-31T16:34:00.011+03:00

Going down, party time....My friends are gonna be there too

Την επομένη της συναυλίας των AC/DC παρατηρούνται οι εξής δυσλειτουργίες στο οργανικό μου σύστημα:

1. Ξεχαρβαλωμένος αυχένας από το ΗΕΑDBANGING με έξτρα επιβάρυνση δύο φωσφορίζοντα κερατάκια
2. Γάμπες αλά Τorres με προσωρινή μυική επιμήκυνση λόγω κοπανήματος στον αέρα με αλλεπάληλες κράμπες που σε διπλώνουν στα δύο καθώς περπατάς ...ξαφνικά τα Allstar μου έβγαλαν φτερά και η αρένα φαινόταν καταπληκτική από ψηλά ...χαχαχα

3. Ημικρανίες α' βαθμού ωσάν απανωτά καρφιά στο δεξί μου ημισφαίριο, από την αδρεναλίνη που άναψε κόκκινο, φρικτοί, επίμονοι πόνοι που ξεπεράστηκαν μετά από μια ώρα μασάζ

4. Κατεψυγμένη ωμοπλάτη και τοπική παράλυση που σε αναγκάζει να κρατήσεις την κεφαλήν σου αριστερά - πάντα αριστερά - από το χειροκρότημα και το γρονθοκόπημα= σπρώξιμο που έριξα χορεύοντας μέσα στο MOSHPIT, που αποτελούνταν κυρίως από εμένα, την loli, την Άντι, και 20 άντρες τριγύρω....

μια απλή, λιτή, καθημερινή μέρα ...χααχχαχαχα

Σε απλά Μαθηματικά τα παραπάνω θα μπορούσαν να ερμηνευτούν κάπως έτσι:
Η 28 Μαίου 2009 πρέπει να καθιερωθεί στο ελληνικό ημερολόγιο ως μια ακόμη ημέρα επαναστατικού εορτασμού της Επέλασης των AC/DC στο ΟΑΚΑ...

Παιδιά, αγόρια και κορίτσια κάθε ηλικίας!!!! Δεν μπορούμε να συνέλθουμε, όχι μόνο σωματικά, αλλά και ψυχολογικά, πνευματικά και νοητικά...μας πήρανε όλες τις ανάσες, τις φωνές και τους ιδρώτες μας, την καρδιά μας, τις χαρές μας και τα χαμόγελα μας, τα τραγούδια μας που είναι δικά τους, τα νιάτα μας, το παρόν και το μέλλον μας...τις μπλούζες και τα σουτιεν μας (μιλάω γενικά χαχαχαχα) ήταν το ΜΕΓΑΛΟ ΠΑΡΤΥ, το πάρτυ κάθε γενιάς, κάθε ηλικίας από 5- 50 ετών, αυτών και των παιδιών τους...ήταν το πάρτυ της παρέας μου, 16 άτομα ενωθήκαμε σαν σύννεφο, σαν κύμα χαράζαμε τροχιές στο κράσπεδο, κυκλικές και διαγώνιες, με τα σώματα μας να χορεύουν ακαθόριστα πάνω κάτω, σαν ακρωτηριασμένα τα χέρια, τα πόδια....τα κεφάλια και τα στόματα μας....μου έσπασε και το ένα κέρατο πάνω στο χαμό και έμεινα σαν τον μονόκερο...sHooT to ThRiLL, BAck IN blACk, tHUNdeRStRUck, ThE JaCk, HiGhWay to Hell, ShOok mE All NigHt Long, RoCk n´RolL TraIn, BlACK iCe,Hell Aint A BaD Place To Be, LeT There Be RoCk, HeLls BelLs, WaR MacHine,For ThosE AboUt to Rock, Whole Lotta Rosie και πολλά ακόμη...

Ναι, ο πρώτος κιθαρίστας frontman, o Angus Young...δεν βρίσκω λέξεις, επιφωνήματα, συλλαβές σε κανένα λεξικό ελληνικό, σουαχίλι, μανδαρίνι ή whatever...για να μιλήσω για ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΤΑΛΕΝΤΑΡΑΑΑΑΑΑΑ!!!!! Aυτό το breathtaking solo των 35' με έχει κυριεύσει...show me how to do it!!!!!!!!!!!!

Οι κινήσεις του, η κλασική του φιγούρα με την σχολική στολή και το διαχρονικό λίκνισμα στα γόνατα...που φέρνει ο καθένας στο μυαλό σαν εικόνα όταν ακούει AC/DC...ο Brian Johnson με τον μπερέ του, το ανοιχτό μαύρο πουκάμισο και το στενό παντελόνι...η διαπεραστική φωνή του που δεν μπορεί κανείς να μην αναγνωρίσει όταν ηχεί στο χωρό, και τα υπόλοιπα μέλη του γκρουπ (Malcolm,Phil, Cliff) οι πιο χαμηλού προφίλ αλλά εξίσου εξωγήινοι καλλιτέχνες, οι γκριμάτσες τους...οι αντοχές τους που σπάνε κάθε νευρικό σύστημα και μας αφήνουν να τους κοιτάμε σαν χάνοι απορημένοι "πως μπορούν και οργώνουν με την ίδια δαιμονισμένη, μανιασμένη διάθεση και αντοχή την πασαρέλα του ΟΑΚΑ σολάροντας ακριβώς όπως και πριν 10 χρόνια"... επιβεβαιώνουν ότι υπάρχει το ελιξίριο της νεότητας...το Rock n´roll mother fuckerrrrrrrrrrrrr!!!!!!χαχαχχα

Νιώθω τρομερά ευνοημένη που είχα την ευκαιρία να τους ζήσω από κοντά ..και ας μην τους έβλεπα καθαρά...μάλλον σαν μινιατούρες φαινόντουσαν, αλλά μου αρκούν τα 20' που είχα μπροστά μου τον Angus να σολάρει ημίγυμνος!!!!!!Και μην ξεχάσω να αναφέρω το στριπτίζ του Angus στο The JacK, με τα αρχικά AC/DC να διαγράφονται στα οπίσθια του μπόξερ που φορούσε!!!!Τα βεγγαλικά, οι λαμπερές κορδέλες, λες και ήμασταν στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών, διακόσμησαν και με το παραπάνω τα πανέμορφα σκηνικά με την Rossie να καβαλάει το Rock n´roll train της σκηνής....και τα κανόνια να βαράνε αδυσώπητα στο For those about to rock...σαν ψέμα φαντάζει ακόμη, σαν να βρέθηκα για 2 ώρες στον ονειρεμένο κόσμο της Αλίκης , μαγεία...και σκεφτείτε, δεν ήμουν καν groupie!!!

υ.γ. θα ήθελα να ακούσω και το Let me put my love into you, αλλά επειδή AC/DC είναι αυτοί, τους συγχωρώ...είμαι αχόρταγη, I Know...

FOR THOSE ABOUT TO ROCK, WE SALUTE YOUUUUUUUUUUUUU

Bike Porn!!!!!!

2009-05-22T18:42:00.006+03:00

Oooooohhhlalalalalalalaalla

...όποιος μπλέκει με τα πίτουρα τον τρώνε και οι κότες...λεει μια σοφή παροιμία!!!!Αν και στην περίπτωση μου, δεν συνέβη κάτι τέτοιο...γιατί δεν με χάλασε καθόλου αυτό που ανακάλυψα...Ψαχουλεύοντας λοιπόν στο διαδίκτυο για φωτογραφίες με ποδήλατα, πιο συγκεκριμένα για φωτογραφίες ποδηλατικού μεν σεξουαλικού χαρακτήρα δε...μου έπεσε ουρανοκατέβατη μια φαεινή ιδέα, να αναρτήσω κάτι πιασάρικο στο βαρετό μου μπλογκ, κάτι που υα διεγείρει τις perverted κόρες των ματιών μου ...και λεω από μέσα μου, κάθε φορά που θα μπαίνω στο ιστολόγιο μου, θα μαγεύομαι από την φωτο, θα λεω πόσο γαμάτο μπλογκ έχω, και θα έχω ένα κίνητρο να γράψω.. και όχι να την κοπανάω επειδή σιχάθηκα να το βλέπω να σέρνεται στα άχαρα χρώματα αυτού του theme...Που λέτε, ήρθα μούρη με μούρη με έναν ακόμη από τους λόγους που θα έπρεπε να σε προτρέψουν να αγοράσεις ποδήλατο ή έστω να σε ωθήσει να ποδηλατείς πιο συχνά....και απευθύνομαι στους λάτρεις του σεξ, σε όλους εμάς δηλαδή..χαχαχαχα..Η πορνογραφία του ποδηλάτου, είναι μια σειρά απο φιλμάκια μικρού μήκους με θέμα το ποδηλατικό πορνό που έκανε tour στις Ηνωμένες Πολιτείες τον Ιανουάριο του 2008...είμαστε μήνες μακριά και δεν γνωρίζω αν υπάρχει κάποια πιο updated version του event...προς το παρόν απολαύστε τα λίγα λεπτά ηδονής που ακολουθούν στο υπερφίνο τρέιλερ του Phil Sano (με επιφύλαξη το όνομα)!!!

p.s. αν το βιντεάκι φαίνεται στην ιστοσελίδα σας extra large πατήστε το link του trailer

...τώρα που το θυμήθηκα!

2009-05-18T17:12:00.004+03:00

...Επειδή έχει φτάσει ο κόμπος στο χτένι...μπορεί κάποιος να μου απαντήσει και να μου τεκμηριώσει εμπεριστατωμένα, με στοιχεία και αναφορές...ποιος νόμος, και υπό ποιο καθεστώς, ευδοκίμησε στη χώρα μας το φαινόμενο "σου ρίχνω πόρτα" στα bar της Αθήνας;;;;; Ποιος εξουσιοδοτεί αυτό το εξευτελιστικό δείγμα της έννοιας "Άντρας" ή "Γυναίκα", ποιος δίνει το δικαίωμα σ' αυτόν τον φλώρο ερμαφρόδιτο που στέκεται τα βράδια στο φθηνιάρικο υποκουλτουρέ μέσ'την οχλαγωγία, δίχως ταυτότητα Baltazar, ώσαν καλοκαιρινός αντικαταστάτης του Rock, σ'αυτούς τους άχρηστους, τσέλιγκες ιδιοκτήτες που μου το παίζουν μάνατζερ ενώ δεν έχουν ιδέα από πολιτική μάρκετινγκ και τεχνικές προσέλκυσης νέου κοινού στο σαπιομάγαζό τους...πείτε μου, με ποιο δικαίωμα λένε σε 3 πολύ εμφανίσιμες γυναίκες- εμένα με έβγαλα έξω για να μην ακουστώ ψωνάρα- "δεν μπορείτε να μπείτε, έχει πολύ κόσμο" (ενώ ξέρεις ότι δεν έχει γιατί σε περιμένουν γνωστοί σου μέσα)...και μετά αφού έχει γίνει ρόμπα η αξιοπρέπεια σου που στωικά έχτιζες τόσα χρόνια....υπέρτατη ξεφτίλα στους τριγύρω...αλλά πάνω από όλα στον εαυτό σου...που για πρώτη φορά σου λένε ότι δεν σου επιτρέπεται η είσοδος, ενώ σιχαίνεσαι το μαγαζί αλλά συμφωνείς να πας με τις φίλες σου για να μην σε λένε αρνητική και προκατελειμένη με τα μαγαζιά και τον κόσμο που κυκλοφορεί σ'αυτά, κατά γενική ομολογία....και συναινείς στο τέλος και γίνεσαι και μαλάκας!!!

Υπάρχει κάποιος νόμος που να το στηρίζει αυτό;;;;; Γιατί πραγματικά, τους γράφω στα αΕ%$%^%& μου τους άγραφους νόμους...μέχρι που σκέφτηκα να το καταγγείλω, να το κάνω θέμα...αλλά που να βρεις το δίκιο σου σ'αυτή τη γαμωχώρα που ζούμε, που μας κυριεύουν αυτοί οι κάθε λογής μπούληδες με το cayenne και με την νοοτροπία του υπερφύαλου χωριάτη...γ#$% την κοινωνία μου γ$%$%^

Πόσο σωστή βγήκα για μια ακόμη φορά...πόσο χαίρομαι που απεχθάνομαι αυτούς τους ανθρώπους και τους τρόπους διασκέδασης τους...παντού θα υπάρχουν οι εξαιρέσεις αλλά δεν ακούω κουβέντα ρε για τη μάζα!!!!!ΤΕΛΟΣ!!!!Να φάνε σκατά και αυτοί και τα σκατομάγαζα τους...έπρεπε να μας γλύφουν τα πόδια και να μας στρώσουν κόκκινα χαλιά οι λιγούρηδες....

αμε στο @#$$#%^ ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ!!!!!!

Ποδηλατείν εστί Φιλοσοφείν

2009-05-07T11:34:00.005+03:00

Φορέστε το ακτιβιστικό σας κοστουμάκι και το βιώσιμο σας χαμόγελο, και τρέχτε να βοηθήσετε γιατί χανόμαστε!!!!!

Πανελλαδική Ποδηλατοπορεία την Κυριακή 10 Μαίου στις 12.00 - Πεδίον του Άρεως

We'll be there...

Mπήκε η άνοιξη και...

2009-04-24T19:02:00.010+03:00

Ξέρω μωρέ, μην βαράς και εσύ...είμαι απαράδεκτη!!! Τόσες μέρες έχω να φανώ από τα λημέρια σας, και που περνάω δηλαδή αραιά και που, ξέρω, δεν λεω και πολλά...Σαν να με έχει πλακώσει μια τεράστια μπουλντούζα, η άρνηση με Α κεφαλαίο ...έχω τόσα να κάνω και τόσα να καταγράψω, αλλά στο τέλος της ημέρας, το απόλυτο μηδέν...δεν ξέρω αν είναι βαρεμάρα, έλλειψη χρόνου ή κορεσμός...μάλλον δεν έχω την ανάγκη να μοιραστώ κάτι μαζί σου..αυτό είναι καλή ένδειξη και θα πρέπει να χαίρεσαι και όχι να θλίβεσαι με τη χαρά μου...μαλακισμένο...

Nαι, και Αλκίνοο πήγαμε, και Ονειροπαγίδα είχαμε στο πρόγραμμα, και ταινίες σουπερ ντουπερ είδαμε, και θεατρικές παραστάσεις παρακολουθήσαμε, και ωραία αλμπουμάκια ακούσαμε, και υπερφίνο podcast σoου κάναμε, και ονειρεμένο 4μερο στο Δήμο Τρικολώνων Αρκαδίας περάσαμε ααααχχχχχχχ, και μελανιές μετράμε ακόμη από το paintball που παίξαμε στην Κάντζα, και όχι μόνο, και βιβλίο δεν ανοίγουμε, και Σπέτσες θα πάμε ενόψει της Πρωτομαγιάς, αν δεν στηθούν διπλές κάλπες και γυρίσω πίσω άρων άρων...οοοοοχου ανάκριση μου κάνεις;;;;;; βέβαια όλα αυτά ωχριούν μπροστά στις στιγμές που φορτίζουν τις μπαταρίες μου μέρα με τη μέρα...και ομορφαίνουν το μέσα μου...όριστε κυρία μου, πεταλουδίτσες και λουλουδάκια μου ήθελες ...θετικές σκέψεις εεεεε ..εεεμμμ φάτα τώραααααααααααα χαχαχαχχα

άντε αρκετά για σήμερα, μην παραγνωριστούμε κιόλας...:-)

p.s. τι #$#$%^ γλώσσα που είναι τα γερμανικά όταν έχεις την σωστή προφορά ;-)

GaTheriNg mOmeNtS

2009-04-11T23:04:00.005+03:00

....δεν μπορεί να βγει από το μυαλό μου έκτοτε...

50 ημέρες

2009-04-03T17:46:00.003+03:00

Εδώ και εδώ μπορείτε να εντρυφήσετε ακόμα πιο βαθιά στην ομολογουμένως εμφανή αθλιότητα των ημερών μας που επιδεινώνεται συνεχώς ενώ δεν παύει αυτή να αναφύεται στα χρόνια προβλημάτα αναλγησίας και εξαθλίωσης που παρατηρούνται στη χώρα!

...και καλό μήνα

Συνήθισα...

2009-03-26T01:44:00.001+02:00

There is no way back

2009-03-25T03:41:00.003+02:00

Ένας από τους λόγους που θα ήθελα να μάθω γερμανικά, είναι αυτό το τραγούδι...και φυσικά η απερίγραπτα μελαγχολική, θλιμμένη φωνή του Heppner όταν προφέρει τους στίχους του Kein Zurück...ψάχτε το λιγάκι, έχει τρομερό νόημα το κομμάτι...

υ.γ. το συζητάγαμε σήμερα με ένα φίλο και το ξέθαψα από το μουσικό κουτί με τις αναμνήσεις...

Καλημέρα...αράχνη...

Αντίδοτο

2009-03-20T17:02:00.005+02:00

Νομίζω ότι ήρθε η ώρα να ανοίξω το ρημάδι και να πω και εγώ καμιά εξυπνάδα. Με τσεκουρεμένη διάθεση, δανείζομαι τον χρόνο και αποφασίζω να αραδιάσω μερικές λέξεις, στην προσπάθεια μου να δημιουργήσω μια ολοκληρωμένη φράση που να μην δείχνει, στα μάτια μου τουλάχιστον, άναρχη σαν τις εκθέσεις των Ισπανικών. Παρόλα αυτά η καθηγήτρια ομολόγησε μπροστά σε όλη την τάξη ότι δεν έπληξε γιατί ήταν πολύ διαφορετική ....διέφερε λέει από τις καθιερωμένες στερεότυπες "γραμμές" που χρησιμοποιούνται γενικά...
ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ!χαχα Είμαι πεποισμένη πια ότι η λέξη αυτή σηκώνει το γολγοθά της, κουβαλάει μεγάλη ευθύνη στα σπλάχνα της... πόσω μάλλον όταν μιλάμε για μια ανθρώπινη οντότητα ή ακόμα και για μια σχέση...

Έβλεπα το μεσημέρι στις ειδήσεις ότι το κυριακάτικο πρωινό της 22ας Μαρτίου θα συνυπάρξουν στη σκηνή της Αίθουσας των Φίλων του Μεγάρου Μουσικής, γνωστοί και καταξιωμένοι μουσικοί της Καμεράτα, μαζί με τα παιδιά τους, ηλικίας 5-15 ετών. Έδειξε κάποιες σκηνές από την πρόβα του Καμεράτα junior, μίλησαν στο φακό κάτι πανέμορφες ψυχούλες με ματάρες ορθάνοιχτες, σπινθιροβόλες, οι οποίες μουρμούριζαν λεξούλες και αθώα επιφωνήματα. Μίλησαν για μουσική, για συνθέτες, τους έβλεπα να παίζουν βιολί, και συγκινήθηκα τόσο πολύ που έβαλα τα κλάματα....τους θαύμασα απερίγραπτα, τόσο πολύ που τώρα μετανοιώνω που δεν ξεκίνησα την κιθάρα όταν έπρεπε...ποτέ δεν είναι αργά, αλλά το λεω καθαρά από άλλη σκοπιά...θεωρώ ότι θα γινόμουν καλύτερος άνθρωπος, βαθιά καλλιεργημένος μουσικά και θα είχα όλα αυτά τα χρόνια μια συντροφιά...ο δάσκαλος μου, ο οποίος είναι πατέρας 6 παιδιών και ζει μέσα σε 35τ.μ. σπίτι μαζί με την γυναίκα του, μου εκμυστηρεύτηκε τις προάλλες ότι αισθάνεται την απόλυτη πληρότητα, και ανεξάρτητα από την γυναίκα του, η μυστηριώδης Άλλη, η ηλεκτρική του κιθάρα δηλάδη, τον αγκάλιαζε πάντα και τον συντρόφευε στις πολύ δύσκολες στιγμές της ζωής του και εξακολουθεί να το κάνει: "μου αρκεί που έχω αυτή..." μου λέει, δείχνοντας την!!! Έμεινα άφωνη και βαθιά συγκλονισμένη...του είμαι πραγματικά ευγνώμον...με ταξιδεύει...με αρπάζει από το χέρι και με σπρώχνει προς έναν άλλο κόσμο...όσο πιο αθώος είσαι και ανυποψίαστος τόσο πιο όμορφος φαντάζει ο κόσμος γύρω σου με μια κιθάρα στην αγκαλιά σου...και αυτό διαρκεί για πάντα όσο και αν μεγαλώσεις...

Τώρα θυμήθηκα και εσένα, εσένα που έχεις πλάνο, που χτίζεις καριέρα, δεν έχεις χρόνο για τον εαυτό σου, προτεραιότητες λες, δεν μετανοιώνεις και καλά κάνεις...βολεύεσαι γιατί έτσι σε εξυπηρετεί, έχεις πείσει τον εαυτό σου, πολλές φορές δείχνεις ότι τάχα μου διασκεδάζεις, φαίνεσαι αγέρωχος και αποστειρωμένος...ξέρω και ξέρεις ότι το ξέρω, ότι δεν είσαι έτσι...όταν γρατζουνάς την παρατημένη σου κιθάρα, είσαι εσύ... θυμάσαι όλα όσα έκανες κάποτε, πονάς για τον χρόνο που χάνεις σαν άνθρωπος, για την αγάπη που αφήνεις να φεύγει ανήμπορος να την κρατήσεις, η τέλεια θλίψη αντικατοπτρίζεται στο πρόσωπο σου, πονάς πολύ,έρχεσαι κοντά, μεταμορφώνεσαι και με παρασέρνεις...σε νιώθω...

Και όλα αυτά έχουν την ίδια ρίζα, την μουσική, και την τέλεια ερωμένη, την κιθάρα...

Κάπως αλλιώς ξεκίνησα αλλά who gives a shit...δεν είναι μόνο οι λέξεις μου πια άτακτες αλλά και ολόκληρο το κείμενο...

Πάμε για λυκειακές αναπολήσεις το βράδυ στο Gagarin...και ας μην ακούγαμε πιστά Ονειροπαγίδα..
κλείνουμε με Alanis που σίγουρα έχει κάτι από εκείνα τα χρόνια!!!

Αποθέωση

2009-03-11T01:00:00.005+02:00

Πήγα για δεύτερη φορά στο Ζυγό...η αποθέωση!!!!
Το πρόγραμμα διήρκεσε μέχρι τις 02:30 τα ξημερώματα...Ο θεός Σωκράτης, ο αγέρωχος, κάλυψε πολύ μεγάλο μέρος της δισκογραφίας του, γρατζουνίζοντας ώρες ασταμάτητες την κλασική του κιθάρα...για να μην επαναλαμβάνομαι όμως, παρακάτω έχω αναρτήσει σχόλια και εντυπώσεις από προηγούμενη μου επίσκεψη στον Ζυγό (ποσταρισμένο στις 16 Φεβρουαρίου).
Για τον λόγο αυτό, ότι και αν προσθέσω τώρα...ίσως ακουστώ γραφική...
Καλό βράδυ...αράχνη

Μικρός Τιτανικός

2009-03-07T02:13:00.002+02:00

Δεν είναι αγάπη, δεν είναι αγάπη αυτό που ζούμε

είναι σου λέω πανικός, ένας μικρός Τιτανικός

και θα 'ναι θαύμα αν σωθούμε...

Ούτε και 'γώ θα ομολογήσω ότι σ' αγάπησα πολύ

και πως με καίει το φιλί που δεν μπορώ να ξαναζήσω

Έλα λοιπόν να μοιραστούμε της φυλακής μας το κελί

και αν αγαπιόμαστε πολύ μπορεί και να αθωωθούμε

StarDust

2009-02-26T10:21:00.002+02:00

O κατά συρροή εγκλήματιας Μr. Stardust συνεχίζει να διαπράττει τις κακουργηματικές του πράξεις και να στοχεύει στο ψαχνό!!!!!!!!Στη σημερινή Άthensvoice - τι να πω ρε μεγάλε ειλικρινά- η ζωδιακή ανάλυση του Ταύρου έχει τόσο ενδιαφέρον που μου ήρθε να καραφλιάσω!!!!!!!!!!!!!!

Ναι, μπορεί να κάνω σαν κατινάκι αλλά πως είναι δυνατόν - έστω και ας αποτελεί εξαίρεση - να πέφτει τόσο μέσα;;;;;;;; Μίλααααααααααα λοιπόννννννννννν!!!!!!! χαχαχαχαχα

Εξοργιστικόοοοοοοο!!!!! Αι σιχτίρ πρωινιάτικα!!!!!!!!!!!!!!!

ΤΑΥΡΟΣ: Να τολμήσω να ρωτήσω ποιος/α είναι αυτός/ή που ασκεί τέτοια εξουσία πάνω σου και σου φαίνεται τόσο σέξι που μερικές φορές δεν έχεις μυαλό για τίποτα άλλο; Ναι, ναι, ναι… Μιλάμε για τον Άντρα ή τη Γυναίκα που τους βλέπεις με εσώρουχα με το που μπαίνουν στο δωμάτιο ή στο χώρο που βρίσκεσαι. Είναι δύσκολο να πει κάποιος αν τέτοιου είδους περισπασμοί επηρεάζουν τη δουλειά σου ή αν αυτοί οι άνθρωποι σε γλιτώνουν από άλλα προβλήματα που θέλεις να ξεχάσεις. Ό,τι κι αν συμβαίνει στο μέτωπο των σχέσεων και των κρυφών επιθυμιών, ο μίνι μαραθώνιος με την καριέρα σου δεν έχει τελειώσει. Πάνω στο άλογο είσαι με το ιππικό που επελαύνει για να σώσει το επαγγελματικό σου κύρος.

...όταν οι λέξεις στερεύουν, μιλούν οι στίχοι από κάποιο τραγούδι...

2009-02-21T11:40:00.007+02:00

Ξέρω πως δε ζητάω συγγνώμες και αδιαφορώ για τις υπόλοιπες γνώμες, ακούω μόνο την καρδιά μου και ενεργώ σε κάθε της θέλημα και έτσι συχνά δεν ψάχνω τα ωφέλημα, μα αναζητώ επίμονα εκείνα που έχουνε έρωτα, και αγγελάκια φτερωτά να πετάνε τριγύρω.

Κράτησα μια φράση απ' ό,τι μου χες πει εκείνο το βράδυένα μικρό παιδί πέρασε από μπροστά σου καθώς σου πρόσφερα ένα χάδι και ένα λιβάδι γεμάτο κίτρινες τουλίπες, κι εσύ μου πες "συγγνώμη μοιάζει αστείο, αλλά μου δίνεις τα πάντα ενώ εγώ δε χρειάζομαι τίποτα και έτσι χωρίζουμε τώρα ανύποπτα, για να μη πληγωθούμε αργότερα"

Θεέ μου, μη χειρότερα.

Πάθος ήμουν κι όχι λάθος, τώρα φεύγω ήρθε η ώρα...μη μου λες να γυρίσω

μόνη θα συνεχίσω....

Μα θα υπάρχουν και εκείνα τα βράδια που μετανιώνεις και στο τηλέφωνο απάνω θα περιμένεις μια λέξη μου και το ξέρω πως τώρα θα' σαι μόνη σου και δε μου φαίνεται παράλογο, μα θα μ'ήθελες πίσω...Μη ζητάς άλλη εξήγηση, δεν υπάρχει άλλος δρόμος και το ξέρειςμες στα όρια του κόσμου σου, δεν κατάφερα να είμαι αυτή που θέλεις...

Έκανα τα πάντα, ο κανόνας έλεγε αγάπη και αφοσίωση και εξοικείωση με κάθε σου τρέλα, χορούς στη βροχή, κολύμπι το Νοέμβριο, γυμνοί στην ταράτσα με ξαπλώστρες και ομπρέλα. Και τώρα που έφυγες ο κόσμος άλλαξε. Θα ξεκουμπώσω τα φτερά μου από τα χέρια. Δε θα μιλάω σουαχίλι στο σκύλο σου, και δε θα κελαηδούν electro-dance τα περιστέρια. Φώτα λάμπουν όπως πρώτα, μόνη είμαι κι είσαι πιόνι, μη μου λες να γυρίσω, μόνη θα συνεχίσω......

...Το ποτάμι πλημμύρισε το δρόμο, πήρε μαζί του έναν αστείο ταχυδρόμο που'χε στα χέρια του ένα κίτρινο δέμα με δύο τουλίπες, μια καρδιά και ένα ψέμα, και έβρεχε μικρές πυγολαμπίδες για να διαβάζει μέρα νύχτα τις σελίδες που΄χεις κρυμμένες βαθιά μέσα στην τσάντα

δικός σου για πάντα

Μη ζητάς άλλη εξήγηση, δεν υπάρχει άλλος δρόμος και το ξέρεις, μες στα όρια του κόσμου σου, δεν κατάφερα να είμαι αυτή που θέλεις.....

χαχαχαχαχχαχαχαχαχαχαχαχχα

It got so far

2009-02-21T10:08:00.006+02:00

...δύναμη και αποφασιστικότητα, ελπίζω και στην πράξη...ο χρόνος μας είναι πολύτιμος...με ή χωρίς...,αυτό που πονάει δεν θα αλλάξει...επιλέγεις...

...It got so far
Things aren't the way they were before
You wouldn't even recognize me anymore
Not that you knew me back then
But it all comes back to me in the end

You kept everything inside
And even though I tried, it all fell apart
What it meant to me will eventually be
A memory of a time when

I tried so hard and got so far
But in the end it doesn't even matter
I had to fall to lose it all
But in the end it doesn't even matter...

Τα ξωτικά γυρνούν τις νύχτες συντροφιά μου

2009-02-16T16:06:00.016+02:00

"Ύστερα ήρθαν δειλινά, θολά και βουρκωμένα..
άλλος ξεπούλησε φτηνά, άλλος αγόρασε ακριβά
κι όσοι ακόμα αντέχουνε, μες στο σκοτάδι φέγγουν
σαν σήματα φωσφορικά, σα νυχτωμένα φορτηγά
Τα αιώνια κακός μπελάς, στα εφήμερα χρονοτριβώ
και συ στο αίμα μου κυλάς σαν δηλητήριο αργό..."

Ο πιο φωτεινός, ο πιο μοναχικός καβαλάρης του ηλιακού μας συστήματος, ο Αποσπερίτης...έλαμψε και χθες βράδυ...ξύπνησε Αποσπερίτης και αποκοιμήθηκε τελευταίος σαν Αυγερινός...έτσι μείναμε και εμείς, Αυγερινοί και θαμπωμένοι!!! Ένας έναστρος Ζυγός με στολίδια-ηχοχρώματα από τον Σωκράτη Μάλαμα, τα χρυσοποίκιλτα ξωτικά που τον συντρόφευαν ορχηστρικά και τις νεράιδες που προσέδιδαν στις μουσικές τους μαγευτικά φωνητικά σαν ηλιοβασιλέματα...μας πλάνεψαν, μας διέλυσαν, μας ξαναγέννησαν μαζί, την ίδια στιγμή. Βραδιά του Ασώτου η Κυριακή, και οι άσωτοι της πόλης μαζευτήκαμε στην Πλάκα για να στραγγαλίσουμε τον πόνο και να στίψουμε την χαρά μας... με μελωδίες από όλη τη δισκογραφία του Μάλαμα, δηλαδή από το 89 και έπειτα, με μουσικές από Θανάση Παπακωνσταντίνου και τον Διάφανο, με Οδυσσέα Ιωάννου να δίνει χαριστικές βολές στα κουπλέ, και η αιφνιδιαστική εμφάνιση της Μελίνας Κανά στη σκηνή να ρίχνει σταγόνες φωτιά στα έρημα κορμιά μας...Πανέμορφη βραδιά, μισό μπουκάλι βότκα και μισό πακέτο τσιγάρα, μισό δάκρυ και μισό ρίγος...και ο συνοδός μου σε βαθύ παραλήρημα...είναι αναπόφευκτο συναίσθημα το να βυθίζεσαι σε σκέψεις κατά την διάρκεια τέτοιας έκρηξης. Ένα κοινό που δεν έχανε στίχο, τελεία, κόμμα ή παρένθεση...ζωντανοί, αλαργινοί, έγερναν ο ένας στον ώμο του άλλου, αγκαλιάζονταν, πετάγονταν απότομα από τις θέσεις τους και ούρλιαζαν δυνατά, μαζί με αυτούς και εμείς..."Κι εγώ που θέλησα πολλά έμεινα με τα λίγα,μα γρήγορα συνήθισα τα νιάτα μου τ' ατίθασα,έπλασα κόσμο μυστικό και μπήκα σε λημέρι,ξέχασα τις αγάπες μου που μου 'στησαν καρτέρι"...και ...

"Βλέπω τους φίλους τους παλιούς να λένε δεν πειράζει, ψυχή που δεν αμάρτησε, ποτέ της δεν αγιάζει...Είναι σκοτάδι μάτια μου,πάντα σ' αυτή την πλάση, μια χαραμάδα αφήνουμε, το φως για να περάσει..."

υ.γ. είναι η πρώτη φορά που "συναντιόμαστε" ζωντανά, άκουγα πολλά για σένα, διφορούμενα σχόλια...μα πόσο άδικο είχαν... "..από τις καλύτερες εμφάνισεις ever, ομολόγησε η τρελαμένη με Μάλαμα της διπλανής παρέας"

...και ήμουν σίγουρη πως χθες ήταν η τυχερή μου ημέρα ...γι'αυτό και εγώ την άλλη Κυριακή θα είμαι πάλι εκεί...για να ακούσω την Αράχνη που δεν μας τίμησε...

υ.γ. Είναι σκοτάδι, Του χρόνου τα σκυλιά, Σήματα φωσφορικά, Αποσπερίτης...ανατριχίλα....Πριγκηπέσσα και όλα τα συναφή δεν έχω λόγια, απλά...

You've got an email!!

2009-02-12T13:42:00.006+02:00

Μεταγενέθλια μέρα...πολλές, πολλές ευχές αλλά ΜΙΑ είναι αυτή που έκανε την καρδιά μου να φτερουγίσει σαν μικρού παιδιού...

και ξαφνικά...you've got an email ...
................

"Τελικά αυτό που σου έγραψα σαν ευχή ο Eddie το κάνει!

http://www.flickr.com/photos/27461859@N04/2618751743.

Άκουγα σήμερα στο τρένο το live από Αθήνα. Στο betterman δάκρυσα. Τώρα ακούω yellow ledbetter. Θυμάμαι τα φώτα αναμμένα, το group να χαμογελάει, τους δίπλα μου να χαμογελάνε, κάποιοι να κλαίνε....ποιος δεν τα καταλαβαίνει αυτά ρε; Δεν είναι άνθρωπος...τέλος!

Μακάρι να έρθουν ξανά. Πολύ μεγάλη μπάντα!

Καλημέρα :-)"

υ.γ. νόμιζω ότι έχω να πω σχετικά με τον Eddie και τους Pearl Jam, το έχω δηλώσει και το έχω διατυμπανίσει ειδικά μέσω αυτού του μπλογκ...οπότε περισσεύει...απλά νιώθεις...ελπίζεις και μετά....χάνεις τις αισθήσεις...:-)

...ανημπόρια της χαμένης μας ζωής

2009-02-10T00:43:00.005+02:00

Ναι...ήμουν και εγώ εκεί

2009-02-07T14:52:00.002+02:00

Στηρίζουμε και εμείς τους Ε.λεύθερους Λ.υρικόυς

http://apeleftheromenilyriki.blogspot.com/

Συναρμολόγηση

2009-01-30T18:55:00.005+02:00

"...απλά βάζεις κάποιες φορές δοκιμαστικό λαμπάκι στο βλέμμα των ανθρώπων, αν ανάψει ξέρεις πως τους θέλεις δίπλα σου, όμως κάποιες φορές αν σκαρφαλώσεις στην αξιοπρέπεια σου και πηδήξεις μετά απότομα...θα δεις ότι αυτό το δοκιμαστικό λαμπάκι μάλλον βραχυκυκλωμένο ήταν. Αυτό που λέω μοιάζει βαρύ, ίσως να'ναι ασήκωτο όμως...δεν παύουν όλες οι ιστορίες, μικρές ή μεγάλες, να ξεβάφουν και να αφήνουν αποτύπωμα"

έτσι μου είπες και με καληνύχτισες...

όπου και αν είσαι...

Σχέσεις τροχαία

2009-01-22T01:29:00.001+02:00

Τώρα αυτό πως να στο πω...

2009-01-19T17:49:00.002+02:00

You are a splendid butterfly
It is your wings that make you beautiful
And I could make you fly away
But I could never make you stay
You said you were in love with me
Both of us know that that's impossible
And I could make you rue the day
But I could never make you stay

Not for all the tea in China
Not if I could sing like a bird
Not for all North Carolina
Not for all my little words
Not if I could write for you
The sweetest song you ever heard
It doesn't matter what I'll do
Not for all my little words

Now that you've made me want to die
You tell me that you're unboyfriendable
And I could make you pay and pay
But I could never make you stay

Oξυγόνο@Live

2009-01-15T09:50:00.011+02:00

Στο Οξυγόνο Live της οδού Κορυζή πραγματικά οξυγονώνεται ο ανθρώπινος εγκέφαλος, μην σου πω ολόκληρο το κυκλοφοριακό σου σύστημα…αλλά να είσαι ψυχολογικά προετοιμασμένος για αυτό που θα επακολουθήσει. Tip της βραδιάς: πολλές βαθιές αναπνοές για να αντέξεις το γέλιο!!!
Η ομάδα «ΠΡΟΒΑΤΑΚΟΜΜΑΤΙΑ» παραμένει στον τόπο του εγκλήματος και σας υποδέχεται με δυνατό χιούμορ, σουρρεάλ διαλόγους, καμμένο attitude και βαρύ υβρεολόγιο δια στόματος Μουζουράκη να «εξοστρακίζεται» προς όλες τις πλευρές, και όποιον πάρει ο …Φρουρός. Η σύνθεση αφοπλιστική: Γιώργος Μυλωνάς, παιδί της Lyra Records, άλλοτε συνοδοιπόρος του σχήματος του Σταυρού του Νότου και παλιός φίλος του Στάθη Δρογώση, ερμηνευτής του παιχνιδιάρικου «Άσε ένα ψέμα» -ύφους και στυλ Ζακ Στεφάνου- επιδεικνύει το ταλέντο του αξιέπαινα στην σκηνή.
Ο δεύτερος "καμμένος" της Lyrο-παρέας, είναι ο γνωστός Ήρωας– και για όσους έβλεπαν Singles- Τζάμπα. Βαθύ μπλε, γαλάζιο βλέμμα, βαριά φωνή Σαββοπουλική, σαν βρυχηθμός πλανάται στην καπνισμένη ατμόσφαιρα. Σατιρικός, πληθωρική παρουσία, επιβλητικός showman, ίσως λιγάκι υπερβολικός όμως, τα αστεία του προκαλούσαν οχλαγωγία από γέλια και χειροκροτήματα αλλά και κάποια δόση αμηχανίας. Η επιλογή των τραγουδιών χρωμάτιζε με ευφορία τις καρδιές μας, με θετική σκέψη και αντοχή τους χάρτες του μυαλού και της ψυχής μας, αλλά εγώ συνταξιδιώτης σε αυτό το ταξίδι δεν υπήρξα για πολύ . Κινήθηκαν, κυρίως, στα μουσικά χνάρια των καινούριων τους άλμπουμ. Για τον λόγο αυτό, εάν δεν είσαι φαν, μην εκπλαγείς. Οι μουσικές αναπνοές ήρθαν αναπάντεχα από την όμορφη φωνή της Ηλιάννας Τσαπατσάρη και του Κώστα Μαδεμλή (ο κιθαρίστας της ορχήστρας που πλαισιώνει το σχήμα).
Το καλύτερο όμως το κράτησα για το τέλος.
Κυρίες και κύριοι, έχω την τιμή να σας παρουσιάσω τον Guest Star των Προβατοκομματιών, τον ζοφερό, στυγνό μπάτσο του L.A.P.D., τον πολυδιάστατο, πολυμήχανο, πολυτάλαντο Γιώργο Χρυσοστόμου!!!
Η ξεκαρδιστική νότα της βραδιάς… στην ταστιέρα της κιθάρας μου, δεν την έχω βρει ακόμη, γαμώτο μου. Η εκφραστικότητα, η μίμηση, η θεατρικότητα, ο συγχρονισμός, η κίνηση…θεωρώ ότι είναι κάποια από τα στοιχεία που ενσαρκώνει επιδέξια ο Γιώργος πάνω στην σκηνή, γιατί του βγαίνουν αβίαστα. Δάκρυσα από τα γέλια και μαζί μου ένα κατάμεστο Οξυγόνο. Ενώ φαινόταν πολύ κουρασμένος όταν τον συναντήσαμε αρχικά, κατάφερε να δώσει παλμό στη νύχτα μας. Στο τέλος λοιπόν, έλαβε το πιο βροντερό, το πιο κεραυνοβολημένο χειροκρότημα γιατί το άξιζε, τελικά, περισσότερο από όλους. Δεν πρέπει να χάσετε το σόου, ούτε να το σκέφτεστε…βουυυρρρρρρρρ

Troy

2009-01-09T01:26:00.002+02:00

U R the ONE ORGASM-atron

2008-12-30T00:27:00.006+02:00

ααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααα
ααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααα
θέλω να ουρλιάξω δυνατάααααααααααααα....
πεθαίνωωωωωω αργοσβήνωωωωωω...και στο βίντεο o Eddie κάνει stage diving, είναι μόλις 28 ετών και είναι από τις πρώτες, πολύ μεγάλες συναυλίες που δίνει το συγκρότημα...
εγώ γιατί να είμαι μόνο 12 ετών το '92 γιατί, γιατί, γιατί......
έχουνε βγάλει τον πρώτο τους δίσκο, την πελώρια δισκάρααααααααααααα Ten, και αποθεώνονται στο Pink Pop της Ολλανδίας, και μετά από αυτό το χάος... να βράσω όλες τις άλλες μουσικές του κόσμου....!!!!!!! Δεν θα ανεχτώ διαφωνίες, ναι μεν αλλά και άλλα τέτοια περιττά...γιατί αυτή είναι η απόψη μου και δεν χωράνε δεύτερες σκέψεις...Συγχωρήστε με αλλά οι τύποι δεν ΥΠΑΡΧΟΥΝ!!!!!!Ο θεός VEDDER !!!!!

Ειλικρινά τώρα, η πώρωση που νιώθω μέσα στο πετσί μου, στις φλέβες μου είναι ανεκδιήγητη.... αϋπνη στη 1 τα ξημερώματα να κάθομαι υπνωτισμένη να χαζεύω τον Έντι να ψυχεδελιάζεται, μάλλον δεν είμαι καλά....είναι στην σφαίρα της φαντασίας μου ...σκέφτομαι συνεχώς την εικόνα να παρασύρομαι από το πλήθος και μέσα σε αυτό...με Ρorch, Οnce, Rearviewmirror, Why go, Alive ... ζαλίζομαι.....
αρκεί να δείτε - όσοι δεν με καταλαβαίνετε - όλο το live Pinkpop@92 στο youtube...από τότε έχουνε περάσει χρόνια αλλά κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι ακόμη και πιο πρόσφατα, στο live της Αθήνας το 2006, δώσανε την καλύτερη συναυλία που πραγματοποιήθηκε ποτέ στα χρονικά....
....δεν υπάρχουν λέξεις, δεν τις βρίσκω .. μόνο οργασμός για να μην πω κ!@#@#$ και παρεξηγηθώ... χαχαχχαχα

υ.γ. πως θα μπορούσα άλλωστε να κλείσω τη χρονιά χωρίς να βάλω ένα βιντεάκι από τους Σιμπάλμπα της grudge σκηνής

Καλή Χρονιά Παίδες!!!!

Μetal X-Mas και Καλή Χρονιά σε όλους...

2008-12-28T14:58:00.002+02:00

χαχαχαχαχαχαχχαχαχαχαχαχαχχαχαχααχαχαχαχαχα

Dark poetry

2008-12-21T19:34:00.013+02:00

Στις 13/12 πήγαμε στη συναυλία των Monster Magnet, εμπειρία ζωής... τελεία και παύλα...και ας πάχυνες ρε Dave, και ας μην φόραγες δερμάτινο αμάνικο γιλέκο, και ας μην είχες strippers στην σκηνή...είσαι ο SpaceLoooorddd mother fuckeeerrrr …Χθες είδαμε τελευταίοι και καταϊδρωμένοι την «ελεγεία» του Ευρυπίδη, Μήδεια 2, από τον έξοχο χορογράφο Δημήτρη Παπαϊωάννου, απίθανο αλλά δεν ήταν 2!!!!

Από ταινίες είδαμε τo Changeling του Clint Eastwood, πολλά κοινά με την επικαιρότητα που τρέχει, δεν περίμενα όμως να δω μια ΕΛ.ΑΣ κλώνο της L.A.P.D …αληθινή ιστορία, ανέκαθεν οι «προστάτες» μας είναι και οι κακοποιοί αυτού του πλανήτη...L.A.P.D είπα; Αχ γεια σου Γιώργο.... Την Παρασκευή βρεθήκαμε ξανά στα Εξάρχεια, στο Αν Club, μετά από τα θλιβερά γεγονότα, για να ακούσουμε τους Vodka Juniors που μας χαρίσανε ασύλληπτες στιγμές γέλιου και μουσικής απόλαυσης, ένα γκρουπ - κίνημα διαφορετικών επιρροών από skate hardcore punk, σε reggae, metal punk rock στοιχεία, με φανατικό crew που συνοδεύει λογικά την μπάντα, η οποία επιδίδεται σε ανεκδιήγητες, ατελείωτες crowd surfing τεχνικές.

Φανταστείτε πέντε άτομα ταυτόχρονα στην σκηνή να παίρνουν το μικρόφωνο και να τραγουδάνε μη χάνοντας στίχο, να πετάγονται από την σκηνή στο κοινό που κάνει κύμα...τι να πρωτοθυμηθώ...δείτε live εμφανίσεις τους στο youtube, μόνο έτσι θα με καταλάβετε!!!Εγώ σας δίνω μια γεύση από την βραδιά στο Αν... Επίσης, 5ευρώ η είσοδος και μπύρες να ρέουν plus 5ευρώ το cd-ακι που τα σπάει μαζί με την αφίσα τους (που τσαλαπατήθηκε και την πέταξα)…ανέβηκε και η Sugah Spank και έριξε κάτι πενιές με τα παιδιά, το κομμάτι λέγεται Colour of Hate και είναι γαμηστερό...what else should I say…αααα ναι, ανακαλύψαμε ένα μπαράκι χτες, το Capu, κάπου ανάμεσα στην Κολοκοτρώνη και Καραγεώργη Σερβίας, σε ένα στενάκι...όμορφη ατμόσφαιρα....

Μην ξεχάσω επίσης να κράξω λιγάκι τους απαράδεκτους τύπους/ τύπισσες που συνάντησα στο Lunch Party; του Κ44 την ημέρα που πήγαμε με την loli να αφήσουμε το dvd της explosive φωτο-ιστορίας της. Δήθεν ποιότητα, ότι μαλακία υπάρχει που ξεχωρίζει επειδή ακριβώς είναι μαλακία, είναι τέχνη και είμαι κουλτουρέ ατομάκι και έχω επίπεδο...στο background μια γκόμενα παχουλή ντυμένη παγώνι ούρλιαζε κάτι παράξενους ρυθμούς κινεζο-ινδικής προέλευσης...και ναι αυτό είναι τέχνη...μόνο το δίμετρο γκομενάκι, ο ιδιοκτήτης, άξιζε εκεί μέσα...ο άλλος ο μαλάκας που μου έκανε κοντινό με την κάμερα, και έβγαλε την μούρη μου, λέτε να του ζητήσω copyright;

Σας αφιερώνω την κομματάρα των Vodka Juniors - Remember this Day (είναι για πολλές Absolut) από το Dark Poetry…αλληγορική όπως και η πραγματικότητα!!!!ΈΧΕ ΓΕΙΑ

υ.γ. έχω βγάλει φωτογραφίες από το iphone του συνάδελφου μπλόγκερ, μιας και δεν αξιωθήκαμε να έχουμε μηχανή μαζί μας...όταν μου της στείλει θα προσθέσω καμιά στο ποστ για να μην είναι έτσι άχαρο...

Bullet in the head...

2008-12-21T18:28:00.007+02:00

Μια σμπαραλιασμένη πόλη και κάτι σαράβαλες καρδιές, εξαθλιωμένες από την σαπίλα του συστήματος και την ανέχεια... Πορείες, κοινωνικές διαμαρτυρίες, συναυλίες αλληλεγγύης, συλλαλητήρια...αποτέλεσμα...κούτες από χαρτόνι σε ρόλο βιτρίνας, βροχή από στάχτες και σπασμένα γυαλιά.

Ο κόσμος έχει μπουχτίσει, δεν ακούγονται οι φωνές μας, βρισκόμαστε στο περιθώριο και αντιδρούμε δικαιωματικά ενάντια στο αδιέξοδο...Βαλτοπέδι, οικονομική κρίση, σκάνδαλα και γεμάτα πορτοφόλια για την κυβερνητική ολιγαρχία, ούτε 3% για την παιδεία, ανύπαρκτες κοινωνικές και υγειονομικές δομές και παροχές, μια υδροκέφαλη δημόσια διοίκηση με στελεχωμένους γραφειοκράτες που «τα ματώνουν» στις αντίστοιχες υπηρεσίες, το υπέρογκο δημόσιο χρέος των ΔΕΚΟ και ένας απαράδεκτος προϋπολογισμός που επιβαρύνει τον φορολογούμενο προκειμένου να κλείσουν τις μαύρες τρύπες και να ευνοηθούν οι αλόγιστες κρατικές σπατάλες...καμία επένδυση δεν καρποφορεί και πενιχρές είναι ενισχύσεις των μικρομεσαίων και των μικροεισοδηματιών... Είμαστε επισήμως πλέον οι δακτυλοδεικτούμενοι της Ένωσης.

Τα νέα παιδιά νιώθουν αποκλεισμένα, δηλώνουν απέχθεια και αποστροφή...ρίχνουν πέτρες γιατί έτσι νομίζουν ότι θα ακουστούν, κοιτάξτε είμαστε και εμείς εδώ...λένε...ποιος φταίει που αντιδρούν έτσι...όλοι εμείς, οι παιδαγωγοί, οι γονείς, οι εκπαιδευτικοί που δεν προσφέρουν τα εχέγγυα, τα σωστά εφόδια για να προχωρήσουν, για να διαχειριστούν ώριμα την κατάσταση, για να μην λεηλατούν περιουσίες και ανθρώπινες υποστάσεις είτε είναι ο μπάτσος της γειτονιάς είτε το άξεστο γουρούνι ΜΑΤατζής που απροκάλυπτα σηκώνει το όπλο και ρίχνει στον μικρό Γρηγορόπουλο και στον Καλτεζά... Τι έκανε και τότε η κυβέρνηση, αθώωσε τον Μελίστα, κάτι παρόμοιο θα συμβεί και τώρα...

Η αστυνομική κατάλυση της δημοκρατίας -και όχι όπως ισχυρίζονται τα καλοζωϊσμένα ακροδεξιά φασιστικά παράσιτα «κατάλυση της δημοκρατίας έγινε από ακραία στοιχεία που εισέβαλλαν στο στούντιο της κρατικής τηλεόρασης της ΝΕΤ»- οι προβοκάτσιες, οι παρακρατικοί παράγοντες φοράνε κουκούλες που ξεχύνονται μανιασμένα μέσα από τα μπλόκα των ΜΑΤ στις διαδηλώσεις, οι προσαγωγές υπόπτων δεν ρίχνουν φως στην ιστορία, δεν αποκαλύπτονται αλλά καλύπτονται τα ονόματα και η ταυτότητα τους, οι σεξουαλικές παρενοχλήσεις, ο ψυχολογικός βιασμός και το ξύλο σε ανυποψίαστους περαστικούς, οι «ταξιδιάρικες» σφαίρες που ποτέ δεν εξοστρακίστηκαν στα σώματα και στα άκρα των ανήλικων μαθητών αλλά επιδέξια στόχευσαν τα θύματα, τα κατευθυνόμενα μηνύματα από τα προπαγανδιστικά ΜΜΕ, σε νέες περιπέτειες, συνεχίζουν να κατέχουν μόνιμα τον ρόλο του χειραγωγού, ρεπορτάζ λογοκριμένα και ακουστικές μαρτυρίες από δημοσιογράφους που ποτέ δεν δημοσιεύτηκαν, η τρομολαγνεία και τα φοβικά σύνδρομα που καλλιεργούν στους πολίτες για να απέχουν, να μην συμμετέχουν στις διαδηλώσεις, τα πλιάτσικα που αλλοιώνουν την ουσία της εξέγερσης, τα χριστουγεννιάτικα δακρυγόνα, οι μολότωφ, τα ληγμένα χημικά που έχουν ποτίσει τους δρόμους και τα πνευμόνια μας, οι διμοιρίες που φυλάνε έντρομες το δέντρο στο Σύνταγμα και όχι τις περιουσίες των πολιτών και μικροπωλητών όταν η χώρα παραλίγο να κηρυχθεί «σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης», ο αποπροσανατολισμός της κοινής γνώμης από τις εκάστοτε κυβερνήσεις που δεν σερβίρουν την αλήθεια στους εκλέκτορες τους, ποιος είναι ο πραγματικός εχθρός, οι κουκουλοφόροι ή το βαθύ κράτος, τα αληθινά πορίσματα των βαλλιστικών διαγνώσεων φουντώνουν τα πλήθη και την αγανάκτηση, οι συγκεντρώσεις στα Εξάρχεια εις μνήμην του Αλέξανδρου (τα Εξάρχεια είναι γειτονιά και το «άβατο» είναι μια επίπλαστη έννοια για λόγους αυτονόητους)...όλα αυτά αποδομούν την κοινωνία, θέτουν σε σύγκρουση τις κοινωνικές ομάδες μεταξύ τους, υπηρετούν ένα σκοπό...

Ο πόνος που προκλήθηκε μέσα μου όταν συμμετείχα στις διαδηλώσεις, όταν μπροστά στα μάτια μου γινόντουσαν οι καταστροφές, η εφιαλτική συνειδητοποίηση, η άγαρμπη προσγείωση, το τσαλάκωμα των ρομαντικών ιδεών, η ανυπαρξία κινημάτων με συγκροτημένα αιτήματα, ο φόβος ότι αυτά θα ξαναγίνουν στη χώρα γιατί δεν υπάρχει ξεκάθαρο πολιτικό στίγμα που θα επιφέρει την επιτακτική αλλαγή, την αφύπνιση...παρόλα αυτά...τα γεγονότα που συνέβησαν με αφορμή τον θάνατο του Αλέξη δεν πρέπει να μείνουν και πάλι στο χρονοντούλαπο της ιστορίας χωρίς να επιφέρουν καμία μεταβολή στις υπάρχουσες δομές, πρέπει να συντελέσουμε όλοι με τον τρόπο μας, με την καθημερινή μας κοινωνική αντίσταση, στο να μην γίνουν απλά ρακένδυτες μνήμες μιας εποχής αναβρασμού και κοινωνικής αδικίας ...γιατί όπως πολύ εύλογα αναφέρει και ο Κάιν, είμαστε όλοι θύματα τη ς ίδιας σφαίρας που σκότωσε τον Αλέξη.

Δέκα 24ωρα και σήμερα...

2008-12-18T00:23:00.006+02:00

Δώστε βάση στο αγόρι της φωτογραφίας...δεν με κεντρίζει τόσο το λευκό τριαντάφυλλο, όσο η κιθάρα που κρατάει ...μόλις θυμήθηκα κάτι που άκουσα το πρωί σε μια εκπομπή, το οποίο με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη...γιατί η μουσική πάντα έντυνε τις επαναστάσεις...

"το rock n´ roll σαν δύναμη ανατροπής, είναι πιο επικίνδυνο για μια κυβέρνηση, από τους ίδιους τους πολιτικούς της αντιπάλους..."

υ.γ. αυτό είναι μόνο η αρχή...
υ.γ. Κώστα ευχαριστώ για το link

RoseBleed@After Dark

2008-12-06T02:44:00.007+02:00

Συμβολή Διδότου και Ιπποκράτους, στο κέντρο της Αθήνας. Οι νεανικές μας ψυχές, και τα εμφανώς κουρασμένα μας σώματα περιπλανιόνταν εκεί το βράδυ της Τρίτης. Από το After Dark έχουν παρελάσει ένα σωρό ονόματα και ειλικρινά αναρωτιέμαι…ένας χώρος τόσο μικροσκοπικός, πως μπορεί να χωρέσει τόσες ανθρώπινες αναμνήσεις; Ήταν αποπνικτικά στην αρχή, όμως δεν γκρινιάξαμε, απλά ανταλλάξαμε βλέμματα και ράψαμε το στόμα μας. Στην σκηνή βγήκαν αρχικά οι Place Within. Το intro μου φάνηκε ενδιαφέρον. Ο ενθουσιασμός από τα πρώτα riffs που διαχύθηκαν στο χώρο, δυστυχώς, δεν διήρκεσε. Στίχοι, φωνή καλή αλλά ντεκαβλέ. «Καλύτερα να είσαι κακός παρά αδιάφορος» βροντοφωνάζεις στο αυτί μου. Πως μπορώ να διαφωνήσω; Η αλήθεια είναι ότι, η μαθητική χαβαλεδιάρικη διάθεση, τα χαμόγελα, ο θαυμασμός από γονείς και καθηγητές έσπερναν έτσι και αλλιώς ένα αλλιώτικο hype στο κατάμεστο – μέχρι εκείνη την ώρα- After Dark …όμως εγώ περίμενα καρτερικά να τελειώσουν μουρμουρίζοντας ήδη μελωδίες στο μυαλό μου από το Stories…Πραγματικά, είχα τέτοια περιέργεια να διαπιστώσω εάν η φωνή του τραγουδιστή των Rosebleed είχε τόσο όμορφη χροιά! Δεν ξέρετε τους Rosebleed; Είχα ξαναμιλήσει γι’ αυτούς σε προηγούμενο post. Είναι κάτι μαμουνάκια με θλιμμένες instrumental μουσικές. Αυθεντικά παιδιά της Sony BMG. Ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια τα βράδια, μετά τις 23.00, σε διάφορες αθηναϊκές σκηνές της πόλης. Είναι άραγε απόφοιτοι λυκείου; Το τσιγάρο στο τέλος της performance ίσως σηματοδοτεί και το τέλος της αθωότητας… μου θύμισε τις κοπάνες τα αλήτικα πρωινά του χειμώνα με καφέ και κιθάρες στα καπνιστήρια του Πολυκλαδικού. Νοσταλγός του rocknroll…

Ο μικρός πρίγκιπας Βασίλης Αυγουστάκης (σήμερα έμαθα και το όνομα του) ξεπροβάλλει, λοιπόν, στην σκηνή με τους επιμελημένους βόστρυχους και τα γυαλιά σκηνοθέτη για να μοιραστεί μαζί με τον λιγοστό κόσμο που απομένει, σπαρακτικές blue νότες και κυματοειδή power chords ( καλά δεν τα λέω δάσκαλε;)…το γκρουπ έδωσε τον καλύτερο του εαυτό, είναι σε πρώιμη φάση αλλά οι πειραματικοί τους ήχοι και οι καταβολές τους αποδίδουν έστω και άγουρους μεν καρπούς δε…και αυτή είναι η ουσία, το ψάχνουν, το προσπαθούν και στην τελική κάνουν αυτό που γουστάρουν…ένω άλλοι στην ηλικία τους αποβλακώνονται και συμβιβάζονται με σκουπίδια....και να σας πω κάτι, δεν μου φάνηκαν καθόλου ψωνάκια από το ύφος και το στήσιμο τους στη σκηνή, αν όμως στις προσωπικές τους συναναστροφές φέρονται, πράγματι, σαν πόζεροι μόνο κακό μπορούν να κάνουν στο προφίλ τους!

Μουσικά τώρα, ένα σύμπλεγμα Muse, Radiohead και Him επιρροών έχει στιγματίσει εμφανώς τις κυκλοθυμικές τους ενορχηστρώσεις. Τρομερή η διασκευή του Blue Velvet με λίγες ενδοφλέβιες riffαρισμένες δόσεις από This is not a Love Song…το A Story και το Claud κυριαρχούν στο προσωπικό μου soundtrack, αλλά και το Until next time, που μέχρι πρότινος δεν με έπειθε, τελικά live έκανε δουλειά!!! Την μεγάλη ώρα, όταν έπαιζε Claud, ήμουν σε νιρβάνα κατάσταση και δεν κρύβω ότι όλα φάνταζαν ιδανικά μετά από το τρίτο σφηνάκι tequila. Το ντελίριο των Rosebleed έκλεισε με το Good Morning των Dandy Warhols, ξημέρωνε Τετάρτη βλέπετε…

Trying your luck!!!

2008-12-03T16:32:00.002+02:00

You said you couldn't stay
You've seen it all before
I know

They sold you on their way
Oh, honey, that's OK

No harm, he's armed
Setting off all your alarms
When I find out
I hope it's you who set this trap

And storefronts rarely changed
At least I'm on my own again
Instead of anywhere with you

But, to me, it's all the same

And I lost my page. Again
I know this is so rare
But, I'll try my luck with you
This life is on my side
Well, I am your one?
"Believe me, this is a chance," oh oh

Let's see what's for sale
He's trying hard to give his job a chance
Oh, it's never gonna be
It's sad, but I agree
The signals don't seem right
They last for just one night, and then
I'm sorry that I said:
"That we were just good friends"

p.s. οι Strokes γ#$$#%^%&&*!!!!!

Hahahaha

2008-11-30T11:15:00.003+02:00

and knocked me out and then you shook me all night long
you had me shakin'
yeah you shook me, well you took me...

I know ...u can't quit me babe...

Same old things...

2008-11-29T11:26:00.002+02:00

Στην χθεσινή επικαιρότητα εντόπισα ανακοίνωση του ιταλικού τύπου που αφορά τα μέτρα στήριξης των οικονομικά ασθενέστερων τάξεων εν όψει των εορτών. Μετά από πιέσεις του Πρωθυπουργού Silvio Berlusconi και τη χθεσινοβραδινή σύσκεψη του Cavaliere στο Palazzo Chigi με το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, ο Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών καθηγητής Giulio Tremonti λέγεται ότι «θα ανεβάσει τον πήχη» για τη χρηματοδότηση του πλέον δημοφιλούς των μέτρων προς αντιμετώπιση της κρίσης και τόνωση της εγχώριας ζήτησης. Το bonus (που θα καταβληθεί εφ’ άπαξ στους δικαιούχους πριν από τις γιορτές υπό μορφή επιταγής) θα κυμαίνεται από 200 έως 1.000 ευρώ και θα αφορά εισοδήματα μέχρι 22.000 ευρώ. Συγκεκριμένα, ενώ στην αρχική εκδοχή το υψηλότερο bonus των 800 ευρώ δικαιούντο οι οικογένειες με 4 ή περισσότερα παιδιά και με εισοδήματα μέχρι 20.000 ευρώ τον χρόνο, τώρα η κυβέρνηση υπόσχεται 1.000 ευρώ για τις τρίτεκνες οικογένειες και με εισόδημα όχι μεγαλύτερο των 22.000 ευρώ. ΄Ενα ζευγάρι με εισόδημα μέχρι 17.000 ευρώ ετησίως θα λάβει bonus 300 ευρώ προσαυξημένο κατά 150 ευρώ για κάθε παιδί. Ο συνταξιούχος που ζει μόνος του και με εισόδημα μέχρι 15.000 ευρώ θα λάβει bonus 200 ευρώ. Η κοστολόγηση του bonus εκτιμάται στα 2,3 - 2,5 δις ευρώ. Αντικειμενικά, δεν πρόκειται για κανένα τρομερό ποσό/ οικογένεια, εάν σκεφθεί κανείς τους δείκτες τιμών και πληθωρισμού της αγοράς, μπορούν να καλυφθούν όμως, έστω προσωρινά, κάποια πάγια έξοδα, π.χ. θέρμανσης

Στην αντίπερα όχθη, ο Εργατικός πρωθυπουργός της Βρετανίας κ. Γκόρντον Μπράουν ετοιμάζεται να μειώσει το συντελεστή ΦΠΑ κατά 2,5 μονάδες, για να τονώσει την κατανάλωση και να στηρίξει τον οικογενειακό προϋπολογισμό των Βρετανών. Ωστόσο, ο Βρετανός πρωθυπουργός δεν δίστασε να εθνικοποιήσει και τις τράπεζες που βρέθηκαν σε οικονομικό αδιέξοδο. Το βρετανικό Δημόσιο αγόρασε το 60% των μετοχών της Royal Bank of Scotland, απομάκρυνε τα ανώτατα διευθυντικά στελέχη της και προχωράει ήδη στη δραστική εξυγίανσή της. Ανάλογες κινήσεις έκανε και σε άλλες σημαντικές τράπεζες.

Ήδη έχει προταθεί στην ελληνική κυβέρνηση να δεσμεύσει ένα ποσό της τάξης των 2 δισ. ευρώ για την κρατικοποίηση της Εθνικής, αντί να δαπανήσει 5 δισ. ευρώ μετέχοντας στο μετοχικό κεφάλαιο των τραπεζών. Του κουτουρού!

Στην εγχώρια ελληνική σκηνή, λοιπόν, τα πράγματα είναι ακόμη πιο συναρπαστικά. Δεν έχουμε βρει ακόμη ποιο μοντέλο θα αντιγράψουμε, το αγγλικό, το ιταλικό ή μήπως το ιθπανικό, και συνεχίζουμε να πρωτοστατούμε υιοθετώντας τακτικές άκρατης περισυλλογής ρευστού, με ποικίλους τρόπους, προκειμένου να καλυφθούν οι «μαύρες τρύπες» των κυβερνήσεων, ενώ αυξάνεται το φορολογικό φορτίο και καταργείται το αφορολόγητο όριο για το εισόδημα των ελεύθερων επαγγελματιών. Θα μου πεις, πως μπορεί η κυβέρνηση να προχωρήσει άμεσα σε ανάλογες μεταρρυθμίσεις όταν το δημόσιο χρέος της χώρας μας αγγίζει το 95% του ΑΕΠ-τριπλάσιο της Μεγάλης Βρετανίας- γεγονός που δεν επιτρέπει τον πρόσθετο δανεισμό του Δημοσίου για να χρηματοδοτηθεί η έξοδος από την ύφεση και όταν στην Ελλάδα η γραφειοκρατική και ιδιοτελής δημόσια διοίκηση επιτρέπει, για προφανείς λόγους, την ανάπτυξη της φοροδιαφυγής και εισφοροδιαφυγής σε επίπεδα ρεκόρ.

Όπως μπορεί, λοιπόν, κανείς να αντιληφθεί εύλογα, τα 3 δισ. εκατ. ευρώ που αντιστοιχούν στην χώρα μας ως μέλος της Ε.Ε. (1,5% ΑΕΠ), μετά από ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για έγκριση του προγράμματος 200 δισ. ευρώ, με το οποίο θα επιδιωχθεί να προστατευθούν οι θέσεις εργασίας στην Ε.Ε. των «27» και να αντιμετωπιστεί η επερχόμενη ύφεση με το μικρότερο δυνατό κοινωνικό κόστος, είναι φαινομενικά ένα εντυπωσιακό ποσό, αλλά δεν μπορεί να εξυγιάνει τα χαοτικά δημόσια οικονομικά της χώρας. Αν αναλογιστούμε ότι, οι οφειλές του ΕΣΥ προς τους προμηθευτές του είναι 4-5 δισ. ευρώ και ότι το συσσωρευμένο χρέος του ΟΣΕ αγγίζει τα 7 δισ. ευρώ, φαντάζει αδιανόητο έως σουρεαλιστικό το σενάριο έστω μικρής τόνωσης της αδιαφανούς ελληνικής μας οικονομίας!

Υ.Γ. Και επιτέλους, ας πάψουν να τρομοκρατούν τον κοσμάκι ο οποίος, και να μην νιώθει τις επιπτώσεις της περιβόητης κρίσης στην τσέπη του, ψυχολογικά και μόνο σίγουρα νιώθει φτωχότερος…

...Go, Go, Go

2008-11-20T14:12:00.007+02:00

Remember, remember

................

the 20th of November

Reclaim Public Space

η "τρομοκρατία" ενάντια στους ποδηλάτες, δεν θα περάσει...

Όλοι την Κυριακή στις 15.30 στην πλ. Δεξαμενής...Alley Cat Race

ο αγώνας συνεχίζεται...go, go, go, go

υ.γ. στη φώτο, διάσημος πλέον αν και incognito φίλος blogger και ενίοτε μανιακός ποδηλάτης...ονόματα δεν λέμε...ψάξτον, ψάξτον δεν θα τον βρεις...

Τρία Κλικ Αριστερά

2008-11-19T01:25:00.005+02:00

Ήταν τρεις οι άγγελοι της πλατείας των Εξαρχείων, αυτό μας εξιστορούν οι Πρωταγωνιστές...
στο τέλος έμεινα με μια σταγόνα πικρή να καίει το λαρύγγι μου...επαναστάτες, θρίαμβοι της μεταπολίτευσης, ταλαντούχοι νέοι, γνήσιοι αντιεξουσιαστές, "διώκονταν" από το σύστημα αλλά ζουν ακόμη ως μια αέναη υπάρξη όπως λέει και η Λεονάρδου...ανεξέλεγκτοι, ροκ, κατατρεγμένοι και στυλοβάτες των κατατρεγμένων...είμαστε εξαντλημένοι μην νομίζετε ότι ζούμε όπως ζείτε και συμπαθάτε μας αν δεν μπορούμε να μιλήσουμε σε όλους, να σας σφίξουμε το χέρι, ομολογεί ο Άσιμος...ο ασυμβίβαστος τροβαδούρος μάθαινε δύο ακόρντα και με αυτά έπλαθε μουσική, ξάφνου ένα πρωί μου έφερε το '69, θυμάται ο μπασίστας του γκρουπ που "ηγείτο" ο Σιδηρόπουλος...η Κατερίνα ήταν μια ποιήτρια του δρόμου, ανήσυχη, γκρέμιζε το κάστρο για να το ξαναχτίσει...κοινό στοιχείο που τους έδενε, η φούντα, η τάση φυγής, το τραγικό τέλος...
μια εικόνα, λίγοι στίχοι από τα Τρία Κλικ Αριστερά ...
ένα μεγάλο μπράβο στους Πρωταγωνιστές, σε όλους τους συντελεστές...γερή γροθιά στο στομάχι...σας ευχαριστώ

I'm just...a sucker with no self esteem

2008-11-14T16:38:00.003+02:00

When he's saying, that I'm like a disease
Then I wonder how much more I can spend
Well I guess, I should stick up for myself
But I really think it's better this way
The more you suffer
The more it shows you really care
Right?????

Μy Precious Black Beauty!!!!

2008-11-07T01:22:00.004+02:00

Είμαι ερωτευμένη...τελεία και παύλα!!!!!!!

Μιλάμε για ασύλληπτη ομορφιά, για έργο τέχνης, για κομψοτέχνημα....μεταλλικές χορδές που σε μαγεύουν με τον ήχο τους σαν τις Σειρήνες της μυθολογίας που παγίδευαν τους ανυποψίαστους ταξιδιώτες...έτσι και εγώ αφήνομαι και ξεχνάω τον προορισμό μου μπροστά στην θεϊκή της όψη, στην σπιρτόζικη γυαλάδα της, στο αλαβάστρινο της "πρόσωπο"...υποτάσσομαι στην μεγαλειότητα του κάλλους της ....και ας με κατασπαράξει...σ'ευχαριστώωωωωωωωω

RoseBleed

2008-11-05T18:23:00.006+02:00

Ακούτε Claud από RoseBleed....
πρόκειται για ένα γκρουπάκι που φαίνεται να ξεπροβάλλει στην αθηναϊκή σκηνή με αγγλικό στίχο και alternative experimental ήχους, έχοντας σαφείς επιρροές από The Cure, Muse, Nick Cave, και Placebo...έγιναν γνωστοί κυρίως από τα μαθητικά schoolwave, εγώ δε, τους ανακάλυψα εντελώς τυχαία μια βαρετή μέρα του Οκτώβρη...
είναι πολύ μικροί σε ηλικία και χαρίζουν decent εμφάνισεις στα live τους...
αξιοσημείωτη η φωνή του τραγουδιστή και respectful το παίξιμο των λοιπών μελών της μπάντας...
από ότι αντιλαμβάνομαι, έχει κυκλοφορήσει και ο πρώτος τους δίσκος με τίτλο "Stories"...
δεν μένει παρά να τους ευχηθούμε καλή επιτυχία...και σύντομα να τους δούμε σε κάποιο live, γιατί οι ηχογραφήσεις τους, τους αδικούν πραγματικά! Go get them guys...

Blurred

2008-11-05T00:14:00.009+02:00

Θέλω να γράψω και πάλι, αλλά τι να πω...το μυαλό μου έχει πάψει προ πολλού να σκέφτεται με λέξεις, μόνο στιγμές, εικόνες και νότες χοροπηδάνε εδώ και εκεί....ατίθασες, ανήμερες
σταματημό δεν έχουν, με ζαλίζουν απρόσκοπτα...τόσο που κρατιέμαι για να μην πέσω...στίχο, στίχο με τραγουδώ τα βράδια σε κάποιο βαγόνι...μια καταιγίδα θέλω να'ρθει να ουρλιάξει, όσα δεν είπαμε από φόβο ή ντροπή, στα σωθικά μας και στα μάτια μας να ψάξει, κάθε μας λέξη μυστική να την πετάξει, μέχρι τον ήλιο ν'ανέβει και να τον κάψει...αυτό σφυρίζω, σιγοψιθυρίζω...ότι δεν γίναμε ποτέ να μην το δείξει, στην ανημποριά της χαμένης μας ζωής...Όσο με άφηνες τόσο σε άφηνα, κλείνω τα μάτια και βλέπω το αύριο, κι είναι ένα αύριο δίχως εικόνες...τελικά τι απομένει; οι λέξεις στέρεψαν κι αυτές, μόνο αγέννητη σιωπή και μουσική...μια μουσική που ακόμη δεν ξέρεις να διαβάζεις στο πεντάγραμμο...

2008-11-02T04:35:00.001+02:00

Maybe I’d be back around
If this keeps me away much longer
I don’t know what I will do
You've got to understand it’s a hard life,
that I’m going through

And when the night falls in around me
I don’t think I’ll make it through
Ill use your light to guide my way
Cuz all I think about is you

καληνύχτα...

Mixed feelings...

2008-10-31T19:03:00.002+02:00

Δεν πειράζει, δεν πειράζει ...αν δε θες να μου μιλάς, αν κρυφά μόνο κοιτάζεις
.... Μη σε νοιάζει, μη σε νοιάζει, δε θα σπάσει το σχοινί, σαν παιχνίδι να μας μοιάζει δίχως τέλος και αρχή
Γιατί τα μάτια σου εγώ έχω φιλήσει, στην αγκαλιά σου η καρδιά μου έχει σβήσει
κι οι δυο μας πήγαμε σε όνειρα με τάξη, μαζί σου αγάπη μου εγώ έχω πετάξει
Δεν πειράζει, δεν πειράζει, όταν φτάνω κι ειν' αργά, ούτε θέλω να τρομάζεις, όταν ζούμε χωριστά ...Μη σε νοιάζει, μη σε νοιάζει άμα λείπει το φιλί...σαν παιχνίδι να μας μοιάζει...πάμε πάλι απ την αρχή
...Δεν αντέχω άλλο έλα, έλα πάρε με αγκαλιά να πεθάνουμε στα γέλια
να 'ναι πάλι όπως παλιά ....

Πού να 'σαι τώρα πού γυρνάς, ποιο κύμα σε παίρνει...Ποιο όνειρο τσαλαπατάς και ποιος σ' ανασταίνει...Ποιος δρόμος σε κρατάει μακριά από το ταξίδι...Ποιος έρωτας σε λαχταράει, ντυμένος σα φίδι...
Ποια λόγια ανάβουνε, ξανά τις σκόρπιες σου στάχτες...Ποια ψεύτικα μοιραία θα, και ποιες αυταπάτες...Ποια ευτυχία ξεδιψάει μες στα δάκρυα σου...Ποια παγωνιά τώρα ξυπνάει, μες απ' την φωτιά σου...Ποια παγωνιά τώρα ξυπνάει...

Πού να 'σαι τώρα πού γυρνάς, γύρισε πίσω
Δε θέλω στα όνειρά μου μοναχά, πια να σε βρίσκω ...

Περνάνε όλα βιαστικά και με παρασέρνουν...Βασανισμένη μου καρδιά, μακριά μου σε παίρνει...Συνήθιζα να προσπερνάω, μα τώρα θυμάμαι...Τα πιο μικρά σου μυστικά, και να που φοβάμαι...Να μάθω τώρα να γελάω, να μάθω να χάνω,να μάθω να σ' αναζητάω, και να μη σε φτάνω......

When things explode

2008-10-27T14:40:00.004+02:00

Πήγαμε στα εγκαίνια της 6ης Διαδημοτικής Έκθεσης Τεχνών Δυτικής Αθήνας, στο εκθεσιακό κέντρο Περιστερίου, για να θαυμάσουμε την πρώτη ατομική έκθεση φωτογραφίας της γνωστής και μη εξαιρετέας λωλομπλόγκερ φίλης μας Κικής (βλ. Μητσάκι). Δεν χρειάζονται και πολλές συστάσεις…!

Κτήριο Α, γύρω τριγύρω πίνακες παντού, και ξάφνου, εκεί στην μέση του πουθενά, ορθώνει το ανάστημά της, μια μαύρη κάταχνη σκηνή που σε υποδέχεται όλο θέρμη στις φτερούγες της για να σε ταξιδέψει, με τους αέρινους πρωταγωνιστές της φωτο-ιστορίας της, σε garage (βλ. γκαράζ-συνεργείο αυτοκινήτων) βραδιές ντυμένες στα λευκά. Μια ατέρμονη κίνηση. Τα μάτια είναι βαμμένα με πόνο, τα χείλη με λέξεις που σάπισαν στο στόμα, το σώμα δεν είναι πλέον εκείνη η ανοχύρωτη πόλη. Οι αδυναμίες της σάρκας και της καρδιάς που «ψυχορραγεί» υποτάσσονται στο «ζοφερό» πάθος που άλλοτε τους έδενε.

Το τέλος. Ζωγραφίζουν με μελανά χρώματα μια εικόνα στο χαρτί, οι ανίκανοι πλέον εραστές, δέσμιοι της λογικής και θιασώτες της ασφάλειας, θωρακίζουν τους εαυτούς τους, και προχωράνε γυμνοί στα μονοπάτια της καλοσχεδιασμένης τους ζωής.

Και αν η ζωή μου φεύγει χωρίς εμένα;

I saw my tears in your eyes, You saw your fears in mine, We watched it burn together

Μια μουσική φωτο-ιστορία που ενώ εκπέμπει στην οθόνη της τηλεόρασης, φωταγωγεί χιλιάδες ξεχασμένα κύτταρα που υπολειτουργούσαν καιρό τώρα...

Imagine no more tears, Dissolving all your fears, With tooth and claw we fight

Into this endless night...

Dedicated wholeheartidly to the whole team!!!!!

Snuff

2008-10-20T19:46:00.003+03:00

Νέο Album - με Α κεφαλαίο- από τους πελώριους-στο είδος τους- Slipknot!!!
Βασικά, το συγκεκριμένο κομμάτι....εεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε έχω....
έχω καταπιεί την γλώσσα μου...
τελεία!!!!!!!!!!!!!

Just Because

2008-10-19T15:24:00.003+03:00

Κάτι τέτοιες στιγμές, δηλ. όταν ακούω κομμάτια σαν αυτό, μου έρχεται τρέλααααααααααα, μιλάμε δεν μπορώ να συγκρατηθώ με τίποτα.....χτυπιέμαι ακατάπαυστα...χτες το βράδυ στα γνωστά στέκια που συχνάζουμε έπαιξε μουσικάρα(βλ. Rearrrrr viewwww mirrorrrrrr σάλεψααααα)...
Χαίρομαι που για ένα διάστημα είχε χάσει το προφίλ του το συγκεκριμένο μαγαζί, την ταυτότητά του, επαναπροσδιορίστηκε όμως, βρήκε την προσωπικότητα που εμπίπτει στην μακροχρόνια πορεία του. Εξάλλου, όλοι κάποτε χάνουμε τον εαυτό μας και τον ξαναβρίσκουμε κάπου ανάμεσα σε στάχτες και αποκαϊδια, δεν πειράζει όλα μέσα στο παιχνίδι είναι. Αυτό το μαγαζί γύρισε ανανεωμένο για να μας δίνει χαρά, απίθανες μουσικές που μόνο εκεί παίζουν, και ένα πιάτο φαι- για την ακρίβεια νόστιμα τοστάκια με σαλάτα κηπουρού- στις 3.30 τα ξημερώματα όταν γουργουρίζει η κοιλίτσα μας από τα ποτά, τα τσιγάρα και τις μπύρες...
Vive Alley Cat...
and now some action pleaseeeeee!!!!!!

Some stuff

2008-10-15T19:36:00.008+03:00

Ουφ πήρα μια σύγχυση και συνήλθα…μόλις έκλεισα το τηλέφωνο με το Instituto Cervantes το οποίο μου έδωσε διορία μέχρι αύριο το πρωί για να καταθέσω τα χρήματα της εγγραφής στην τράπεζα.

Υπάλληλος: "Έχουν τελειώσει οι εγγραφές δεσποινίς, εδώ και λίγες μέρες, λογικό δεν είναι; Οι καθηγητές πρέπει να γνωρίζουν τη σύνθεση των τμημάτων τους"

Εγώ: "Σας παρακαλώ, δεν το γνώριζα, και δεν έχω κινήσει ακόμη την απαραίτητη διαδικασία, αύριο το πρωί εργάζομαι δεν ξέρω αν θα προλάβω να καταθέσω τα χρήματα, δώστε μου μια διορία μέχρι το απόγευμα της Πέμπτης, πρέπει οπωσδήποτε να συμμετάσχω στο τμήμα, να πάρω το πολυπόθητο δίπλωμα" ( το ρημάδι)»

Αυτό ήταν, έπεσε η μαντάμ…αύριο όμως πάλι τρεχάτε ποδαράκια μου, πως τα καταφέρνω μια ζωή τελευταία στιγμή; Αποδεδειγμένα αναβλητικός τύπος με τη βούλα, δεν παίζομαι μιλάμε!!!

Κάτι άλλο... Το διάστημα αυτό που διανύω, έτσι, αισθάνομαι να αναβράζετε από τα άδυτα της γυναικείας μου ύπαρξης, μια αρκετά θηλυπρεπής στάση, άγνωστη έως τώρα, σε σχέση με τις μουσικές μου προτιμήσεις. Ίσως τα δείγματα που επιστήσανε άξια την προσοχή μου, να μην είναι και τόσο ευκαταφρόνητα εν τέλει και ας ακούνε στο όνομα της Duffy και της Maria Mena (άντε πες και Το Σ’ αγαπώ του Κοργιαλά - τρεις στίχοι στριφογυρνάνε στο κεφάλι μου, και όχι τυχαία, το παραδέχομαι). Ξέρω ποιος βήχει τώρα, και φαντάζομαι ότι θα προκαλέσω αντιδράσεις, αλλά αδιαφορώ ;-) χαχαχα u know what I mean...

Διάβαζα, επίσης, στον σημερινό Τύπο ότι σύμφωνα με στοιχεία του Παρατηρητηρίου για την Κοινωνία της Πληροφορίας (ΚτΠ), που προκύπτουν από έρευνα που εκπονήθηκε στην περιοχή της Αττικής, διαπιστώνεται υψηλή διείσδυση και εντατική χρήση των ηλεκτρονικών υπολογιστών καθώς και επίπεδο χρήσης του Διαδικτύου κατά πολύ υψηλότερο ποσοστό στα παιδιά σε σχέση με τους ενήλικες. Η συντριπτική πλειοψηφία και ειδικότερα ποσοστό 93% των παιδιών 10-15 ετών χρησιμοποιεί ηλεκτρονικό υπολογιστή, τη στιγμή που το αντίστοιχο ποσοστό στο γενικό πληθυσμό ηλικίας 16-74 ετών ανέρχεται σε 39%. Ντροπή!!!Εν συνεχεία, θα ήθελα να κρούσω τον κώδωνα του κινδύνου σε όλους εμάς τους εξαρτημένους από τις προσωπικές μας μικροσυσκευές που κουβαλάμε ανελλιπώς στα μέσα μεταφοράς προκειμένου να κάνουμε πιο ευχάριστο ταξίδι μας από και προς τη δουλειά...

Σύμφωνα με γνώμη της επιστημονικής επιτροπής της ΕΕ, η οποία δημοσιεύθηκε πριν λίγες ημέρες, λέγεται ότι το 5-10% των ατόμων που ακούν μουσική με προσωπικές συσκευές διατρέχουν τον κίνδυνο μόνιμης απώλειας της ακοής, αν χρησιμοποιούν την εν λόγω συσκευή για περισσότερο από μία ώρα ημερησίως κάθε εβδομάδα σε υψηλή ένταση για τουλάχιστον 5 χρόνια. Μήπως ανήκετε και εσείς σ'αυτήν την κατηγορία;

Εμείς πάντως, σίγουρα ναι...

P.S: δενμπορώ να πω, και οι Slipknot καλοί είναι, το παλεύουν τα παλικάρια, τι να κάνεις παλιοζωή!!!Εξ ου και το μίνι αφιέρωμα...χιχιχιχι

This World is Only Mine...

2008-10-10T20:37:00.002+03:00

Σκεφτόμουν αυτό το μικροσκοπικό καφέ στην οδό Λυκαβηττού (;) που προσφέρει μαζί με το πρωινό εσπρεσάκι Portioli- εσύ φταις με την εμμονή στα ονόματα- λαχταριστά μίνι κρουασάν βουτύρου τυλιγμένα σε ανακυκλωμένο χαρτί. Είναι η νέα μου ανακάλυψη! Βέβαια δεν ήταν τυχαίος ο συνειρμός…διασχίζοντας τον πλατύ δρόμο με τα μεγάλα πεζοδρόμια, τους επιβλητικούς φοίνικες, τους καταπράσινους κρεμαστούς κήπους, τους ποδηλατοδρόμους, τις πράσινες ταράτσες, τα παρκαρισμένα υβριδικά αμαξάκια που δεν ρυπαίνουν το περιβάλλον με τις περίφημες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα…?και αναρωτιόμουν γιατί η χώρα μας βρέθηκε, για δεύτερη συνεχόμενη φορά, εκτός Πρωτοκόλλου Κιότου, γιατί τέτοια επιμονή οι ΟΗΕδες να γνωστοποιούν αναληθή στοιχεία, εξάλλου...είναι περιττή η συμμόρφωση μας στην νομοθεσία εφαρμογής του συστήματος καταγραφής ρύπων…αφού όλα λειτουργούν ρολόι σε αυτή την χώρα…
...δεν πλουτίζουμε λίγο ακόμη το σενάριο επιστημονικής φαντασίας που περιγράφουμε παραπάνω προσθέτοντας άλλη μια χαρωπή νότα στο ειδυλλιακό σκηνικό μέρος; Once upon a time…κάπου στο Μπέβερλυ Χιλ της Αθήνας, ένας ημίγυμνος, πανέμορφος άντρας γύρω στα 32, με κατάλληλο outfit, ακουστικά στα αυτιά, με μελαψούς καλλίγραμμους κοιλιακούς να ζωγραφίζουν συννεφάκια πάνω από το μπουχτισμένο κεφαλάκι μου, έχει το «θράσος» να κάνει joking συμβολή Ακαδημίας και Λυκαβηττού...σάστισα…είναι αυτό το γεγονός ευκαταφρόνητο και δίχως σημασία;
Τι Πρωτόκολλα μου τσαμπουνάτε; Εγώ είμαι Ελληνάρας, λαϊκό παιδί, δεν καταλαβαίνω τι μου λέτε, θα ανεβάζω το volume στο κωλοφτιαγμένο μου αμάξι, και όταν θα γιορτάζω την, όπως επιβάλλει η μάζα, μια φορά τον χρόνο, Ευρωπαϊκή ημέρα δίχως αυτοκίνητο, θα μπαίνω στο βαγόνι του τραίνου με ορμή γιατί βράζει το αίμα μου, και πριν βγεις θα σε χτυπάω και δεν θα σε αφήνω να βγαίνεις, αν δεν μπω εγώ πρώτα, και δεν θα σου ζητήσω συγνώμη… γιατί εγώ ο γκρέκο γαμάει…και θα παρκάρω όπου γουστάρω για να μην μένει χώρος ούτε για πτυσσόμενο ποδήλατο μικρού παιδιού, και θα τα σπάω, και θα μολύνω το περιβάλλον μέχρι να εκραγεί η τρύπα του Μάγου Όζον, και θα σπαταλάω τους «ανεξάντλητους» φυσικούς μας πόρους γιατί μου ανήκουν…αυτή η χώρα μου ανήκει..γκα γκα;

Rapid Eye Movement

2008-10-07T15:00:00.010+03:00

R.E.M

14 Φεβρουαρίου 2005, Γερμανία: λίγες ώρες πριν επιβιβαστώ στο λεωφορείο με προορισμό την Πράγα - επιστροφή στο σπίτι μετά από γενέθλια παύση κάπου μεταξύ Ανατολικού και Δυτικού Βερολίνου- βρίσκω τον εαυτό μου περικυκλωμένο από flyers και επιβλητικά poster που «κοσμούσαν» το βιομηχανικό τοπίο της μητρόπολης και τα άλλοτε σταχτιά τείχη που περίζωναν τον υπόγειο σταθμό.

Μου κοινοποιούσαν ευθαρσώς λοιπόν ότι, την επομένη της αποχώρησης μου, ο Michael Stipe και η παρέα του, θα εμφανίζονταν ζωντανά στον συναυλιακό χώρο του Velodrom. Για ένα χρόνο επαναλαμβανόταν το ίδιο σκηνικό…εγώ και το συγκρότημα από την Georgia παίζαμε «κλέφτες και αστυνόμους». Ειδοποιός διαφορά, η χωροταξική…δηλ. φανταστείτε, πρώτη μου μέρα στην Πράγα για σπουδές, παντού αφίσες των REM…την προηγούμενη παίξανε στο Sazka Arena (O2 Arena). Επιστροφή στην Αθήνα μέσα Ιουλίου, από το Μεγάλο Νησί… guess what, οι REM παίζανε την επομένη στο Hyde Park…λέω δεν είναι δυνατόν, έπαθα νευρικό κλονισμό !!!

5 Οκτωβρίου 2008, Ελλάδα: Αφού τρίτωσε η κατάρα της «μαρμότας», ήρθε η θρυλική στιγμή της δικαίωσης! Οι REM μετά από 9 χρόνια επιστρέφουν στο αθηναϊκό κοινό με μια liveperformance στο Kalimarmaro Stadium για τa εγκαίνια του ελληνικού ΜΤV! Forfree….ουαουυυυυ!!!!!It can’t be true…και όμως, προχτές το βράδυ ήμουν και εγώ εκεί…η γιορτή διήρκεσε γύρω στις 7 ώρες, είχε μια μικρή απήχηση της τάξης των 75.000 ατόμων, πενιχρή οργάνωση και κακό ήχο…χαχαχαχα! Όχι στα αλήθεια τώρα…αν όλα φάνταζαν εξωπραγματικά από τους δείκτες της τηλεόρασης σας……έτσι ήταν και σε real time, φαντασμαγορικά!!! Μια λαοθάλασσα που άλλοτε ψέλλιζε τους στίχους των Drive και Let me in και άλλοτε κραύγαζε με ορμή “I’ve got my spine, I’ve got my orange crush!!!!” …Τα τρομερά εφέ, ο φωτισμός και τα κρυστάλλινα ηχοχρώματα του Michael Stipe με παρέσυραν μέσα στο πλήθος, συντροφιά με μια αγαπημένη blogger και loli-φίλη…και αν δεν απατώμαι, θα ήταν κάπου ανάμεσα σε Electrolite καταστάσεις και σε Great Beyond προσδοκίες, όταν αρχίσαμε να ανεμίζουμε τις τσάντες μας, τα πανωφόρια, τα φουλάρια και τις ατίθασες κώμες μας!!!!

Όταν τελείωσε το official setlist και ξεκίνησε η αρένα να ουρλιάζει επίμονα για το encore που θα ακολουθήσει…επικράτησε παράνοια στο Καλλιμάρμαρο! Μέσω video wall φαίνεται κάποιος, σαν αιλουροειδή σκιά, να σχεδιάζει με μαρκαδόρο, πάνω στο ίδιο το playlist, την λέξη encore και ένα ερωτηματικό! Εκστασιασμένο το κοινό γνέφει καταφατικά με κραυγές και χειροκρότημα! Ο ενθουσιασμός και το παραλήρημα συμπληρώνεται με την εμφάνιση της λέξης Supernatural superseriousστην γιγαντοοθόνη…και τα λόγια είναι περιττά…λάβατε θέσεις και η μάχη ξεκινά right fromthe scratch… όχι δεν έκανα crowd surfing αλλά έκανα focus on head banging πρακτικές προκειμένου να τελειοποιήσω αυτή την τέχνη πρώτα…τα ξεμαλλιασμένα όντα χορέψανε Ιt’sthe end of the world as we know it…and I feel…pretty fine!!!!!!! :-) σε ska ska ρυθμούς με rock n’ roll άλματα που ενορχηστρώνονταν από το λίκνισμα των ποδιών μου – η γνωστή μέθοδος Elvis Presley …στο Man on the Moon σε παίρνω τηλέφωνο, όντας σίγουρη πια ότι δεν θα παίξει το κομμάτι που μου είχες αφιερώσει...παρόλα αυτά σε διαβεβαιώνω...δεν θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερος επίλογος για μια βραδιά που κυνηγούσα να ζήσω εδώ και 3 χρόνια…

Υ.Γ. αααα παίξανε και οι Kaiser chiefs, καλοί but who gives a shit!!!

Όταν είδα το 100% τέλειο αγόρι για εμένα...

2008-10-04T02:31:00.009+03:00

45' λεπτά...Πόσες λέξεις θαρρείς πως μπορούνε να χωρέσουν στα χείλη; Ο πόνος; Αρκούν λίγα λεπτά για μια ωδή στον απόκωφο πόνο; Σ' ένα τασάκι βρίσκονται σβησμένα τα όνειρα σου...λένε κάποιοι ξεχασμένοι (;) στίχοι...ή μήπως αγάπησες περισσότερο τον εαυτό σου, την τακτοποιημένη σου ζωή, ερωτοτρόπησες με τους ογκόλιθους της λογικής σου, φλέρταρες με τον φόβο, και παραιτήθηκες... Μια έντονη διαμάχη για το αν υπάρχει έρωτας, τι συμβαίνει τελικά...σε κατακλύζει μονομιάς, χάνεται και γίνεσαι στάχτη μαζί του ή σε διαφεντεύει για πάντα...;
Ξαφνικά ακούγεται μια μελωδία, ντο ρε μι... χαμηλός φωτισμός, ημίγυμνοι, σκιές στο ημιφώς, άλλοτε ονειρεύονταν, πετούσαν... αγαπήθηκαν με την καρδιά στα χέρια για λίγα λεπτά και ύστερα χώρισαν...ένα νόμισμα θα ήταν το πεπρωμένο τους...αυτό θα τους ένωνε ή θα τους σκόρπιζε αιώνια...
Περάσαν τα καλοκαίρια, τα ονόματά τους ποτέ δεν μας τα είπαν...για εκείνον ήταν το 100% τέλειο κορίτσι, για εκείνη ήταν το 100% τέλειο αγόρι.
...εκείνη κουλουριασμένη γύρω από τα ατίθασα μπράτσα της... γράφει σε εκείνον...αμυδρά την ακούω να παραλυρεί, ένας αχνιστός ψίθυρος ξεφεύγει μέσα στο σκοτάδι, του λέει "με ξεγέλασες"...ένας καθρέφτης από εκείνους που δεσπόζουν στα μπαρ των φιλμ νουάρ, ο καπνός από το τσιγάρο κεντάει τα πνευμόνια του, το πρόσωπο του εκπέμπει μια λάμψη θλιμμένη, θαμπή...δεν είναι ο ίδιος..."χειμώνιασε", εκείνος είναι 32, εκείνη 30...
επιμένει όμως, γυρνάει το χρόνο πίσω...περιγράφει μια συνηθισμένη κοπέλα, μια "οπτασία"... ήταν όμως το 100% τέλειο κορίτσι για εκείνον ...μας ρωτούσε ασταμάτητα, με ένα ρυθμό...πως καταλαβαίνεις ότι έχεις βρει το 100% τέλειο ταίρι, υπάρχει στα αλήθεια, είναι μια ουτοπία, το διαισθάνεσαι, είναι η μυρώδια του, τα μάτια του, τα μακριά του δάχτυλα...το χρονόμετρο σταματά να χτυπά ηδονικά, και τα δευτερόλεπτα εξανεμίζονται...ανταμώθηκαν ξανά, κοντοστάθηκαν, ήξεραν...ήταν εκείνο το αγόρι 18 ετών, ήταν εκείνο το κορίτσι 16 ετών...οι ευωδίες τους ξαναέσμιξαν, η λογική τους τις απαρνήθηκε...θα σε έβαζα σε μια μπομπίνα ταινίας για να μην σε χάσω πάλι...κανείς δεν το έκανε...κανείς.....πες μου ποιος φόβος σε νίκησε πάλι...
κρότοι, χειμαρρώδης η μουσική βουίζει στα αυτιά μου, σφηνώνει στα μάτια μου ...αφιερωμένο αυτό το κομμάτι σε όλους εκείνους που παραιτήθηκαν, σε όλους εκείνους που δεν βρήκαν το 100% τέλειο κορίτσι ή αγόρι, σε εκείνους που σε άγγιξαν αλλά μετά προσπέρασαν, σε εκείνους που πληγώθηκαν...κλείνω τα αυτιά μου για να μην ακούσω άλλο και παρασυρθώ σε ένα κύμα από αναφιλητά...
επίλογος: "πάρε αυτό είναι για σένα...να το διαβάσεις μόνη σου"

Να αλλάζεις το κόλπο.
Να κάνεις πίσω αντί για μπροστά.
Να κρατάς την πρώτη σκέψη αντί για τη δεύτερη.
Να τη λες.
Να μην προσπαθείς να γίνεις η πιο δυνατή αλλά αντίθετα
να δείχνεις αδυναμία.
Στην αδυναμία συναντιόμαστε.
Δεν είσαι μόνη σου...

Να σκέφτεσαι:
από εδώ και πέρα
Μόνο
Χάπι ΕΝΤ

....και όμως...πονάει ακόμη

diMiNiSheD

2008-10-02T18:24:00.006+03:00

Μέσα από την ανθολογία των REM, ξέθαψα ένα εξαιρετικά επίκαιρο κομμάτι από το άλμπουμ Up...είναι επίκαιρο για δύο λόγους...πρώτον, λόγω της εμφάνισης του γκρουπ την Κυριακή 5 Οκτώβρη στο Καλλιμάρμαρο, όπου θα γίνει του ινδικού ποδοπατητού...δεύτερον, λόγω ενδότερων υπαρξιακών, βιωματικών αναφορών...είμαι σαφής, νομίζω ...:-)
Disfrutelo!

Choke

2008-09-25T20:23:00.007+03:00

Τα πρωινά… ιστορικός ερμηνευτής στην αποικιακή Αμερική του 15ου αιώνα, μια Αμερική σε προσομοίωση, που κατακλύζεται από εξαρτημένους νυμφομανείς και αυνανιστές σε «έξαρση». Τα βράδια…συχνάζει σε πολυτελή εστιατόρια, εκεί όπου έντεχνα αφήνεται σε ένα νοσηρό και συνάμα κωμικό παιχνιδάκι «πνιγμού» με μια μπουκιά φαγητού. Ο «καλλιτέχνης» φιλοδοξεί, με αυτόν τον τρόπο, να προσεγγίσει «τους σωτήρες του» με γνώμονα το χρήμα που ξεχειλίζει από τα μπατζάκια. Κάπου μεταξύ ουτοπίας, πλασματικής αλήθειας και πραγματικότητας, σεξουαλικής απληστίας και χιουμοριστικής απεξάρτησης, ο ήρωας μας, ονόματι Βίκτορ (Sam Rockwell), αναγκάζεται να παρατήσει τις σπουδές του, ως φοιτητής της Ιατρικής σχολής, για να βρει «δουλειά» ώστε να συντηρήσει την μητέρα του, Άϊντα (Anjelica Huston), που βρίσκεται σε γηροκομείο με γεροντική άνοια. Ο αχόρταγος σεξομανής φίλος μας, έχοντας στο τσεπάκι ατακαδόρικες σκηνές με πικάντικη γεύση, βιώνει το θέατρο του παραλόγου σε ένα νοσοκομείο με ασυγκράτητα παλαβιάρες γριές που τον περικυκλώνουν συνεχώς, ενώ παρασέρνεται σε σουρεαλιστικές καταστάσεις, στην προσπάθεια του να εξερευνήσει την ταυτότητα του. Είναι άραγε κλώνος του Ύψιστου ή νόθο από κούνια. Η γυναίκα του Llewelyn Moss στο No Country for Old Men, Carla, γίνεται Πέϊτζ στο Choke, και καταφθάνει για να δυναμιτίσει τα λεπτά αισθήματα του Βίκτορ που ακροβατούν μεταξύ φόβου και ανασφάλειας. Αυτό είναι και το δίδυμο που τον οδηγεί στο εύκολο σεξ με άγνωστες. Από την άλλη πλευρά, οι σεξουαλικές του περιπτύξεις με την ηρωίδα μας αποτελούν μια θλιβερή παρένθεση στην έως τότε έντονα «επιμορφωτική» μας πορεία στον κόσμο του σεξ με τον Βίκτορ, ένα μάθημα προς αποφυγή για κάθε αναγνώστη που σέβεται τον εαυτό του. Η ύπαρξη της γυναίκας θρυμματίζει, άθελα της, την καλόβολη φιλοσοφία του και αγγίζει απαγορευμένες ζώνες. Το «έγκλημα» συντελείται ταυτόχρονα. Ο Ντάνι, πρώην θύμα των γενετήσιων του ορμών, κολλητός φίλος του Βίκτορ, επιχειρεί αναπάντεχα να καταρρίψει τον μύθο του Βίκτορ. Τελικά, μυείται ή όχι ο πρωταγωνιστής; Δεν έχει καμία σημασία. Γιατί η διαδρομή είναι απολαυστική, ανεξαρτήτως αποτελέσματος. Εξάλλου, δύσκολα μπορεί να ναυαγήσει η μεταφορά ενός έργου δια χειρός Palahniuk στην μεγάλη οθόνη (βλ. Fight Club). Θεωρώ ότι, είναι η καλύτερη ταινία που είδα μέχρι τώρα στο 14ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου (Νύχτες Πρεμιέρας). Η μόνη ταινία που με ενέπνευσε να αποτυπώσω τις σκέψεις μου…και έχω δει ουκ ολίγες μέχρι τώρα. Δυστυχώς δεν είναι θέμα λάθος επιλογής ταινιών από πλευράς μου, είναι το γενικό κλίμα…και θεωρώ σαφώς ότι είναι ατυχείς οι φετινές επιλογές της ομάδας του Σινεμά. Να επιφυλάσσομαι…;

A Elite da Tropa

2008-09-16T20:49:00.004+03:00

Tropa σημαίνει στρατός. Elite σημαίνει καθετί εκλεκτό, συνήθως συνυφασμένο με εξουσιαστικά σύνδρομα. Ένα το κρατούμενο. Μιξάρουμε τα δύο αυτά συστατικά στο μπλέντερ, με μια σκελίδα ατέρμονης βίας που μασουλάει λαίμαργα τα κόκαλα σου, όπως ο γλοιώδης αρουραίος το σάπιο τυρί, και λίγο μπόλικη αφύπνιση που γρονθοκοπεί το στομάχι σου ρίχνοντας σε knock out. Και η συνταγή πέτυχε. Όλα τα όργανα σου κοχλάζουν με εκείνον τον άρρυθμο χτύπο που υποδηλώνει τρόμο. Η ανατομία σου αναπνέει με ένα βρυχηθμό. Είναι σχεδόν απάνθρωπη η πορεία σου προς την συνειδητοποίηση του τι σημαίνει να ζεις στις βραζιλιάνικες φαβέλες. Και είναι τουλάχιστον εμετικό να αντικρίζεις τους Επίλεκτους των ειδικών δυνάμεων καταστολής να ανακρίνουν βαποράκια με την μέθοδο της πλαστικής σακούλας. Αναφερόμαστε στην νέα ταινία-μαμούθ του σκηνοθέτη José Padilha, La Tropa de Elite, που περιγράφει άκομψα, σκληροπυρηνικά, με ένα ντοκουμενταρίστικο στυλ τη στυγνή πραγματικότητα που σκεπάζει σαν πέπλο την πόλη του Ρίο ντε Τζανέιρο. Η κάμερα στο χέρι και ο εφιάλτης ξυπνά.
Το 1997, πριν την επίσκεψη του Πάπα στην πόλη, η αστυνομία του Rio de Janeiro σε συνεργασία με την ΒΟΡΕ (ειδικές δυνάμεις) αναλαμβάνει να «καθαρίσει» μια φαβέλα κοντά στη βίλα του αρχιεπισκόπου που θα τον φιλοξενήσει. Ο «καθαρμός» εξελίσσεται σε ένα είδος εθνοκάθαρσης των παρασίτων που παραμονεύουν και μυούν τους κατοίκους στα ναρκωτικά και στον αιφνίδιο θάνατο. Ανεπιστρεπτί.
Αρκούσε μια πνιγερή, υγρή βραδιά στο θερινό σινεμά του Ψυρρή για να βρεθώ συνένοχη της διμοιρίας που φέρει σαν έμβλημα της, την πειρατική κεφαλή/ή κρανίο...

Υ.Γ. η ταινία κέρδισε την Χρυσή Αρκτο στο Βερολίνο!!!

La odalisca

2008-09-09T01:30:00.003+03:00

το θεσπέσιο έργο του Mariano Fortuny συνθλίβει την καρδιά με ένα νυγμό...προκαλεί ωδίνες ενώ φέρει στο θολωμένο σου μυαλό ανάγλυφες αναμνήσεις από το άμεσο παρελθόν που θες να διαλύσεις...αναπαριστά εικόνες από την ζωή σου...γέλα ψύχη μου!!!

μην κομπιάζεις μπροστά του...προχώρα παρακάτω, ακολούθα με και θα βρεις στον δρόμο σου άλλα έργα να ερωτευτείς...άντεξε...

Un Viaje en el Sueño...un viaje a Barcelona

2008-09-05T04:16:00.030+03:00

Το φάντασμα της με ταλανίζει επί δύο συναπτά έτη...τα κατάφερα όμως! Αυτό το καλοκαίρι το ξόρκισα...είχα δώσει διορία στον εαυτό μου. Μετά από αβυσσαλέους συλλογισμούς είπα: «Δεσποινίς the time has come». Μετά από «λιμούς και καταποντισμούς» το Ελ. Βενιζέλος μας υποδέχεται όλο θέρμη στις «παγωμένες» του αγκάλες ξημερώματα Σαββάτου...τελικός προορισμός: Βαρκελώνη. Μια σφιγμένη χαρά με κατέτρεχε το διάστημα προετοιμασίας. Τα πρώτα λεπτά του check in δυστυχώς δεν απέβησαν σωτήρια. 9 κιλά υπέρβαρο – αυτά τα κακά έχουν οι low budget εταιρείες όπως η Vueling- επί 8 €/κιλό ισοδυναμεί με 72 €....μουρμουρίζω φωναχτά ....παύση και με επαναφέρω σε κατάσταση ζεν ...είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου ότι κανείς και τίποτα δεν θα μου χάλαγε την ψυχολογία που διστακτικά είχε αρχίσει να κάνει κωλοτούμπες...η πτήση διατάραξε τις διαλογιστικές μου απόπειρες με τα κενά αέρος και την αδρεναλίνη που προκαλεί ο φόβος ότι το αεροσκάφος ίσως διασκορπιστεί σε χιλιάδες κομματάκια πάνω από την θάλασσα... το ξεπερνάω!!!

Η άφιξη μας στο αεροδρόμιο και η αποκάλυψη ξεκινά. Η διάθεση μου να ανακαλύψω τη χαρά της γλώσσας καστεγιάνο και να εξασκήσω την πολυπόθητη “idioma” σε ένα οικείο κατ’ εμε έδαφος υπερτερούσε σε όλα τα επίπεδα. ¡Socorro! Το εισιτήριο από το αεροδρόμιο προς όλες τις κατευθύνσεις δεν είναι δωρεάν, σύμφωνα με τα όσα ισχυρίζονταν un amigo mío. Η βαρύτονη συνομιλία μου με τον υπεύθυνο του σταθμού στο αεροδρόμιο με έκανε να μπω από νωρίς στο κλίμα του τι επρόκειτο να επακολουθήσει.

No tengo que hacer caso omiso (μην ξεχάσω να αναφέρω) τον Άγιο άνθρωπο που με κατηύθυνε δίνοντας μου οδηγίες πως θα βγούμε από την ξεχασμένη πύλη C στην άλλη άκρη του πολιτισμού. Το πράσινο μίλι είχε ξεκινήσει βάναυσα για εμάς στο aeropuerto del Prat, εννοώντας τις χιλιομετρικές αποστάσεις που έπρεπε να διανύσουμε καθ’ όλη τη διάρκεια παραμονής μας στην πόλη της Βαρκελώνης, αλλά κυρίως στο μετρό.

Μικρή αλλά όχι ασήμαντη παρένθεση: είναι περιττό να επισημάνω την άγνοια που δηλώνουν ευθαρσώς οι πολίτες αυτής της χώρας...προς την ύπαρξη της αγγλικής γλώσσας...για αυτούς είναι μια ουτοπία...και όλα αυτά συμβαίνουν εν έτει 2008 στη δεύτερη μεγαλύτερη περιφέρεια/ κοινότητα που συνιστά την Ισπανία και φέρει το όνομα Καταλονία.

Πρώτη στάση λοιπόν, ξενοδοχείο Sants. Ένα εμφανώς ανακαινισμένο κτήριο της δεκαετίας του 80’ χτισμένο, για καλή μας τύχη, κυριολεκτικά πάνω από τους σταθμούς των τρένων Renfe! Πεντακάθαρο και με όλα τα facilities που πρέπει να διαθέτει ένα σύγχρονο ξενοδοχείο στο κέντρο της μητρόπολης. Το πρωινό δεν ήταν incluido αλλά η προσφορά Αυγούστου σε δελέαζε... 9€ στο ταμείο και είχες την ευκαιρία να εξορμήσεις σε ένα πολυτελές μπουφέ με κάθε λογής «λουκούμια» να παρελαύνουν σε βιτρίνες. Τα πρώτα δύσκολα λεπτά καταναλώθηκαν τρώγοντας ότι υπήρχε ...εμφανώς καταβεβλημένοι και αποκαρδιωμένοι που η ώρα ήταν μόλις 7 και που έπρεπε να περιμένουμε ακόμη 5 ώρες για να μπούμε στα δωμάτια ...αναστηλώνουμε τα κορμιά μας, μην έχοντας άλλες επιλογές, και αποφασίζουμε να κάνουμε την πρώτη μας γνωριμία με το κέντρο της πόλης.

Δεύτερη στάση: Las Ramblas. Ξεπηδήσαμε στην κυριολεξία, από το ασφυκτικό, δίχως οξυγόνο, δίκτυο του μετρό στο οποίο επικρατούσε-σε καθημερινή βάση- ένα βραστό τροπικό κλίμα μέσης θερμοκρασίας 45^ο βαθμούς Κέλσιου, με το χαραγμένο γέλιο του Τζόκερ στο πρόσωπο μας να ορίζει τη συνέχεια της περιήγησης μας στο φαρδύ πεζόδρομο που κοσμούσαν χιλιάδες πολύχρωμα καταστήματα Desigual, Paramita, Sfera, H&M και όχι μόνο...έτριβα όλο ευχαρίστηση τα χέρια μου με ένα βλέμμα ανικανοποίητης-ακόμη- καταναλωτικής επιθυμίας- με μία σκέψη να μου στροβιλίζει το μυαλό...θέλω να χαλάσω πολλά ευρώ στην αγορά της Βαρκελώνης. Στην άλλη άκρη, στην Placa Catalunya δέσποζαν τα επιβλητικά αγάλματα στα οποία με ένα γνέψιμο υποσχέθηκα να επιστρέψω και να τα απαθανατίσω. Η διπλή λεωφόρος κατέληγε στο λιμάνι και στο 76 μέτρων άγαλμα του Κολόμβου που θαύμασα την επόμενη ημέρα στην πρώτη επίσημη βόλτα μας με το bus turistic, ανασηκώνοντας το κεφάλι τόσο ψηλά που φοβήθηκα το αυχενικό! Εξαιρετικό!

Επιστροφή στο ξενοδοχείο ερείπια και επανασύνδεση το απόγευμα της ίδια μέρας με αλαβάστρινα προσωπάκια μουδιασμένα από τον ύπνο!

Τρίτη στάση: La Sagrada Familia. O μεγαλεπήβολος, πλην αρχικά ημιτελής ναός, που λέγεται ότι θα ολοκληρωθεί το 2028, μας παραδίδεται δια χειρός του ψυχοπαθή Gaudi! Γιατί μόνο ένας διαταραγμένος ψυχικά μπορεί να σχεδιάσει και να απεικονίσει παραστάσεις και εικόνες κατ’ αυτόν τον τρόπο. Απόλυτη έκσταση!

Βολτάραμε στους διαγώνιους και παράλληλους δρόμους της συνοικίας που αγκαλιάζουνε την Άγια Οικογένεια και καταλήξαμε, αν θυμάμαι καλά, στην Passeig de Gracia, να ψάχνουμε ένα εστιατόριο εν ονόματι Madrid Barcelona. Στο τέλος σταθήκαμε άτυχοι, δεν είχε ανοίξει ακόμα, αλλά τουλάχιστον στην διαδρομή λύσαμε το μυστήριο που μας έζωνε εδώ και ώρες. Από προέρχεται όλη αυτή η ουρία που ζέχνει σε κάθε γωνιά της πόλης? Μπροστά στα έκθαμβα μάτια μας, μια ηλικιωμένη κατεβάζει τα εσώρουχα της, ο θεός να τα κάνει, και μας απαντάει χωρίς άλλες περιστροφές...ρυάκια υγραίνουν τον δρόμο! Έλεος! Δεν είχα εύκαιρη την ψηφιακή για να μοιραστώ τη μεγάλη στιγμή. Τελικά καταλήξαμε στο Citrus, gourmet εστιατόριο με λιλιπούτειες μερίδες αλλά απολαυστικές γεύσεις. ¡Que rico es esto! Εκεί για μια ακόμη φορά εκτέλεσα χρέη διερμηνέα μιας και κανείς δεν είχε μεριμνήσει να προσλάβει προσωπικό που να γνωρίζει βασικές γνώσεις αγγλικών. Τελικά ένας σχιστομάτης έσωσε την κατάσταση, γιατί η παρέα είχε αρχίσει να εκνευρίζεται που δεν μπορούσαν να βγάλουν συλλαβή όλη μέρα...μετά το δείπνο περάσαμε από την εξωτερικά παραμυθένια Casa Battlo του αλλοπαρμένου Gaudi και αποσβολωμένα, τα θηλυκά της παρέας, άρχισαν να επιδίδονται σε άλματα εις ύψος! Το βράδυ μας βρήκε χαλκομανία στα κρεβάτια μας από την κούραση.

Τέταρτη στάση: μια βόλτα με το bus turistic στα hot spots της μπλε γραμμής, μνημεία, έργα διάσπαρτα στην πόλη, συνοικίες, Barcelonetta και Μοntjuic…διάλειμμα για εσπρεσάκι και παγωτό και συνεχίζουμε για Casa Battlo. Και εδώ έβαλε το χέρι του ο Gaudi...σαφώς έχει επιρροές από την φύση...σχεδίασε ένα σπίτι σε κυματοειδή μορφή χωρίς καμία γωνία να διαφαίνεται στο εσωτερικό του. Περίτεχνα παραθύρια και στρογγυλά δρομάκια που κατέληγαν σε ορόφους που δεν είχαμε πρόσβαση. Ο φωταγωγός εξαιρετικός, το σπίτι έλουζε άπλετο φως. Ένας κενός διάκοσμος όμως που έχανε...δεν ενθουσιάστηκα και ευχόμουν να μην ισχύει το ίδιο και στα υπόλοιπα. Η είσοδος ήταν 16,50€!!!! και δεν συμπεριλαμβάνεται στο Articket των 20€, το οποίο με την σειρά του περιλαμβάνει 7 εξαιρετικά μουσεία που πρέπει να επισκεφθείς. Εμείς δυστυχώς δεν μπορέσαμε να μπούμε σε ένα από τα 7 γιατί ανακαινιζόταν...αναφέρομαι στο μουσείο του σύγχρονου ζωγράφου Antoni Tapies που ξεχωρίζεις στην έκθεση σύγχρονης τέχνης που φιλοξενεί το Εθνικό Μουσείο της Καταλονίας (ΜΝΑC). Επόμενος σταθμός La Pedrera. Προσκυνάω και υποβάλλω τα σέβη μου εις

διπλούν. Καλό είναι, όλες σας οι περιηγήσεις στα μουσεία να συνοδεύονται από auto-guía, ελληνιστί ακουστικά. Η ταράτσα στην Casa Mila ή αλλιώς La Pedrera μας επιφύλασσε μια υπέροχη έκπληξη...μια σειρά από ομορφιές αλλόκοτα πλασμένες από μαγικά υλικά...οι τσιμινιέρες ωσάν μικροί πυργίσκοι σε παραμύθια της Χαλιμάς είχαν ως συνοδευτικό πιάτο όλη την πόλη από ψηλά...

Πιάνουμε το λεωφορείο της κόκκινης γραμμής – σωτήριο το bus turistic - (26€ για 2 μέρες-συμφέρει) και καταλήγουμε στο Camp Nou για να παραλάβουμε τα εισιτήρια του θρυλικού αγώνα του Σαββάτου...κάπως έτσι ξεκίνησαν και τα πρώτα ψώνια των οπαδών της Barcelona στο σπίτι της που φυλάσσονται και όλα τα τρόπαια της. Λυπάμαι που θα σας το χαλάσω αλλά εγώ ορκίστηκα οπαδός της αντίπαλης ομάδας, της Boca Juniors. Πάντα είχα την φήμη του αντιδραστικού στοιχείου. Αν και το καπελάκι για τον πατέρα μου το τσάκωσα, δεν λέω!!! Λέγαμε να συνεχίσουμε το δρόμο μας για το μουσείο Σύγχρονης Τέχνης αλλά τελικά καταλήξαμε αγανακτισμένοι να ψάχνουμε τους 4 gatos, un restaurante muy famoso pero no algo especial…περιφερόμασταν κατά μήκος της παραλιακής ακτής, εκεί για πρώτη φορά συναντιέμαι με το υγρό στοιχείο και αισθάνομαι μια ακατανίκητη ευφορία η οποία όμως κατέληξε σε εφιάλτης 1.30 ώρα αργότερα όταν το στομάχι και το σώμα είχε παραδώσει τα όπλα....περπατήσαμε στο Port Olympic, στην περιβόητη Barcelonnetta και τριγύρω από το Ναυτικό Μουσείο και την Plaza Real ο Nacional που βρίσκεται στο λιμάνι–εάν ενθυμούμαι καλά. Εκεί βρίσκονταν και το εστιατόριο των βρωμογάτων που δεν ήταν και κάτι τρομερό στην τελική, να φανταστείς είχε ουρά επίτηδες για να διαφημιστεί το μαγαζί ενώ τα τραπέζια μέσα ήταν κενά. Ούτε τρελάθηκα με το φαγητό, ούτε με την διακόσμηση. Μόνο ο τύπος επί των δημοσίων σχέσεων ή ο αρχι-σερβιτόρος, δεν μπορώ να προσδιορίσω ακριβώς την ιδιότητα του- ήταν όλο το θέμα! Πολύ πλάκα!

Το βράδυ περπατήσαμε για πρώτη ή δεύτερη φορά το πράσινη μίλι, περίπου 1χλμ ίσως και παραπάνω, αν λάβεις υπόψη και τις σκάλες, τα τούνελ πάνω κάτω, για να φτάσουμε στην αποβάθρα στο τσακ, λίγο πριν κλείσει ο σταθμός. Περιττό να πω ότι το βράδυ το δωμάτιο μύριζε και πάλι πτωματίλα! Χαχα

Πέμπτη στάση: μπλε γραμμή και η πλούσια πολιτιστική ζωή της πρωτεύουσας συνεχίζει να εκτυλίσσεται σαν ταινία. Ο «λόφος των Εβραίων», το Montjuic, είναι ένας καταπράσινος ανοιχτός χώρος που αποτελείται από πολλά ξακουστά μουσεία (ΜΝΑC, Joan Miro) και από κάποια ολυμπιακά ακίνητα. Η διαδρομή είναι απλά μοναδική. Επισκέφθηκα όλες τις εκθέσεις- εκτός της ρομανικής εποχής- στο Εθνικό Μουσείο- φυσικά την έκθεση φωτογραφίας- και έπειτα κατηφορίσαμε προς το σύγχρονο μουσείο του Miro. Απλά ερωτεύτηκα, απλά γέμισα τις φλέβες μου με λίγο ακόμη αναρχία και πανκ διάθεση...ο καλλιτέχνης είναι μια φαντασία, είναι μια θεϊκή παρουσία στον χώρο της σύγχρονης τέχνης...είναι ότι πιο αξιοζήλευτο υπάρχει, πρότυπο ταλέντου και γνώσης...αν και οι φωτογραφίες δεν επιτρέπονταν, κατάφερα να απαθανατίσω κάποια έργα του...φοβερό!!!

Φουλαρισμένοι από χρώματα και διάθεση στο ζενίθ αποφασίζουμε να κατεβούμε στο λιμάνι με το τελεφερίκ διασχίζοντας εναέρια τους νοητούς δρόμους. Τελικά όμως λόγω καιρικών συνθηκών ήταν κλειστό και έτσι η επιθυμία μας για λίγο δράση δεν εκπληρώθηκε ποτέ! ¡Joder, que pena! Και έτσι αποφασίσαμε να ακολουθήσουμε την πράσινη γραμμή του τουριστικού λεωφορείου για μια χαλαρή βόλτα σε ένα από τα ομορφότερα λιμάνια της Μεσογείου.

Δεν το λέω με σιγουριά, ίσως να έχω μπερδέψει λιγάκι τις ημέρες αλλά μάλλον την ίδια ημέρα συνέχεια είχε το σπίτι του Γκαουντί και το πάρκο Guell με τον ψηφιδωτό δράκο, το γνωστό σήμα κατατεθέν ενώ το βραδάκι εκείνο φάγαμε σε ένα εστιατόριο στην Passeig de Garcia, ή σε εκείνο με τη φοβερή paella ή στο άλλο με την τρομερή σαλάτα κοτόπουλο και την απαίσια πίτσα...επιφυλάσσομαι...

Έκτη στάση: ημέρα μύησης στην ατμοσφαιρική πλευρά της πόλης, στην πλευρά που θα ήθελα να ζω και να αναπνέω... Γοτθική συνοικία, μουσείο Πικάσο, MACBA, CCCB, καθεδρικός ναός, Μπόρν, μουσείο της Όπερας...δεν έχω λόγια πραγματικά. Την βιώσα 3 ημέρες, μύρισα το χρώμα της, τις νότες της (Όπερα), την μπλε εποχή του Πικάσο και το έργο του Velásquez ¨Las Medinas¨ σε επανέκδοση , έργα φωτογράφων εμπνευσμένα από διακεκριμένους κινηματογραφιστές (CCCB), τον φεμινισμό της Nancy Espero και τον πειραματιστή Francisco Torres στο MACBA, την απαξίωση του χριστιανισμού στον καθεδρικό της Bari Gotik, την αγορά με τα καταπληκτικά μαγαζιά συνυφασμένα πάντα με την έννοια του spectacular interior design. Η ονειρεμένη βραδιά θα κλείσει σε ένα σούπερ Tapas bar με overdose σανγκρίας και γευστικών τάπας με ψάρι και αλλαντικά. Μην ξεχάσω να αναφέρω ότι μίσησα την Καταλονία-όπως και άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες- που δεν μου επιτρέπουν να καπνίσω σχεδόν σε κανένα δημόσιο χώρο...με αποτέλεσμα το τσιγαράκι στο όρθιο και έξω από το μαγαζί σαν το πελεκάνο τιμωρία...μην σιχτιρίσω!

Η επόμενη μέρα, ήταν η μεγάλη μέρα! Η ημέρα των αγορών!!! Το χρήμα να ρέει άφθονο και ο καθένας ακολουθεί μοναχικά τον δρόμο του...χωριστήκαμε σε τρεις κατευθύνσεις....κάποια στιγμή άπειρες σακούλες ξεχειλίζανε από τα πρησμένα μου δάχτυλα. Επιστροφή στο ξενοδοχείο για να αφήσουμε τα πράγματα και επιτόπια εξόρμηση για φαγητό και συνέχιση των αγορών. Ακάθεκτοι!

Πάντως κάτι μου διαφεύγει γιατί δεν θυμάμαι πότε ακριβώς πήγαμε για μεσημεριανό lunch break σε Τapas bar στην La Rambla και έπειτα στην La Boqueria όπου ξεζουμίσανε σωρούς από φρούτα και τους χωρέσανε σε ένα ποτήρι με λιωμένο πάγο που μοσχοβολούσε ευωδιές. Μάλλον ήταν η ημέρα που επισκεφθήκαμε το μουσείο Πικάσο. Ίσως το ίδιο βράδυ είδαμε τα τρελαμένα συντριβάνια να χορεύουν υπό τους ήχους κλασικής μουσικής...το ίδιο βράδυ βγήκαμε για το πρώτο μας ποτάκι στην Barcelonetta, σε lounge restaurant bar με εκπληκτική διακόσμηση και πολύ ωραίο κόσμο, επιτέλους! Για πρώτη φορά στη ζωή μου είχα την τύχη να δω παρέα με 17 άντρες, αλήθεια λέω...χωρίς να φάνε πόρτα, πολύ καλοστημένους νεαρούς...δεν μας χάλασε!

Έτσι έσβησε και αυτή η νύχτα με το ολόγιομο φεγγάρι...χαχαχα

Οι προτελευταίες στάσεις μας, ήταν συμπληρωματικής φύσεως...ότι αφήσαμε πίσω, Ισπανικό χωριό και μια πολύωρη βόλτα στο μόλο, κατά μήκος της ακτογραμμής, και παύση για καφέ και χαλάρωση σε μπαρ της παραλίας. Γεύτηκα την πόλη στην ουσία της, αφουγκράστηκα τους ρυθμούς της, τους ανθρώπους της, έβρασα στο ζουμί της... ήταν κάτι που αποζητούσα τόσες μέρες μέσα στα μουσεία και στους εκθεσιακούς χώρους...η εβδομαδιαία μου παραμονή στην Βαρκελώνη κλείνει το βράδυ του Σαββάτου με ένα must see θέαμα στο οποίο παρευρέθηκα και για το οποίο θα με ζήλευε και ο τελευταίος αρσενικός γάτος της γειτονιάς μου. Το σόου για την παρουσίαση της νέας ομάδας της Barcelona με βεγγαλικά, πυροτεχνήματα, εφε και μουσική και ο αγώνας Barcelona-Βoca Juniors που ακολούθησε... φέρνοντας το ατυχές αποτέλεσμα του 2-1...πολύ αδικία, αν φανταστείς ότι μέχρι το 90’ κέρδιζε δυναμικά η Βoca, άξιοι μαχητές και στις καθυστερήσεις ο Puyol χώνει το πρώτο και ο Eto το δεύτερο...μας πιάσανε στον ύπνο τα κατσίκια...οοουυυσστττ...

Και κάπως έτσι καταιγιστικά τελειώνει το ταξίδι μας στο υπερπέραν...η φωτογράφηση με κασκόλ της Μπάρτσα έγινε για λόγους μαρκετινγκ...χαχα

Η επόμενη ημέρα, ημέρα επιστροφής ήταν μια δύσκολη αλλά συνάμα όμορφη ημέρα...σουλατσάραμε και πάλι στη Μπορν, αποδείχτηκε έρωτας μεγάλος η συνοικία αυτή...και έπειτα ξενοδοχείο και αεροδρόμιο, στο οποίο βεβαίως βγήκαμε 15 κιλά υπέρβαροι αλλά δεν πληρώσαμε μία...παρόλη την βαρεμάρα τους και την δυσκοιλιότητα τους να εξυπηρετήσουν σβέλτα τον κόσμο καθώς και την αδυναμία τους να σπικάρουν μια αγγλική λέξη, εν τέλει τους συγχωρώ!!!! χαχα

Ηταν ωραία η πτήση μας αν και θορυβώδης, χωρίς πολλές αναταραχές...είχα αγωνία για το αύριο που ξημέρωνε...κακώς...απρόβλεπτες εξελίξεις με έκαναν να προσμένω το ταξίδι με καράβι, με τελικό προορισμό τη Χίο...

Μια σκέψη:

αποχαιρέτησα την πόλη της Βαρκελώνης με την υπόσχεση να επιστρέψω ...!!!

Υ.Γ. ακρίβειας: είπαμε το νερό νεράκι...μέχρι 2.30€ πλήρωσα το μπουκαλάκι των 500 ml

Y.Γ. 1.30€ το μονό εισιτήριο του μετρό...7,20€ για 10 διαδρομές, συμφέρει η δεύτερη λύση

I MISS U ALR-EDDIEEEEEEEEEEE

2008-08-07T18:55:00.003+03:00

τελικά...κάποιοι ΕΡΩΤΕΣ δεν πεθαίνουν ΠΟΤΕ...
...και μ' αυτή τη σκέψη θα αποσυρθώ
hasta entonces chavalles....
un abrazo fuerte!!!!!
Eddieeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee te estoy esperando...

στην καρδιά βάλε πατίνια,και δυο ρουλεμάν...

2008-08-02T02:48:00.004+03:00

Μελαγχόλησες...
νιώθεις πεταμένος
μες στην πόλη σου σαν ξένος
βρε παιδί μου αμάν...
στην καρδιά βάλε πατίνια
και δυο ρουλεμάν...

Φύλλο και φτερό
στο μυαλό σου χιόνι
που τη σκέψη σου παγώνει
βρε παιδί μου αμάν
στην καρδιά βάλε πατίνια
και δυο ρουλεμάν.

Βάλε στο μαγνητόφωνο
τραγούδια που γουστάρεις
σκέψου την ώρα τη στιγμή
που τη ρεβάνς θα πάρεις.

Σκέψου κορίτσια και γιορτές
και πράμα που σαλεύει
κι ένα παιδί που μοναχό
το δρόμο του γυρεύει.

Κάτι άστραψε
κάτι σαν φλασάκι
σαν πικνίκ μες στο δασάκι
σαν γλυκιά δροσιά
λάβε θέση για να πάρεις
πάλι την πρωτιά.

Ξαναδρόσισε
έρχεται βροχούλα
και μια άνοιξη μικρούλα
βρε παιδί μου αμάν
στην καρδιά βάλε πατίνια
και δυο ρουλεμάν...

...siempre estara la musica

2008-07-23T00:23:00.014+03:00

...λίγες φωτογραφίες,

στιγμές ακατέργαστες αθώες σαν παιδικές αναμνήσεις

μικρές ανάσες...

οι πρώτες σταγόνες ιδρώτα στο μέτωπο,

είμαι μαριονέττα μοιράζω τα άκρα μου,

χαρίζω ένα στη γη, και ένα στον ουρανό

δέος, ενδοφλέβιες δόσεις

ασύλληπτος μύθος,

απαράμιλλα riffs

ρουφιέται από το πλήθος

αυτό σημαίνει ζωή

χίλιες λέξεις

για πάντα μουσική

υ.γ. αφιερωμένο σε όλους αυτούς τους κυνικούς ανθρώπους που δεν νιώθουν την μουσική, δεν ταυτίζονται, σε εκείνους που θεωρούν ότι η μουσική δεν έχει αναθρέψει γενιές, δεν έχει συμβάλει στην διαμόρφωση ιδεολογίας, στην πολιτική, στην κινητοποίηση, στην επανάσταση, στην ψυχολογία, ακόμα και στην γέννηση

ενός παιδιού....λυπάμαι!

When things explode...

2008-07-16T20:56:00.003+03:00

Your skull froze little lives In shadows where you hide A life that was designed You've been cheated oh so blind You laid it on the line These twisted words of time And how your spirit shines I wish that you were mine Yeah lately I know that I've been crawling I know that I've been falling Into your dream Imagine no more tears Dissolving all your fears With tooth and claw we fight Into this endless night Yeah lately I know that I've been crawling I know that I've been falling Into your dream I saw my tears in your eyes You saw your fears in mine We watched it burn together Watched it burn together All is forgiven

Jammmmmmeesssssssssssss

2008-06-29T16:16:00.009+03:00

ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ (for James' Funs only)

Αυτή η βδομάδα θα είναι αφιερωμένη σε φωτο, στιγμιότυπα, βίντεο από live εμφάνισεις του γκρουπ ...και φυσικά σε ένα τρισδιάστατο ποστ εντυπώσεων
λόγω καλύτερης ακουστικότητας του ήχου και ερμηνείας του Τιμόθεου, ανεβάζω το παραπάνω video (δυστυχώς όχι από το χτεσινή συναυλία η οποία μου έχει αφήσει μελανιές στο σώμα από το χορό και μελανιές στην καρδιά από την τόση ευτυχία) γιατί θέλω να τον ακούω Κ-Α-Θ-Α-Ρ-Α να το λέει....

Upside: loveeeeeee youuuu
Downside: missssss youuuu
I’m here you are there.
Upside: working
Downside: hurting
Hear my echooooooooo
Dancing beeeeeaaaar

My works about words
And sounds you can taste
Violins and trumpets
Chocolate cakes
Here are some words
Words you can taste
Here are some words
Kissing your face

υ.γ. τώρα μετά από αυτό μπορώωωω να πεθάνωωωωωωω????
αααχχχχχ

υ.γ. μα καλά οι Unkle .....TI ΕΞΩΓΗΙΝΑ KIΘΑΡΙΣΤΙΚΑ RIFFS ΗΤΑΝ ΑΥΤΑ?????
ΤΙ ΓΑΜΑΤΕΣ ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΜΑΣ ΔΩΣΑΝΕ...ΠΟΣΗ ΩΡΑ ΕΙΧΑΜΕ ΜΕΙΝΕΙ ΜΕ ΑΝΟΙΧΤΟ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΧΑΖΕΥΑΜΕ ...ΚΑΛΑ ΜΗΝ ΜΙΛΗΣΩ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΙΘΑΡΙΣΤΑ...ΠΩΣ ΓΥΡΟΦΕΡΝΕ ΚΑΙ ΕΠΑΙΖΕ ΕΤΣΙ ΤΗΝ ΚΙΘΑΡΑ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ, ΤΙ ΤΡΕΛΟ ΜΕΤΑΛΛΟ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟ!!!!??????

υ.γ. κάτι μου λέει ότι μάλλον θα αργήσω να ξεπεράσω το χτεσινό ΣΟΚ!!!!

Dedicated to Rizobreaker

2008-06-24T16:41:00.006+03:00

Τελευταία…και καταϊδρωμένη

μου πέρασε και εμένα από το μυαλό να παίξω το παιχνίδι σας λοιπόν…
Έχουμε και λέμε…αυτοί που με ξέρουν απέξω και ανακατωτά δεν απαντάνε…προειδοποιώ!!!

Δέρνω άσχημα!!!!

Time is running out and the actors have arrived...let´s go folks:

1. Καπνίζω ένα πακέτο την ημέρα άμα λάχει…
2. Λατρεύω το φακό, και γενικά αρέσκομαι στο να βρίσκομαι συνεχώς μπροστά από κάμερες…
3. Ενίοτε ακούω thrash metal και πηγαίνω σε συναυλίες όπου κοπανιέμαι με τον γνωστό headbanging τρόπο…
4. Γουστάρω με τρέλα τους λαχανοντολμάδες…

Comin' Back to Me

2008-06-23T01:43:00.001+03:00

WNBR versus Anti-consumerism

2008-06-18T22:18:00.008+03:00

και...

το έχουνε πάρει πολύ στα σοβαρά...ακόμα δεν σας έχουνε πείσει??????!!!!!

Βασανιστήρια Τέλος!!!

2008-06-17T16:32:00.007+03:00

Η 26η Ιουνίου είναι η Παγκόσμια ημέρα των Ηνωμένων Εθνών για την στήριξη των Θυμάτων Βασανιστηρίων διότι την ημέρα αυτή τέθηκε σε ισχύ η Διεθνής Σύμβαση κατά των Βασανιστηρίων. Τα Βασανιστήρια είναι βαρύτατο έγκλημα και στο επίπεδο του Διεθνούς Ποινικού Δικαίου αποτελώντας έτσι ένα από τα Διεθνή εγκλήματα της αρμοδιότητας των Διεθνών Δικαστηρίων (όπως π.χ. και η γενοκτονία) αλλά και πολλών Εθνικών Δικαίων όπως βέβαια και του Ελληνικού για το οποίο αποτελεί ιδιώνυμο έγκλημα του Ποινικού μας Κώδικα, βάσει επιταγής του Συντάγματος. Παρόλα αυτά συνεχίζουν να υφίστανται σε περίπου 100 χώρες σε όλο τον κόσμο. Τα άτομα που έρχονται ως πρόσφυγες στην χώρα μας ξεπερνούν τις εκατοντάδες χιλιάδες. Εάν λάβουμε υπόψη μας ότι το 20% των ανθρώπων αυτών είναι θύματα βασανιστηρίων σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Υπάτης Αρμοστείας, τότε το πρόβλημα είναι τεράστιο. Τα βασανιστήρια καταστρέφουν άνδρες, γυναίκες, παιδιά, οικογένειες και κοινωνίες. Εμποδίζoυν το κοινωνικό σύνολο από την ατομική και οικονομική ανάπτυξη που είναι δικαίωμα του κάθε ανθρώπου.

Αυτήν την ΜΙΑ ημέρα του χρόνου χιλιάδες άνθρωποι σε όλο τον κόσμο ενώνονται για να επιστήσουν την προσοχή σ’ αυτή την παράνομη και απάνθρωπη πράξη.

Εν όψει της 26ης Ιουνίου, το Ιατρικό Κέντρο Αποκατάστασης Θυμάτων Βασανιστηρίων παροτρύνει την κυβέρνηση της Ελλάδας να βοηθήσει τους επιβιώσαντες Θύματα Βασανιστηρίων, να τύχουν της θεραπείας και υποστήριξης που χρειάζονται. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης έχουν αυξημένη υπευθυνότητα στο να θέσουν το θέμα των βασανιστηρίων στην Παγκόσμια Ημερήσια Διάταξη.

Μπορείτε να βοηθήσετε στο να σταματήσουν τα βασανιστήρια υποστηρίζοντας με τον τρόπο σας στην εκστρατεία της 26ης Ιουνίου.

Την Δευτέρα 23 Ιουνίου, Ώρα: 13.00, στην αίθουσα εκδηλώσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Ελλάδα,( Αμαλίας 8 ) στο Σύνταγμα θα πραγματοποιηθεί Συνέντευξη Τύπου αφιερωμένη στο εν λόγω θέμα. Be there!

Xαμαιλέοντες...

2008-06-05T10:44:00.003+03:00

Δεν μπορώ να βγάλω ανάσα....σάστισα!!!!

your Majesty...

2008-06-04T17:16:00.003+03:00

Πάνε σχεδόν οκτώ χρόνια από τότε, το άρωμα τους μένει ανεξίτηλο, δεν έχει φθείρει τα ρούχα μου αν και η κιτρινίλα στο γιακά του σακακιού μου φαντάζει σαν φωτογραφία από σέπια, παλιά, λιγάκι ρετρό αλλά μοναδικής αξίας. Δεν ήταν ένας έρωτας που ξεθύμανε, ήταν μια παγωμένη ανάμνηση απαράμιλλης ομορφιάς που ήρθε και ζωντάνεψε ξανά μέσα στη δίνη του δειλινού από το χαμό του Buras και στη θέρμη από τα φώτα που έλουζαν την σκηνή και προσέδιδαν μια αλλιώτικη νότα στο άλλοτε ανέμελο και άλλοτε ψυχρό ύφος της Νορβηγικής μπάντας. Τους έζησα επί σκηνής, ξανά και ξανά…από το 2000 ακολουθώ τα βήματα τους, ενηλικιώθηκα στα 21 μου με την ποίηση των πρώτων τους άλμπουμ και το ηχόχρωμα της φωνής του Sivert… ωρίμασα στα 25 μου όμως με την μεγαλειότητα του προτελευταίου τους δίσκου. Τα τελευταία χρόνια είχαμε μια σχέση μίσους-αγάπης μέχρι ότου η κυκλοφορία του άλμπουμ που φέρει το όνομα τους να μεταμορφώσει και πάλι τις γαλάζιες θάλασσες σε ορμητικά νερά. Δεν δύναται να στέκεσαι αγέρωχος στο άκουσμα του. Θαρρείς πως όλες οι συνθέσεις ήταν αφιερωμένες σε εκείνον που στοίχειωσε την σκηνή της Λιοσίων με οδυνηρές στιχουργίες και με σκιές τα βλέμματα τους.

Η φωνή του Sivert αέρινη, αργή, λυρική σαν κλασική σονάτα του Σούμπερτ, η συγχορδία των οργάνων μεθυστική (Whatever Happened To You? / The Hour Of The Wolf / Look Away Lucifer / Belladonna / Strange Colour Blue / Highway Of Light / Majesty / Honey Bee /). Το σκοτεινό Μάμπο καραδοκεί, τα αργόσυρτα πλήκτρα του πιάνου στο New woman, new man, σε κουρελιάζουν, και η στιγμή φτάνει την κορύφωση της με το Black Mambo, το αιφνίδιο κρεσέντο στη φωνή και στην κίνηση, δεν σταματά όμως εκεί, συνεχίζεται η αλλοφροσύνη με το Blood shot adult commitment να με ρίχνει στη "χοάνη", ενώ ο χρόνος έχει αρχίσει να μετρά αντίστροφα με το Seven Seconds. Άραγε έχει έρθει το τέλος αυτής της μυσταγωγίας? Επουλώνουν προσωρινά τις πληγές με λίγες νότες από Vocal, λιμάρουμε το ξυράφι υπό τον ήχο του The Kids Are On High Street, δεν συγκρατιόμαστε, το Caravan μας επαναφέρει και το Only When You're Gone μας παίρνει μια ανάσα δανεική, ο χρόνος κάνει παύση, η μπάντα στέκεται ακίνητη και επανέρχεται με το γρατζούνισμα στην κιθάρα του Sivert.

Χωρίς καμία λέξη, χωρίς λόγια, χωρίς δακρύβρεχτες αναφορές αποχωρούν…
Δεν θέλω να πω αντίο…ποτέ δεν μ' άρεσαν οι αποχωρισμοί...

some interaction pls...

2008-05-30T16:06:00.003+03:00

Place to Pee...κάπου στο Βέλγιο

"Οση ώρα οι χρήστες κάνουν την ανάγκη τους, έχουν τη δυνατότητα να παίξουν video games, χρησιμοποιώντας ως κοινό άξονα γύρω από τον οποίο θα κινηθούν, τη λεκάνη και όπλο, το...μέσον που ούτως ή άλλως χρησιμοποιούν για να ουρήσουν".

Εγώ πάντως σας προειδοποιήσα...εσείς τα αγοράκια σκεφτείτε το καλά πριν το κάνετε, περισσότερα του ενός τινάγματα...θεωρείται μ#$%^&&*!!!

χιχιχι

Weirdo

2008-05-29T00:25:00.002+03:00

so fucking special

9th album

2008-05-17T20:26:00.005+03:00

Τόσες μέρες ήθελα να γράψω για το νέο που ακολουθεί αλλά όλο κάτι προέκυπτε και φτάσαμε αισίως στις 17 Μαϊου...μα υπάρχει ωραιότερη ανακοίνωση από αυτή, όχι πείτε μου? ανυπομονώ να ολοκληρωθεί η νέα τους δουλειά μπας και βγούνε και για καμία ευρωπαϊκή περιοδεία, μόνο τότε μπορεί να έχω μια μικρή ελπίδα!!!!!
At the moment, θα τους απολαύσουν άλλοι και άσε με εμένα να βράζω στο ζουμί μου...ετοιμάζονται για το tour του Ιουνίου στην Ανατολική Ακτή, Η.Π.Α...bitch!!!!

Ένα (όχι) Κλεμμένο (ελπίζω) Ποδήλατο!!!

2008-05-15T00:23:00.006+03:00

Αφιερώνω το κομμάτι των Στέρεο Νόβα στην νέα μου αγάπη, στο ποδηλατάκι μου...το νου σας!!!

Παρασκευή 9 Μαΐου: Εορτασμός της Ημέρας της Ευρώπης

2008-05-08T16:47:00.002+03:00

Η Αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα μαζί με το Γραφείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την Ελλάδα, σε συνεργασία με το Υπουργείο Εξωτερικών και με την αρωγή του Δήμου Αθηναίων, διοργανώνει στις 9 Μαΐου (Ημέρα της Ευρώπης) και ώρα 20:30, μια πρωτότυπη συναυλία στην Πλατεία Συντάγματος αφιερωμένη στις κλιματικές αλλαγές.

Η συναυλία αυτή έχει στόχο να ενθαρρύνει τους πολίτες να συμμετάσχουν στη λύση του προβλήματος και να συμβάλλει στη διάδοση των μηνυμάτων που αποβλέπουν στην οικολογική συνείδηση του κοινού.

Η καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής και η αντιμετώπιση της πρόκλησης για ασφαλή και αειφόρο ενέργεια αποτελούν μια από τις κύριες προτεραιότητες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στη βάση αυτή, η Αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα, αντιμετωπίζοντας με ιδιαίτερη ευαισθησία τις δραματικές αλλαγές που συμβαίνουν στο περιβάλλον, επιδιώκει να διαδώσει το μήνυμα "Άλλαξε συνήθειες" σε όσο γίνεται μεγαλύτερο αριθμό πολιτών μέσω της νέας εκστρατείας που διοργανώνει κατά των κλιματικών αλλαγών, με σκοπό να αυξήσει την ευαισθητοποίηση των πολιτών και να βοηθήσει τους ενδιαφερομένους να κινητοποιηθούν και να αναλάβουν αποτελεσματική δράση για τον περιορισμό τους.

Πρέπει να σημειωθεί ότι η συναυλία αυτή δεν είναι μόνο αφιερωμένη στη μάχη για την αποτροπή των κλιματικών αλλαγών αλλά συμβάλλει έμπρακτα προς την κατεύθυνση αυτή, εξουδετερώνοντας τους ρύπους που δημιουργεί. H επιλογή του χώρου – Σύνταγμα- θα ενθαρρύνει το κοινό να χρησιμοποιήσει τα μέσα μαζικής μεταφοράς και ως εκ τούτου να μειώσει τις επιπτώσεις στο περιβάλλον. Στη συνέχεια ειδικοί σύμβουλοι βιώσιμης ανάπτυξης θα υπολογίσουν αφιλοκερδώς τους αναπόφευκτους ρύπους, οι οποίοι θα αντισταθμισθούν με την υποστήριξη ενός έργου παραγωγής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές σε αναπτυσσόμενη χώρα.

Η συναυλία είναι ανοικτή στο κοινό.

Σας περιμένουμε όλους στις 9 Μαΐου στο Σύνταγμα!

Η Παράσταση αυτή δεν υπήρξε Ποτέ!!!

2008-05-04T21:29:00.009+03:00

Πόσο καλά να κλείσει μια εβδομάδα όταν από την αρχή της ξεκινάει στραβά? Πυρετός, στομαχικές διαταραχές, πόνοι στα κόκκαλα, ημικρανίες, πεσμένο ηθικό, άρνηση...η διάθεση μου με είχε εγκαταλείψει...τελικά όμως την εντόπισα την άτιμη, ήταν κουρελιασμένη, κρυμμένη σε μια γωνίτσα, κάπου στην οδό Βλαχάβα αν δεν με απατά η μνήμη μου...άστραψε το μάτι μου σου λεω, άλλος άνθρωπος, ξέχασα αρρώστιες, παραλίγο να ξεχάσω και το όνομα μου με τα όργια που αντίκρυσα. Maraveyas Ilegal σου λέει, δεν είναι απλά φήμη είναι γεγονός...φρέσκο πράγμα που σπαρταράει...η νέα αυτή κοσμική τάση (εξ ου και το world genre) αναταράσσει συνειδήσεις και τη διάθεση του κοινού που επιδίδεται λυσσασμένο κάθε φορά στους ξέφρενους ρυθμούς τους, στις αλλόκοτες μελωδίες τους ουρλιάζοντας catchy στίχους από τα swinging τραγουδάκια τους...δενννν σταματώώωω ξημερώνεειιι και φέυγωωω...όλη η σύνθεση της ομάδας ήταν ένας προς έναν...και οι θηλυκές μουσίτσες ώσαν άγριες αμαζόνες σαρώσαν την σκηνή και τις καρδίες κάποιων αντρών φαντάζομαι!!!Πανέμορφες φατσούλες τριγυρνούσαν στο Τrova, ήταν η πρώτη φορά που έβλεπα τα βλέμματα των ανθρώπων να περιφέρονται...οι φακοί κάνουν δουλειά τελικά!!!τι ωραία αίσθηση να περιπλανιέται κανείς αλλά όχι στο σκοτάδι, μπούχτισα!

Τρομερή ανατροπή η βραδιά, ποιος το φανταζόταν. Ο σα(ε)ξοφωνίστας δε σκλάβωσε εκείνες τις ψυχές που είναι επιρρεπής εδώ και χρόνια στις νότες που εκπέμπει ο μαγικός αυλός.Της δικής μου δηλαδή, και όχι μόνο. Έκανα και το κομμάτι μου με τους Τiger Lillies και τους Tuxedomoon, δεν έχω παράπονο. Ας ευχαριστήσουμε λοιπόν όλοι μαζί τον Κωστή Μαραβέγια και την εξαιρετική του παρέα για τις στιγμές που ζήσαμε την Παρασκευή το βράδυ. Τα παιδιά φεύγουν για περιοδεία από ότι κατάλαβα, υπομονή για όσους τους έχασαν, θα επανέλθουν...

Όσο για σήμερα, δεν έχω λόγια...πλήρης αποτυχία...περιχαρής ξεκίνησα για το Θέατρο Επί Κολωνώ, φτιάγμενη ψυχολογικά για να δω να ξεδιπλώνεται η παράσταση του Tracy Lets, Bug. Έκατσα λοιπόν στο μπαρ και με ενδιαφέρον περιεργαζόμουν τον χώρο ενώ συνομιλούσα με την bartender που μου ανέφερε το γεγονός ότι ο χώρος ήταν παλιά σχολείο. Απολαμβάνοντας την ζεστή κούπα καφέ στο industrial φουαγιέ που ξεσπάθωνε υπό τους ήχους του Nick Cave, παρέλαυναν μπροστά μου οι διάφοροι ηθοποιοί της παράστασης, ανήσυχοι θα έλεγα...να σου και ο αγαπημένος μου Δημήτρης Λάλος...Προς κακή μου τύχη, τι περιέργο, με πλησιάζουν και μου ανακοινώνουν: "η παράσταση ακυρώνεται δεσποινίς, είσαστε μοναχά 3 άτομα και οι ηθοποιοί είναι 5!!!" I beg your pardon...έμεινα να κοιτάω το πρόγραμμα της παράστασης συννεφιασμένη!!!Κάποιος φίλος ισχυρίζεται ότι είναι ντροπή αυτό που συνέβη, εις το όνομα του ύψιστου αγαθού της τέχνης, θα έπρεπε να παίξουν και ας ήταν μονάχα ένα άτομο στην αίθουσα. Θα συμφωνούσα απόλυτα, αν οι εποχές ήταν άλλες, όμως τώρα δεν ξέρω ποιος είχε δίκιο και ποιο θα ήταν το σωστό...επιφυλάσσομαι...αρχίζω να πιστεύω όμως σφόδρα ότι η άγια αυτή ημέρα Κυριάκη έχει προσωπικά μαζί μου !!!!

Καλή εβδομάδα!!!

La revolucion '68

2008-05-01T20:00:00.002+03:00

(μόνο για γαλλόφωνους, και όχι εγώ δεν μιλάω γαλλικά!!!)

Καλή Εργατική Πρωτομαγιά!!!

Earth Day

2008-04-22T11:33:00.003+03:00

Mαζί με τον αγαπητό μας φίλο και συνάδελφο blogger dilated, σήμερα ο πλανήτης Γη έχει τα γενέθλια του και σβήνει τα πολύχρωμα κεράκια του με το κεράσακι στην τούρτα να έπεται (μην με ρωτήσετε τα πόσα κλείνουν είμαι διακριτική) !!!

Χρόνια σας Πολλά παιδιά!!!
Αναρωτιέμαι λοιπόν... τι απολογισμό θα κάνει ο κακομοίρης ο πλανήτης για τα χρόνια που πέρασαν...και τσουπ ιδού το κερασάκι να κορυφώνει το σενάριο...
Πόσο διασκεδαστικό όμως είναι πραγματικά να διαβάζεις για μια τέτοια ημέρα ενώ ταυτόχρονα πέφτουν βροχή οι "κόκκινες κάρτες" από τον ΟΗΕ για την Ελλάδα!

"Η χώρα μας είναι η μόνη ανάμεσα σε 141 κράτη που αποβλήθηκε από τα κριτήρια Κιότο, καθώς δεν έπεισε για την εγκυρότητα του συστήματος μέτρησης και καταγραφής των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Το ΥΠΕΧΩΔΕ δεν έλαβε μέτρα παρά τις αλλεπάλληλες προειδοποιήσεις του επίτροπου Περιβάλλοντος Σταύρου Δήμα ότι η Ελλάδα κινδυνεύει με διασυρμό.Η Ελλάδα έχει προθεσμία 3 μήνες για να παρουσιάσει ένα αξιόπιστο σύστημα."

Pas mal ...pas mal...

πόση ταπείνωση και εξευτελισμό μπορεί να αντέξει πλέον αυτή η χώρα!!!

This is venom!!!

2008-04-17T23:18:00.001+03:00

Feel the poison of change in me
All that I'll ever be
Comes back
Crushing on into me
Here it comes again

Άνοιξη της Ευρώπης

2008-04-15T15:08:00.004+03:00

Η Άνοιξη της Ευρώπης είναι μία ετήσια εκδήλωση που ενθαρρύνει τα σχολεία να κρατήσουν στο ημερολόγιό τους μία ή περισσότερες ημέρες για να οργανώσουν εκδηλώσεις που εστιάζουν στη συζήτηση, την αλληλεπίδραση και το στοχασμό σε Ευρωπαϊκά θέματα. Η Άνοιξη της Ευρώπης είναι μία ευκαιρία για τους νέους να εκφράσουν τις απόψεις τους και να κάνουν τη φωνή τους να ακουστεί στην Ευρώπη. Για να μπείτε στο νόημα διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες εδώ . Επίσης αν είσαι μαθητής Δημοτικού, Λυκείου ή Γυμνασίου και διαβάζεις αυτό το μπλογκ, και πολύ καλά κάνεις (λέμε τώρα), ρίξε μια ματιά σε αυτό το site...μην αργείς, ανοίγετε μπροστά σου μια λαμπρή καριέρα στον χώρο του blogging!!!!

Cheers mate!!!

...μια μικρή παρένθεση

2008-04-09T10:29:00.001+03:00

Χείρα Βοηθείας...

2008-04-08T13:28:00.000+03:00

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προτείνει τη χορήγηση από το Ταμείο Αλληλεγγύης της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Ελλάδα ενίσχυσης συνολικού ύψους 89,7 εκατομμυρίων ευρώ για την αντιστάθμιση μέρους των ζημιών που προκλήθηκαν από τις καταστροφικές πυρκαγιές, το καλοκαίρι του 2007. Σύμφωνα με την εν λόγω πρόταση που υποβλήθηκε στην αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή (Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και Συμβούλιο), η χρηματοδότηση θα διατεθεί αμέσως μόλις δώσει την έγκρισή της η εν λόγω αρχή. Η επιχορήγηση θα χρησιμοποιηθεί για την κάλυψη των δαπανών που προκλήθηκαν από τα μέτρα έκτακτης ανάγκης, όπως υπηρεσίες διάσωσης, παροχή προσωρινής στέγης, καθαρισμός των πυρόπληκτων περιοχών και αποκατάσταση της λειτουργίας των βασικών υποδομών.

...άντε να δούμε

La CuCaRaCha...

2008-04-06T21:18:00.005+03:00

...και αυτή είναι μόνο η αρχή της ιστορίας της περιβόητης Κατσαρίδας με το όνομα "Ιωάννα" που φώλιασε στην καρδιά μας μόλις χτες...και από τότε γαργαλάει τις αισθήσεις μας...λόγω ανελειμένων υποχρεώσεων, η συνέχεια της πολυτάραχης ζωής της έπεται στις οθόνες του pc σας...

Εθισμένοι στη Ζωή

2008-03-31T10:50:00.002+03:00

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
Γενική Διεύθυνση Επικοινωνίας

Αντιπροσωπεία στην Ελλάδα
Υπηρεσία Τύπου και ΜΜΕ

Αθήνα, 27 Μαρτίου 2008
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Πρόσκληση σε Συνέντευξη Τύπου
"Εθισμένοι στη Ζωή"

Η ODEON και η Αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα σας προσκαλούν σε Συνέντευξη Τύπου για την παρουσίαση της νέας θεματικής ενότητας του Cinema Park με τίτλο "Εθισμένοι στη Ζωή". Η συνέντευξη θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα, 31 Μαρτίου στις 12.00 στο Odeon Starcity (Λ. Συγγρού 111, Νέος Κόσμος).

Ομιλητές στην συνέντευξη θα είναι:
- Ο Γενικός Γραμματέας Νέας Γενιάς, κ. Παντελής Σκλιάς
- Ο Διευθυντής της Αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα, κ. Ιερόθεος Παπαδόπουλος
- Ο Εκπρόσωπος του Ευρωπαϊκού Γραφείου για την Παρακολούθηση των Ναρκωτικών, κ. Alexis Goosdeel
- Ο Γενικός Διευθυντής του Ομίλου Odeon, κ. Μόσχος Διαμαντόπουλος

Θα ακολουθήσει σύντομη συζήτηση με μαθητές που θα παρευρίσκονται στην αίθουσα με τους ομιλητές και με το δημοσιογράφο και παρουσιαστή, κ. Νίκο Αλιάγα, την ηθοποιό και μοντέλο, κ. Βίκυ Καγιά και τον ηθοποιό, κ. Γιάννη Τσιμιτσέλη.

Το πρόγραμμα “Εθισμένοι στη Ζωή” αποτελεί μια πρωτοποριακή προσέγγιση του προβλήματος της χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών, παρουσιάζοντας πραγματικά γεγονότα με ρεαλισμό, με στόχο την αποτροπή της χρήσης τους. Με τον σύγχρονο τρόπο του Cinema Park, ο οποίος συνδυάζει την εκπαίδευση και την ψυχαγωγία, έρχεται στο επίκεντρο η επικοινωνία με τους νέους σε μια γλώσσα που πραγματικά καταλαβαίνουν για να βοηθηθούν να αντιμετωπίσουν ώριμα τις δύσκολες αποφάσεις που καλούνται να λάβουν ως έφηβοι και ως νεαροί ενήλικες. Με μια συναρπαστική περιήγηση στις αίθουσες Φαντασίας, 3D, Δράσης, Παιχνιδιού και Σκοτεινής Αίθουσας τα παιδιά μαθαίνουν για τις παραισθησιογόνες ουσίες, τις επιδράσεις τους και με τη συμμετοχή τους στο παιχνίδι αποκτούν γνώσεις για το θέμα.

Το πρόγραμμα αυτό χρηματοδοτείται από την Αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα και αναμένεται να το παρακολουθήσουν περίπου
5000 μαθητές του λεκανοπεδίου μέχρι το τέλος της σχολικής χρονιάς.

Το πρόγραμμα "Εθισμένοι στη Ζωή" έχει λάβει την έγκριση του Υπουργείου Παιδείας για τους μαθητές της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και θα προβάλλεται από 1 Απριλίου από Δευτέρα έως Παρασκευή κατόπιν κράτησης από τα ενδιαφερόμενα σχολεία.
Π.Α. μέχρι 28 Μαρτίου
κυρία Νάντια Γκούρλα, τηλ. 210 67 86 581
(e-mail: cinemapark@odeon.gr)

1st of July..be there, beware

2008-03-29T20:13:00.009+02:00

Δεν ξέρω αν έχω κάποιο βίτσιο, ή αν τραβάω κάποιο ζόρι με την κοπέλα, όμως δηλώνω φανατική της θαυμάστρια , από μικρή με είχε εντυπωσιάσει η κόμη της και το καταπληκτικό της σώμα, ήταν το πρότυπο μου, ήθελα να της μοιάσω γιατί είναι σούπερ σέξυ γκομενάρα (για να μην πω μ@#$%$), ήθελα να παντρευτώ τον front man του γκρουπ, το απίστευτο μωρό, David Cloverdale, που στάζει μέλι η ματιά του (για να μην πω κ!@!@#$), να φορέσω τα συνολάκια της, εκείνο το κλασικό πλέον λευκό φόρεμα /κομπινεζόν με την άσπρη γόβα στιλέτο που παίζει πολύ στα συγκροτήματα της εποχής...αχχχχ και να πρωταγωνιστήσω στις σκηνές με ότι συνεπάγεται αυτό...να βρεθώ στην θέση της όταν την σέρνει στο κρεβάτι ντυμένο με μαύρα σεντόνια ...όταν της ορμάει και την φιλάει πάνω στο καπό του αμαξιού (videoclip του γνωστού και μη εξαιρετέου Is this love?)...απέτυχα όμως παταγωδώς και στα δύο!!!!

Το ξέρω παραληρώ...αλλά βλέπεται εν αναμονή της live εμφάνισης των Whitesnake και Def Leppard στο γήπεδο Καραϊσκάκη έχω πάθει μια μίνι παράκρουση με τα τραγούδια και τα βιντεάκια των πρώτων...γιατί γουστάρω τρελααααααά, αν και μικρούλα, σχεδόν 7-8 χρονών (είχαν ήδη κυκλοφορήσει γύρω στα 7 album εκτός των live), καθηλωνόμουν με τις ώρες στο MTV και παρακολουθούσα με ευλάβεια... by the way ελπίζω να ξέρετε ότι η θεά αυτή είναι και η γυναικά του David...και προσοχή προσοχή...παίζει σχεδόν σε όλα του τα videoclip ...που θα έβρισκε καλύτερη...άντε τυχερέ χαλάλι σου...
το κομματάκι που ακολουθεί..παραπέμπει λιγάκι σε κλωνοποίηση των Led Zeppelin, οk η χροιά του μοιάζει με εκείνη του Robert Plant αλλά παρόλα αυτά τα σπάει πως να το κάνουμε...παρακολουθήστε το και θα δείτε, ότι στα 02.05' αλλάζει τελείως ύφος, βοηθάει και λίγο το γρατζούνισμα της κιθάρας με το δοξάρι, σε κάνει να φαντασιώνεσαι διάφορα... όποιος διαφωνεί, και ξέρω ποιός (δεν σε παίρνει), θα παίξει λογοκρισία!!!!I Warn u!!χαχαχαχα

Lonsdale Str.

2008-03-26T11:47:00.004+02:00

Διάβαζα το πρωί στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, ότι στη Μελβούρνη της Αυστραλίας υπάρχει ένας δρόμος με το όνομα Lonsdale Street ευρέως γνωστός ως "Greek Street". Θεωρείται λοιπόν το απόλυτο χρυσωρυχείο της πόλης για τους ιδιοκτήτες μαγαζιών και… αρχίστε να φαντάζεστε σιγά σιγά τους λόγους! Λέγεται ότι αποφέρει το χρόνο 3 εκατ. δολάρια (Αυστραλίας) σε πρόστιμα (για να μην υπερβάλουμε προσθέστε στο λογαριασμό και τα εισητήρια παρκινγκ). Ένας δρόμος, 1,850 μέτρων, κρατάει το εθνικό ρεκόρ προστίμων που επιβάλλονται σε όλη την πόλη! Θα μου πεις, μου είναι αδιάφορο...ειλικρινά όμως δεν θα έμπαινα καν στο κόπο να αναφέρω το συγκεκριμένο θέμα αν ο δρόμος π.χ. δεν κατακλύζονταν από Έλληνες της ομογένειας. Αν δηλ. καταλάβατε καλά, ακόμη και στην άλλη άκρη του κόσμου θέλουμε να αφήνουμε το στίγμα του μεσογειακού μας ταμπεραμέντου, της παρανομίας και της λαμογιάς!!! χαχαχα well done fellows!

Do it Like Bib Rig!!!

2008-03-25T01:44:00.004+02:00

Δεν έχω λόγια για το βίντεο που ακολουθεί...διαβάστε εδώ εάν ενδιαφέρεστε για περαιτέρω πληροφορίες...
τώρα που το ξανασκέφτομαι, σαν να έχω στο μυαλό μου κάποιους υποψήφιους που πολύ θα το ήθελαν να βρίσκονται εκεί!!!!!χαχαχαχαχχα

WACAP

2008-03-20T12:53:00.004+02:00

Ο Δήμος Αθηναίων σε συνεργασία με το Αναπτυξιακό Πρόγραμμα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (UNDP) διοργανώνουν στην Αθήνα στις 26-28 Μαρτίου 2008, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, το 6ο Φόρουμ της Παγκόσμιας Συμμαχίας Πόλεων κατά της Φτώχειας(WACAP), με θέμα «Ενίσχυση της τοπικής δημοκρατικής διακυβέρνησης για την εξάλειψη της φτώχειας και την επίτευξη των Στόχων Ανάπτυξης της Χιλιετίας (Millenium Development Goals)». Στόχος είναι να εμπλακούν ενεργά οι δήμοι και οι τοπικές αρχές στο σχεδιασμό προγραμμάτων δράσεων για την εξάλειψη της φτώχειας μέσω της τοπικής δημοκρατίας. Ιδού λοιπόν κάποιες σοβαρές πρωτοβουλίες που συμβαίνουν στην πόλη, εκ προοιμίου δεν μπορούμε να αποφανθούμε ... ίσως δεν ευδοκιμήσουν ποτέ, σημασία έχει ότι συμβαίνουν ...από κει και πέρα εκ του αποτελέσματος θα φανεί..

Ήθελα απλά να επισημάνω το γεγονός γιατί είναι λυπηρό τέτοιου είδους προσπάθειες να κινούνται παρασκηνιακά και να μην βλέπουν πάντα το φως της δημοσιότητας...η φτώχεια και οι επιπτώσεις των περιβαλλοντικών προβλήματων στην καθημερινή μας ζωή, μαστίζουν τους πολίτες και την πόλη της Αθήνας (και όχι μόνο), μας σαπίζουν...σκέψου μοναχά ότι μπορεί να χτυπήσει και την δική σου πόρτα...

Feliz Cumpleaños

2008-03-18T08:24:00.004+02:00

Σήμερα κλείνω τα 100 και μπαίνω στα 101...Xρόνια μου Πολλά...
Μου αφιερώνω το παρακάτω τραγουδάκι (με το οποίο έχω πάθει κάτι σαν ψύχωση τις τελευταίες μέρες, άνευ λόγου και αιτίας).. by the way το videoclip αγγίζει την τελειότητα!!!
Καλημέρα!Να τα χιλιάσω βρε!

Bloody Hell

2008-03-15T20:44:00.002+02:00

Αναλογίζεσαι τα λεπτά που αναμετριούνται με τη σιωπή στα πρώτα πλάνα του φιλμ και καρφώνεις το βλέμμα στο αβυσσαλέο πρόσωπο του Ντάνιελ Πλέινβιου, ενός νοσηρού ανθρώπου, καιροσκόπου και φιλοχρήματου που αναζητά με μανιώδη επιμονή να σβήσει (;) την αλόγιστη δίψα του για μαύρο χρυσό. Ο κεντρικός ήρωας είναι εμποτισμένος από την λαγνεία του κέρδους που εξαργυρώνει συνειδήσεις και συνθλίβει θεοκρατικές ιδεολογίες και παραδοξολογίες. Ανοίγει η αυλαία και η ιστορία αποκτά φωνή με τον Ντάνιελ Ντει Λούις σε ένα βαγόνι να αγκαλιάζει όλο θέρμη το χαριτωμένο βρέφος που περιεργάζεται αδιακρίτως το πυκνό τρίχωμα που ζώνει τα χείλη του.

Βιβλιοπωλείο της αγγλικής πρωτεύουσας αποτέλεσε το γόνιμο έδαφος για την ευδοκίμηση του κεντρικού concept της περιώνυμης ταινίας. Ο πολυβραβευμένος με Όσκαρ -και όχι μόνο- σκηνοθέτης (βραβεία Όσκαρ για το «Θα Xυθεί αίμα»: Καλύτερης Ανδρικής Ερμηνείας, Καλύτερης Φωτογραφίας), Πολ Τόμας Άντερσον, γοητευμένος από το illustration του εξώφυλλου του λησμονημένου επικού μυθιστορήματος του Άπτον Σινκλέρ “Oil” (1927), εμπνέεται και αναπλάθει την ιστορία. Μια ιστορία που ασκεί σωματική και ψυχική βία ενδεδυμένη με το πέπλο της ανταγωνιστικότητας και της καπιταλιστικής γάγγραινας που μολύνει τον τιτάνα Ντάνιελ Ντει Λούις στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ο άθεος Ντάνιελ Πλείβιου «χτίζει το μίσος του κομμάτι κομμάτι» ωστόσο σφηνώνει κρυφά στην άβυσσο της κολασμένης του ψυχής, ένα θραύσμα αγάπης για τον γιο του που στο τέλος της μέρας θα απορρίψει.
Αποδέχεται εικονικά την εκκλησία της Τρίτης Αποκάλυψης, βαφτίζεται ξανά, απορρίπτει το αίμα και όλα με απώτερο σκοπό το χρήμα.

Στον αντίποδα της ραχοκοκαλιάς βρίσκεται ο εικονικά ευγενής ψίθυρος του Ιλάϊ Σάντεϊ, ενός προκλητικού ψευδοπροφήτη που ξεπουλιέται χωρίς ενδοιασμό εις το όνομα της υλικής απολαβής. Ο ενοχλητικός κρίκος του έργου, ωσάν «σαϊεντολόγος» της εποχής εκείνης, «γλιστράει από την βρωμιά της μάνας του» και υποδύεται απολαυστικά τον ρόλο του looser ιεροκήρυκα, του pathetic, φτηνού θεραπευτή που ξορκίζει το κακό. Ο Πολ Ντάνο, ο 24χρονος ηθοποιός με το αινιγματικό του πρόσωπο, υψώνει ισάξια το ανάστημα του στο πλευρό του Ντάνιελ Ντει Λούις.

Το αλληγορικό πανόραμα από εικόνες και λέξεις που καθρεφτίζεται μέσα από την ταινία του Άντερσον, έρχονται να ενορχηστρώσουν τα δαιδαλώδη γρατζουνίσματα της κιθάρας του Τζόν Γκρίνγουντ. Ωστόσο είναι βέβαιο ότι η ταινία θα ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων, θα διχάσει τους θεατές, μιας και δεν είναι ένα φιλμ εύπεπτο, σου δίνει τροφή για σκέψη και χρειάζεται να έχεις φιλόξενη διάθεση για να την αφομοιώσεις και να την αποκωδικοποιήσεις.

Εν κατακλείδι, το έργο λέγεται ότι αποτελεί ένα μωσαϊκό από επιρροές του σκηνοθέτη που πρόσκεινται περισσότερο στο συμβολισμό του Στάνλεϋ Κιούμπρικ. Στη βάση αυτή ένα νέο κεφάλαιο γράφεται στην ιστορία του σινεμά, αυτή η αίσθηση επικρατεί ολοσχερώς. Εμείς γιατί να διαφωνήσουμε?

You make me sick

2008-03-08T01:08:00.003+02:00

Κ-Α-Θ-Α-Ρ-Σ-Η
sometimes I feel like I am drowning, fuckin' suffocating ...i wanna breathe again

Ανεμοδαρμένη

2008-02-29T16:44:00.004+02:00

Σήμερα αλλάζουμε σελίδα...ίσως αργήσω στο επόμενο ραντεβού , θα μου πεις για πότε προβλεπόταν...αν πω μετά από πέντε μήνες ίσως ακουστώ υπερβολική...πολύ με αποκαλούν έτσι...το συναίσθημα είναι που μεταφράζεται καμπόσο και όχι η υπερβολή...με αυτήν εύκολα ενδύονται οι λέξεις και ξεχειλίζουν από το στόμα...ομολογουμένως οι τελευταίες μέρες ήταν δυσκολοδιάβατες... μοναχά δύο ώρες ξεγνοιασιάς ζήσαμε ξανά στο Νοσφεράτου της οδού Γερμανικού και μια ώρα στο unplugged που αποδείχθηκε ανάξιο λόγου... αλλά επανήλθαμε, το μυαλό πάντα επιστρέφει στις σκέψεις του αλλά δεν θέλει αλλό να υπομένει, να συζητά ... είναι μάταια όλα...μην φοβάσαι, μην δείξεις αδυναμία-δειλία, είσαι ότι δηλώσεις, μπορείς να τα καταφέρεις και μην είσαι ανασφαλής στυλώσου, όλα καλά θα πάνε άνοιξε τα φτερά σου, φύγε φύγε όσο πιο μακριά μπορείς είσαι νέα μην μιζεριάζεις ανοίγονται πόρτες μπροστά σου...

νιώθω σαν μικρό παιδί ακατέργαστο, άπειρο...γιατί γαμώτο τι κατάλοιπα κουβαλάω... κουράστηκα, κουράστηκα γαμώτο μου ειλικρινά θέλω να νιώσω λίγη ασφάλεια...είναι τόσο άξια μομφής η έννοια αυτή...??? Τα ανήσυχα πνεύματα δεν ξεκουράζονται ποτέ ανεμοδαρμένη ήσουν και θα είσαι πάντα!

Old Holborn Unplugged

2008-02-22T16:23:00.005+02:00

Μα δεν κρατιέμαι σου λέω...μπαίνω σπίτι και τι βλέπω...ένα δεματάκι περιποιημένο που μου κλείνει παιχνιδιάρικα το μάτι, λέει καλημέρα και με ευχαριστεί για την εμπιστοσύνη που έδειξα στη Kanga services! Το ανοίγω όλο αγωνία και ναι είναι μέσα!!!! Όχι σου λέω δεν πρόκειται απλά για μια διπλή πρόσκληση που σου εξασφαλίζει την περιβόητη χρυσή είσοδο στο Club 22 -καλά ακόμη δεν έχετε καταλάβει ότι σήμερα είμαι guest μετά από κλήρωση στο unplugged των Puressence?-αλλά για ένα πάσο δημοσιογραφικό (;) που βρίσκεται στο έλεος της λείας σε υφή κορδέλας του, χρώματος ultramarine blue...αυτό το συλλεκτικό περιδέραιο ανεκτίμητης αξίας θα τυλίγει με τρυφερότητα τα χαρωπά μας λαιμουδάκια όλο το βράδυ!
Επιτέλους η τύχη φλερτάρει μαζί μου...
άντε.... να γίνουμε και MTV unplugged!

Αχχχχ καλά να περάσουμε...
Doors open at 20:30
See u there James Mudriczki!!!

υ.γ. ευχαριστώ πολύ το φίλο Δημήτρη που μπήκε στον κόπο να μου κοινοποιήσει με email το όλο event, χωρίς αυτό προφανώς δεν θα είχα ιδέα...αναμένουμε και για Madrugada!!!Δημήτρη απορώ πως την πάτησες έτσι και δεν θα είσαι εκεί γαμώτο σου...